هیچ نفْسی نیست که بی گناه یا با گناه کشته شود، مگر این که روز قیامت محشور می شود، در حالی که با دست راست خود به قاتلش آویزان شده و سر بریده خود را به دست چپ دارد و از شاهرگهایش خون بیرون می جهد و عرض می کند; ای پروردگار من! از این بپرس که چرا مرا کشت؟ اگر کُشنده بگوید; در راه طاعت خدا او را کشتم، به قاتل بهشت پاداش داده می شود و مقتول به آتش برده می شود. و اگر بگوید; در راه اطاعت از فلان کس او را کشتم، به مقتول گفته شود; همان گونه که او تو را کُشت ، تو او را بکش. سپس خداوند عزّ و جلّ با آن دو هر کاری که بخواهد می کند.