قرآن - سورۀ قارعه
چهارشنبه ۱۴۰۵/۰۵/۲۱
×
 
بِسْمِ اللَّهِ الرَّحْمَـٰنِ الرَّحِيمِ
 
به نام خداوند بخشنده‌ی مهربان.
 
 
الْقَارِعَةُ
‎‎(١)
 
کوبنده!
 
 
مَا الْقَارِعَةُ
‎‎(٢)
 
کوبنده چیست؟
 
 
وَمَا أَدْرَاكَ مَا الْقَارِعَةُ
‎‎(٣)
 
و تو چه می‌دانی آن کوبنده چیست؟
 
 
يَوْمَ يَكُونُ النَّاسُ كَالْفَرَاشِ الْمَبْثُوثِ
‎‎(٤)
 
روزی که مردم مانند پروانه‌ها پراکنده باشند.
 
 
وَتَكُونُ الْجِبَالُ كَالْعِهْنِ الْمَنْفُوشِ
‎‎(٥)
 
و کوه‌ها مانند پشمِ رنگین حلاّجی شده گردد.
 
 
فَأَمَّا مَنْ ثَقُلَتْ مَوَازِينُهُ
‎‎(٦)
 
پس هرکس ترازوهای اعمالش سنگین باشد،
 
 
فَهُوَ فِي عِيشَةٍ رَاضِيَةٍ
‎‎(٧)
 
پس او در زندگی رضایت‌بخشی است.
 
 
وَأَمَّا مَنْ خَفَّتْ مَوَازِينُهُ
‎‎(٨)
 
ولی هر کس ترازوهای اعمالش سبک باشد،
 
 
فَأُمُّهُ هَاوِيَةٌ
‎‎(٩)
 
پس در آغوش آتش است.
 
 
وَمَا أَدْرَاكَ مَا هِيَهْ
‎‎(١٠)
 
و تو چه می‌دانی آن چیست؟
 
 
نَارٌ حَامِيَةٌ
‎‎(١١)
 
آتشی است بسیار سوزان.
 
سوره قبلیسوره بعدی
سورۀ القارعة (11 آیه)