قرآن - سورۀ همزه
چهارشنبه ۱۴۰۵/۰۵/۲۱
×
 
بِسْمِ اللَّهِ الرَّحْمَـٰنِ الرَّحِيمِ
 
به نام خداوند بخشنده‌ی مهربان.
 
 
وَيْلٌ لِكُلِّ هُمَزَةٍ لُمَزَةٍ
‎‎(١)
 
وای بر هر عیب‌جوی طعنه‌زن!
 
 
الَّذِي جَمَعَ مَالًا وَعَدَّدَهُ
‎‎(٢)
 
آن که ثروتی فراهم آورده و آن را می‌شمارد.
 
 
يَحْسَبُ أَنَّ مَالَهُ أَخْلَدَهُ
‎‎(٣)
 
می‌پندارد که دارایی‌اش او را جاودان ساخته است.
 
 
كَلَّا ۖ لَيُنْبَذَنَّ فِي الْحُطَمَةِ
‎‎(٤)
 
هرگز! سوگند که او در آتش افکنده می‌شود.
 
 
وَمَا أَدْرَاكَ مَا الْحُطَمَةُ
‎‎(٥)
 
و چه می‌دانی که آن آتش چیست؟
 
 
نَارُ اللَّهِ الْمُوقَدَةُ
‎‎(٦)
 
آتش افروخته‌ی خداست،
 
 
الَّتِي تَطَّلِعُ عَلَى الْأَفْئِدَةِ
‎‎(٧)
 
که بر دل‌ها راه می‌یابد.
 
 
إِنَّهَا عَلَيْهِمْ مُؤْصَدَةٌ
‎‎(٨)
 
آن آتش بر آنان سربسته است ،
 
 
فِي عَمَدٍ مُمَدَّدَةٍ
‎‎(٩)
 
در ستون‌هایی بلند و کشیده.
 
سوره قبلیسوره بعدی
سورۀ الهمزة (9 آیه)