قرآن - سورۀ عادیات
چهارشنبه ۱۴۰۵/۰۵/۲۱
×
 
بِسْمِ اللَّهِ الرَّحْمَـٰنِ الرَّحِيمِ
 
به نام خداوند بخشنده‌ی مهربان.
 
 
وَالْعَادِيَاتِ ضَبْحًا
‎‎(١)
 
سوگند به اسب‌های دونده که نفسشان به شماره می‌افتد.
 
 
فَالْمُورِيَاتِ قَدْحًا
‎‎(٢)
 
و از برخورد نعل‌ها با سنگ‌های بیابان جرقّه می‌جهانند.
 
 
فَالْمُغِيرَاتِ صُبْحًا
‎‎(٣)
 
و بامدادان بر دشمن هجوم می‌برند.
 
 
فَأَثَرْنَ بِهِ نَقْعًا
‎‎(٤)
 
که با آن گرد و غبار فراوانی برمی‌انگیزند.
 
 
فَوَسَطْنَ بِهِ جَمْعًا
‎‎(٥)
 
و بامدادان در میان معرکه و جمع درمی‌آیند.
 
 
إِنَّ الْإِنْسَانَ لِرَبِّهِ لَكَنُودٌ
‎‎(٦)
 
که انسان نسبت به پروردگارش بسیار ناسپاس است.
 
 
وَإِنَّهُ عَلَىٰ ذَٰلِكَ لَشَهِيدٌ
‎‎(٧)
 
و بی‌شک خود بر این گواه است.
 
 
وَإِنَّهُ لِحُبِّ الْخَيْرِ لَشَدِيدٌ
‎‎(٨)
 
و بی‌تردید سخت شیفته‌ی مال است.
 
 
أَفَلَا يَعْلَمُ إِذَا بُعْثِرَ مَا فِي الْقُبُورِ
‎‎(٩)
 
آیا نمی‌داند که وقتی آنچه در گورهاست، برانگیخته شود،
 
 
صفحه
٦٠٠
وَحُصِّلَ مَا فِي الصُّدُورِ
‎‎(١٠)
 
و آنچه در سینه‌هاست، فاش شود،
 
 
إِنَّ رَبَّهُمْ بِهِمْ يَوْمَئِذٍ لَخَبِيرٌ
‎‎(١١)
 
آن روز، بی‌گمان پروردگارشان به آنان آگاه است.
 
سوره قبلیسوره بعدی
سورۀ العاديات (11 آیه)