بِسْمِ اللَّهِ الرَّحْمَـٰنِ الرَّحِيمِ به نام خداوند بخشندهی مهربان. |
وَالصَّافَّاتِ صَفًّا (١)سوگند به صفبستگان که صفی بستهاند، |
فَالزَّاجِرَاتِ زَجْرًا (٢)و به شدّت بازمیدارند، |
فَالتَّالِيَاتِ ذِكْرًا (٣)و پیدرپی ذکر خدا را تلاوت میکنند، |
إِنَّ إِلَـٰهَكُمْ لَوَاحِدٌ (٤)که بیشک معبود شما یکتاست. |
رَبُّ السَّمَاوَاتِ وَالْأَرْضِ وَمَا بَيْنَهُمَا وَرَبُّ الْمَشَارِقِ (٥)پروردگار آسمانها و زمین، و آنچه میان آن دو است، و پروردگار مشرقها. |
إِنَّا زَيَّنَّا السَّمَاءَ الدُّنْيَا بِزِينَةٍ الْكَوَاكِبِ (٦)ما آسمان دنیا را به زیور ستارگان آراستیم. |
وَحِفْظًا مِنْ كُلِّ شَيْطَانٍ مَارِدٍ (٧)و از هر شیطان سرکشی نگاه داشتیم. |
لَا يَسَّمَّعُونَ إِلَى الْمَلَإِ الْأَعْلَىٰ وَيُقْذَفُونَ مِنْ كُلِّ جَانِبٍ (٨)آنها نمیتوانند به عالم بالا گوش فرادهند و از هر سو به آنها پرتاب میشود، |
دُحُورًا ۖ وَلَهُمْ عَذَابٌ وَاصِبٌ (٩)تا رانده شوند. و برای آنها عذابی پاینده است. |
إِلَّا مَنْ خَطِفَ الْخَطْفَةَ فَأَتْبَعَهُ شِهَابٌ ثَاقِبٌ (١٠)مگر آن که شیطانی به سرعت خبری را برباید، که شهاب و شرارهای نافذ او را دنبال میکند. |
فَاسْتَفْتِهِمْ أَهُمْ أَشَدُّ خَلْقًا أَمْ مَنْ خَلَقْنَا ۚ إِنَّا خَلَقْنَاهُمْ مِنْ طِينٍ لَازِبٍ (١١)پس از آنان بپرس که آفرینش آنان سختتر است یا کسانی که ما آفریدیم؟ ما آنان را از گِلی چسبنده آفریدیم. |
بَلْ عَجِبْتَ وَيَسْخَرُونَ (١٢)بلکه تو تعجب میکنی. و آنان مسخره میکنند. |
وَإِذَا ذُكِّرُوا لَا يَذْكُرُونَ (١٣)و هرگاه اندرز داده شوند، پند نمیگیرند. |
وَإِذَا رَأَوْا آيَةً يَسْتَسْخِرُونَ (١٤)و هرگاه معجزهای بینند، یکدیگر را به مسخره کردن دعوت میکنند. |
وَقَالُوا إِنْ هَـٰذَا إِلَّا سِحْرٌ مُبِينٌ (١٥)و میگویند: «این جز جادویی آشکار نیست! |
أَإِذَا مِتْنَا وَكُنَّا تُرَابًا وَعِظَامًا أَإِنَّا لَمَبْعُوثُونَ (١٦)آیا چون مردیم و خاک و استخوانهایی شدیم، آیا برانگیخته خواهیم شد؟! |
أَوَآبَاؤُنَا الْأَوَّلُونَ (١٧)و آیا پدران درگذشته ما نیز ؟» |
قُلْ نَعَمْ وَأَنْتُمْ دَاخِرُونَ (١٨)بگو: «آری! و خوار و کوچک خواهید بود.» |
فَإِنَّمَا هِيَ زَجْرَةٌ وَاحِدَةٌ فَإِذَا هُمْ يَنْظُرُونَ (١٩)همانا قیامت با یک صیحه است، پس آنگاه آنان مینگرند. |
وَقَالُوا يَا وَيْلَنَا هَـٰذَا يَوْمُ الدِّينِ (٢٠)و میگویند: «وای بر ما! این روز جزاست!» |
هَـٰذَا يَوْمُ الْفَصْلِ الَّذِي كُنْتُمْ بِهِ تُكَذِّبُونَ (٢١)«این همان روز جدایی است که همواره آن را تکذیب میکردید.» |
احْشُرُوا الَّذِينَ ظَلَمُوا وَأَزْوَاجَهُمْ وَمَا كَانُوا يَعْبُدُونَ (٢٢)«ستمکاران و همردیفانشان و آنچه را میپرستیدند، گردآورید. |
مِنْ دُونِ اللَّهِ فَاهْدُوهُمْ إِلَىٰ صِرَاطِ الْجَحِيمِ (٢٣)با آنچه به جای خدا میپرستیدند، پس همه را به راه دوزخ راهنمایی کنید. |
وَقِفُوهُمْ ۖ إِنَّهُمْ مَسْئُولُونَ (٢٤)آنان را نگه دارید که حتماً مورد بازخواست قرار میگیرند.» |
مَا لَكُمْ لَا تَنَاصَرُونَ (٢٥)«چه شد که امروز یکدیگر را یاری نمیکنید؟» |
بَلْ هُمُ الْيَوْمَ مُسْتَسْلِمُونَ (٢٦)بلکه آنان امروز کاملاً تسلیم هستند. |
وَأَقْبَلَ بَعْضُهُمْ عَلَىٰ بَعْضٍ يَتَسَاءَلُونَ (٢٧)و به یکدیگر روی کرده، از هم میپرسند. |
قَالُوا إِنَّكُمْ كُنْتُمْ تَأْتُونَنَا عَنِ الْيَمِينِ (٢٨)میگویند: «بیشک شما بودید که از راه خیرخواهی به سوی ما میآمدید .» |
قَالُوا بَلْ لَمْ تَكُونُوا مُؤْمِنِينَ (٢٩)آنها میگویند: «بلکه شما خود اهل ایمان نبودید. |
وَمَا كَانَ لَنَا عَلَيْكُمْ مِنْ سُلْطَانٍ ۖ بَلْ كُنْتُمْ قَوْمًا طَاغِينَ (٣٠)و ما را بر شما سلطه و غلبهای نبود، بلکه شما خود گروهی سرکش بودید. |
فَحَقَّ عَلَيْنَا قَوْلُ رَبِّنَا ۖ إِنَّا لَذَائِقُونَ (٣١)پس وعدهی پروردگارمان بر ما محقّق شد. و بیگمان ما عذاب را خواهیم چشید. |
فَأَغْوَيْنَاكُمْ إِنَّا كُنَّا غَاوِينَ (٣٢)پس ما شما را گمراه کردیم، زیرا که ما خود نیز گمراه بودیم.» |
فَإِنَّهُمْ يَوْمَئِذٍ فِي الْعَذَابِ مُشْتَرِكُونَ (٣٣)پس آنان در آن روز، در عذاب شریکند. |
إِنَّا كَذَٰلِكَ نَفْعَلُ بِالْمُجْرِمِينَ (٣٤)همانا ما با مجرمان اینگونه رفتار میکنیم. |
إِنَّهُمْ كَانُوا إِذَا قِيلَ لَهُمْ لَا إِلَـٰهَ إِلَّا اللَّهُ يَسْتَكْبِرُونَ (٣٥)آنان چنین بودند که هرگاه به آنان میگفتند: «معبودی جز الله نیست.» تکبّر میورزیدند. |
وَيَقُولُونَ أَئِنَّا لَتَارِكُو آلِهَتِنَا لِشَاعِرٍ مَجْنُونٍ (٣٦)و میگفتند: «آیا ما به خاطر شاعری دیوانه، خدایانمان را رها کنیم؟» |
بَلْ جَاءَ بِالْحَقِّ وَصَدَّقَ الْمُرْسَلِينَ (٣٧)بلکه او حقّ آورده و پیامبران را تصدیق کرده است. |
إِنَّكُمْ لَذَائِقُو الْعَذَابِ الْأَلِيمِ (٣٨)شما نیز عذاب دردناک الهی را خواهید چشید. |
وَمَا تُجْزَوْنَ إِلَّا مَا كُنْتُمْ تَعْمَلُونَ (٣٩)و جز آنچه کردهاید، کیفر نمیبینید. |
إِلَّا عِبَادَ اللَّهِ الْمُخْلَصِينَ (٤٠)مگر بندگان خالص شدهی خدا . |
أُولَـٰئِكَ لَهُمْ رِزْقٌ مَعْلُومٌ (٤١)آنانند که برایشان روزی معین و ویژهای است. |
فَوَاكِهُ ۖ وَهُمْ مُكْرَمُونَ (٤٢)انواع میوهها. و آنان مورد احترامند. |
فِي جَنَّاتِ النَّعِيمِ (٤٣)در باغهای پر نعمت . |
عَلَىٰ سُرُرٍ مُتَقَابِلِينَ (٤٤)بر تختهایی در برابر یکدیگر . |
يُطَافُ عَلَيْهِمْ بِكَأْسٍ مِنْ مَعِينٍ (٤٥)جامی لبریز از شرابی پاک و ناب گرداگردشان میگردانند، |
بَيْضَاءَ لَذَّةٍ لِلشَّارِبِينَ (٤٦)شرابی زلال و درخشان، و لذّتبخش برای نوشندگان. |
لَا فِيهَا غَوْلٌ وَلَا هُمْ عَنْهَا يُنْزَفُونَ (٤٧)نه مایهی فساد عقل است. و نه آنان از نوشیدن آن مست میشوند. |
وَعِنْدَهُمْ قَاصِرَاتُ الطَّرْفِ عِينٌ (٤٨)و نزدشان همسرانی است درشت چشم که چشم از غیر فرومیبندند. |
كَأَنَّهُنَّ بَيْضٌ مَكْنُونٌ (٤٩)گویی تخممرغهایی هستند که پوشیده و پنهان مانده است. |
فَأَقْبَلَ بَعْضُهُمْ عَلَىٰ بَعْضٍ يَتَسَاءَلُونَ (٥٠)پس به یکدیگر روی کرده، از هم میپرسند. |
قَالَ قَائِلٌ مِنْهُمْ إِنِّي كَانَ لِي قَرِينٌ (٥١)یکی از آنان میگوید: « همنشینی داشتم، |
يَقُولُ أَإِنَّكَ لَمِنَ الْمُصَدِّقِينَ (٥٢)که پیوسته میگفت»: «آیا تو به راستی باور داری؟ |
أَإِذَا مِتْنَا وَكُنَّا تُرَابًا وَعِظَامًا أَإِنَّا لَمَدِينُونَ (٥٣)که هرگاه مردیم، و خاک، و استخوانهایی شدیم، کیفر خواهیم شد؟» |
قَالَ هَلْ أَنْتُمْ مُطَّلِعُونَ (٥٤)میگوید: «آیا شما میتوانید اطّلاع یابید؟» |
فَاطَّلَعَ فَرَآهُ فِي سَوَاءِ الْجَحِيمِ (٥٥)پس از حال او اطّلاع مییابد، و او را در میان دوزخ میبیند. |
قَالَ تَاللَّهِ إِنْ كِدْتَ لَتُرْدِينِ (٥٦)به او میگوید: «به خدا سوگند نزدیک بود که مرا به نابودی بکشانی. |
وَلَوْلَا نِعْمَةُ رَبِّي لَكُنْتُ مِنَ الْمُحْضَرِينَ (٥٧)و اگر نعمت پروردگارم نبود، قطعاً از احضارشدگان بودم.» |
أَفَمَا نَحْنُ بِمَيِّتِينَ (٥٨)«آیا ما دیگر نمیمیریم؟ |
إِلَّا مَوْتَتَنَا الْأُولَىٰ وَمَا نَحْنُ بِمُعَذَّبِينَ (٥٩)جز همان مرگ نخستین و ما هرگز عذاب نخواهیم شد؟ |
إِنَّ هَـٰذَا لَهُوَ الْفَوْزُ الْعَظِيمُ (٦٠)قطعاً این رستگاری بزرگی است.» |
لِمِثْلِ هَـٰذَا فَلْيَعْمَلِ الْعَامِلُونَ (٦١)باید اهل عمل برای چنین جایگاهی کار کنند. |
أَذَٰلِكَ خَيْرٌ نُزُلًا أَمْ شَجَرَةُ الزَّقُّومِ (٦٢)آیا آن برای پذیرایی بهتر است یا درخت زقّوم؟ |
إِنَّا جَعَلْنَاهَا فِتْنَةً لِلظَّالِمِينَ (٦٣)ما درخت زقّوم را مایهی شکنجه، و درد و رنج ستمگران قرار دادهایم. |
إِنَّهَا شَجَرَةٌ تَخْرُجُ فِي أَصْلِ الْجَحِيمِ (٦٤)این درخت از قعر دوزخ میروید. |
طَلْعُهَا كَأَنَّهُ رُءُوسُ الشَّيَاطِينِ (٦٥)شکوفهی آن مانند سرهای شیطانها است. |
فَإِنَّهُمْ لَآكِلُونَ مِنْهَا فَمَالِئُونَ مِنْهَا الْبُطُونَ (٦٦)پس دوزخیان از آن میخورند و شکمها را از آن پر میکنند. |
ثُمَّ إِنَّ لَهُمْ عَلَيْهَا لَشَوْبًا مِنْ حَمِيمٍ (٦٧)سپس بر روی آن ، مخلوطی از آب جوشان و سوزنده برای آنان خواهد بود. |
ثُمَّ إِنَّ مَرْجِعَهُمْ لَإِلَى الْجَحِيمِ (٦٨)پس بازگشت آنان به سوی دوزخ است. |
إِنَّهُمْ أَلْفَوْا آبَاءَهُمْ ضَالِّينَ (٦٩)آنان پدران خویش را گمراه یافتند. |
فَهُمْ عَلَىٰ آثَارِهِمْ يُهْرَعُونَ (٧٠)امّا با این حال، در پی آنان شتابان میدوند. |
وَلَقَدْ ضَلَّ قَبْلَهُمْ أَكْثَرُ الْأَوَّلِينَ (٧١)بیگمان قبل از آنان، بیشتر پیشینیان گمراه شدند. |
وَلَقَدْ أَرْسَلْنَا فِيهِمْ مُنْذِرِينَ (٧٢)و قطعاً ما در میانشان بیمدهندگانی فرستادیم. |
فَانْظُرْ كَيْفَ كَانَ عَاقِبَةُ الْمُنْذَرِينَ (٧٣)پس بنگر که سرانجام هشدارداده شدگان چگونه بود؟ |
إِلَّا عِبَادَ اللَّهِ الْمُخْلَصِينَ (٧٤)مگر بندگان خالص شدهی خدا. |
وَلَقَدْ نَادَانَا نُوحٌ فَلَنِعْمَ الْمُجِيبُونَ (٧٥)و به راستی نوح، ما را ندا داد، پس چه خوب پاسخدهندهای هستیم! |
وَنَجَّيْنَاهُ وَأَهْلَهُ مِنَ الْكَرْبِ الْعَظِيمِ (٧٦)و او و خانوادهاش را از اندوه بزرگ رهانیدیم. |
وَجَعَلْنَا ذُرِّيَّتَهُ هُمُ الْبَاقِينَ (٧٧)و نسل او را باقی گذاشتیم. |
وَتَرَكْنَا عَلَيْهِ فِي الْآخِرِينَ (٧٨)و در میان آیندگان برای او به جا گذاشتیم. |
سَلَامٌ عَلَىٰ نُوحٍ فِي الْعَالَمِينَ (٧٩)سلام بر نوح در میان جهانیان. |
إِنَّا كَذَٰلِكَ نَجْزِي الْمُحْسِنِينَ (٨٠)ما نیکوکاران را اینگونه پاداش میدهیم. |
إِنَّهُ مِنْ عِبَادِنَا الْمُؤْمِنِينَ (٨١)به راستی که او از بندگان مؤمن ما بود. |
ثُمَّ أَغْرَقْنَا الْآخَرِينَ (٨٢)سپس دیگران را غرق کردیم. |
وَإِنَّ مِنْ شِيعَتِهِ لَإِبْرَاهِيمَ (٨٣)و بیگمان، ابراهیم از پیروان نوح بود. |
إِذْ جَاءَ رَبَّهُ بِقَلْبٍ سَلِيمٍ (٨٤)آنگاه که با قلبی سلیم به پیشگاه پروردگارش آمد. |
إِذْ قَالَ لِأَبِيهِ وَقَوْمِهِ مَاذَا تَعْبُدُونَ (٨٥)آنگاه که به سرپرستش و قومش گفت: «این چیست که میپرستید؟ |
أَئِفْكًا آلِهَةً دُونَ اللَّهِ تُرِيدُونَ (٨٦)آیا به دروغ، معبودهای دیگری جز خدا میخواهید؟ |
فَمَا ظَنُّكُمْ بِرَبِّ الْعَالَمِينَ (٨٧)شما درباره پروردگار جهانیان چه گمان میکنید؟» |
فَنَظَرَ نَظْرَةً فِي النُّجُومِ (٨٨)پس نگاه خاصّی به ستارگان انداخت. |
فَقَالَ إِنِّي سَقِيمٌ (٨٩)و گفت: «من در آستانهی بیماریام » |
فَتَوَلَّوْا عَنْهُ مُدْبِرِينَ (٩٠)مردم از او روی گردانده، برگشتند. |
فَرَاغَ إِلَىٰ آلِهَتِهِمْ فَقَالَ أَلَا تَأْكُلُونَ (٩١)پس پنهانی به سراغ خدایان آنان رفت و گفت: «چرا غذا نمیخورید؟ |
مَا لَكُمْ لَا تَنْطِقُونَ (٩٢)شما را چه شده؟ چرا سخن نمیگویید؟» |
فَرَاغَ عَلَيْهِمْ ضَرْبًا بِالْيَمِينِ (٩٣)پس به سراغ بتها رفت و با قدرت ضربه محکمی بر آنها فرود آورد . |
فَأَقْبَلُوا إِلَيْهِ يَزِفُّونَ (٩٤)مردم شتابان به سوی او روی آوردند. |
قَالَ أَتَعْبُدُونَ مَا تَنْحِتُونَ (٩٥)گفت: «آیا آنچه را خود میتراشید، میپرستید؟ |
وَاللَّهُ خَلَقَكُمْ وَمَا تَعْمَلُونَ (٩٦)در حالی که خداوند، شما و آنچه را میسازید، آفریده است.» |
قَالُوا ابْنُوا لَهُ بُنْيَانًا فَأَلْقُوهُ فِي الْجَحِيمِ (٩٧)گفتند: «برای او بنایی بسازید پس او را در آتش افروخته بیفکنید!» |
فَأَرَادُوا بِهِ كَيْدًا فَجَعَلْنَاهُمُ الْأَسْفَلِينَ (٩٨)پس خواستند برای او نقشهای بکشند، ولی ما آنان را زیردست و شکستخورده قرار دادیم. |
وَقَالَ إِنِّي ذَاهِبٌ إِلَىٰ رَبِّي سَيَهْدِينِ (٩٩)و گفت: «من به سوی پروردگارم رهسپارم. او مرا راهنمایی خواهد کرد. |
رَبِّ هَبْ لِي مِنَ الصَّالِحِينَ (١٠٠)پروردگارا! از صالحان به من عطا فرما!» |
فَبَشَّرْنَاهُ بِغُلَامٍ حَلِيمٍ (١٠١)پس ما او را به نوجوانی بردبار مژده دادیم. |
فَلَمَّا بَلَغَ مَعَهُ السَّعْيَ قَالَ يَا بُنَيَّ إِنِّي أَرَىٰ فِي الْمَنَامِ أَنِّي أَذْبَحُكَ فَانْظُرْ مَاذَا تَرَىٰ ۚ قَالَ يَا أَبَتِ افْعَلْ مَا تُؤْمَرُ ۖ سَتَجِدُنِي إِنْ شَاءَ اللَّهُ مِنَ الصَّابِرِينَ (١٠٢)پس چون در کار و کوشش، پدرش را همراهی کرد، گفت: «پسر عزیزم! من در خواب میبینم که تو را ذبح میکنم. پس بگو نظرت چیست و آن را چگونه میبینی؟» گفت: «ای پدر! آنچه را مأمور شدهای، انجام بده، که به زودی اگر خدا بخواهد، مرا از صبرکنندگان خواهی یافت.» |
فَلَمَّا أَسْلَمَا وَتَلَّهُ لِلْجَبِينِ (١٠٣)پس چون هر دو تسلیم شدند و ابراهیم، گونهی فرزند را بر خاک نهاد ، او را ندا دادیم که: «ای ابراهیم! |
وَنَادَيْنَاهُ أَنْ يَا إِبْرَاهِيمُ (١٠٤)حقّاً که رؤیایت را تحقّق بخشیدی .» |
قَدْ صَدَّقْتَ الرُّؤْيَا ۚ إِنَّا كَذَٰلِكَ نَجْزِي الْمُحْسِنِينَ (١٠٥)ما نیکوکاران را این گونه پاداش میدهیم . |
إِنَّ هَـٰذَا لَهُوَ الْبَلَاءُ الْمُبِينُ (١٠٦)همانا این همان آزمایش آشکار بود. |
وَفَدَيْنَاهُ بِذِبْحٍ عَظِيمٍ (١٠٧)و ما او را در برابر قربانی بزرگی رهانیدیم. |
وَتَرَكْنَا عَلَيْهِ فِي الْآخِرِينَ (١٠٨)در میان آیندگان برای او به جا گذاشتیم. |
سَلَامٌ عَلَىٰ إِبْرَاهِيمَ (١٠٩)درود و سلام بر ابراهیم! |
كَذَٰلِكَ نَجْزِي الْمُحْسِنِينَ (١١٠)ما این گونه نیکوکاران را پاداش میدهیم. |
إِنَّهُ مِنْ عِبَادِنَا الْمُؤْمِنِينَ (١١١)او از بندگان مؤمن ما بود. |
وَبَشَّرْنَاهُ بِإِسْحَاقَ نَبِيًّا مِنَ الصَّالِحِينَ (١١٢)و او را به اسحاق مژده دادیم که پیامبری از شایستگان بود. |
وَبَارَكْنَا عَلَيْهِ وَعَلَىٰ إِسْحَاقَ ۚ وَمِنْ ذُرِّيَّتِهِمَا مُحْسِنٌ وَظَالِمٌ لِنَفْسِهِ مُبِينٌ (١١٣)و بر ابراهیم و اسحاق، برکت و خیر بسیار عطا کردیم. و از نسل آن دو نیکوکارند و آشکارا به خود ستم میکنند. |
وَلَقَدْ مَنَنَّا عَلَىٰ مُوسَىٰ وَهَارُونَ (١١٤)و به راستی ما بر موسی و هارون منّت نهادیم. |
وَنَجَّيْنَاهُمَا وَقَوْمَهُمَا مِنَ الْكَرْبِ الْعَظِيمِ (١١٥)و آن دو و قومشان را از اندوه بزرگ نجات دادیم. |
وَنَصَرْنَاهُمْ فَكَانُوا هُمُ الْغَالِبِينَ (١١٦)و آنان را یاری کردیم، پس آنان بودند که پیروز شدند. |
وَآتَيْنَاهُمَا الْكِتَابَ الْمُسْتَبِينَ (١١٧)و به آن دو، کتاب روشنگر دادیم. |
وَهَدَيْنَاهُمَا الصِّرَاطَ الْمُسْتَقِيمَ (١١٨)و آن دو را به راه راست هدایت کردیم. |
وَتَرَكْنَا عَلَيْهِمَا فِي الْآخِرِينَ (١١٩)و برای آن دو در میان آیندگان به جا گذاشتیم. |
سَلَامٌ عَلَىٰ مُوسَىٰ وَهَارُونَ (١٢٠)سلام بر موسی و هارون! |
إِنَّا كَذَٰلِكَ نَجْزِي الْمُحْسِنِينَ (١٢١)ما این گونه نیکوکاران را پاداش میدهیم. |
إِنَّهُمَا مِنْ عِبَادِنَا الْمُؤْمِنِينَ (١٢٢)آن دو از بندگان مؤمن ما بودند. |
وَإِنَّ إِلْيَاسَ لَمِنَ الْمُرْسَلِينَ (١٢٣)و به راستی اِلیاس از فرستادگان بود. |
إِذْ قَالَ لِقَوْمِهِ أَلَا تَتَّقُونَ (١٢٤)آنگاه که به قوم خود گفت: «آیا پروا نمیکنید؟ |
أَتَدْعُونَ بَعْلًا وَتَذَرُونَ أَحْسَنَ الْخَالِقِينَ (١٢٥)آیا بَعل را میخوانید و بهترین آفریدگار را رها میکنید؟ |
اللَّهَ رَبَّكُمْ وَرَبَّ آبَائِكُمُ الْأَوَّلِينَ (١٢٦)الله را که پروردگار شما و پروردگار پدران نخستین شماست.» |
فَكَذَّبُوهُ فَإِنَّهُمْ لَمُحْضَرُونَ (١٢٧)پس او را تکذیب کردند. و بیشک آنان احضار خواهند شد. |
إِلَّا عِبَادَ اللَّهِ الْمُخْلَصِينَ (١٢٨)به جز بندگان خالص شدهی خدا . |
وَتَرَكْنَا عَلَيْهِ فِي الْآخِرِينَ (١٢٩)و برای الیاس در میان آیندگان بر جای گذاشتیم. |
سَلَامٌ عَلَىٰ إِلْ يَاسِينَ (١٣٠)سلام و درود بر ال یاسین. |
إِنَّا كَذَٰلِكَ نَجْزِي الْمُحْسِنِينَ (١٣١)ما اینگونه نیکوکاران را پاداش میدهیم. |
إِنَّهُ مِنْ عِبَادِنَا الْمُؤْمِنِينَ (١٣٢)او از بندگان مؤمن ما بود. |
وَإِنَّ لُوطًا لَمِنَ الْمُرْسَلِينَ (١٣٣)و همانا لوط یکی از فرستادگان بود. |
إِذْ نَجَّيْنَاهُ وَأَهْلَهُ أَجْمَعِينَ (١٣٤)آنگاه که او و همهی خانوادهاش را نجات دادیم. |
إِلَّا عَجُوزًا فِي الْغَابِرِينَ (١٣٥)جز پیرزنی که در میان بازماندگان بود. |
ثُمَّ دَمَّرْنَا الْآخَرِينَ (١٣٦)سپس دیگران را نابود کردیم. |
وَإِنَّكُمْ لَتَمُرُّونَ عَلَيْهِمْ مُصْبِحِينَ (١٣٧)و شما از کنار آنان میگذرید، صبحگاه، |
وَبِاللَّيْلِ ۗ أَفَلَا تَعْقِلُونَ (١٣٨)شبانگاه؛ پس آیا نمیاندیشید؟ |
وَإِنَّ يُونُسَ لَمِنَ الْمُرْسَلِينَ (١٣٩)و همانا یونس از فرستادگان بود. |
إِذْ أَبَقَ إِلَى الْفُلْكِ الْمَشْحُونِ (١٤٠)آنگاه که به سوی کشتیِ پر گریخت. |
فَسَاهَمَ فَكَانَ مِنَ الْمُدْحَضِينَ (١٤١)پس یونس با سرنشینان کشتی قرعه انداخت. و از بازندگان شد. |
فَالْتَقَمَهُ الْحُوتُ وَهُوَ مُلِيمٌ (١٤٢)پس ماهی بزرگی او را بلعید و او خود را سرزنش میکرد. |
فَلَوْلَا أَنَّهُ كَانَ مِنَ الْمُسَبِّحِينَ (١٤٣). پس اگر از تسبیحگویان نبود، |
لَلَبِثَ فِي بَطْنِهِ إِلَىٰ يَوْمِ يُبْعَثُونَ (١٤٤)بیتردید تا روز قیامت در شکم ماهی میماند. |
فَنَبَذْنَاهُ بِالْعَرَاءِ وَهُوَ سَقِيمٌ (١٤٥)پس او را در حالی که بیمار بود، به زمین خشکی افکندیم. |
وَأَنْبَتْنَا عَلَيْهِ شَجَرَةً مِنْ يَقْطِينٍ (١٤٦)و بر او بوتهای از کدو رویاندیم. |
وَأَرْسَلْنَاهُ إِلَىٰ مِائَةِ أَلْفٍ أَوْ يَزِيدُونَ (١٤٧)و او را به سوی یکصد هزار نفر یا بیشتر فرستادیم. |
فَآمَنُوا فَمَتَّعْنَاهُمْ إِلَىٰ حِينٍ (١٤٨)پس ایمان آوردند. و تا مدّتی آنان را کامیاب و بهرهمند کردیم. |
فَاسْتَفْتِهِمْ أَلِرَبِّكَ الْبَنَاتُ وَلَهُمُ الْبَنُونَ (١٤٩)فرشتگان را دختران خدا میشمرند! پس از آنان بپرس: آیا دختران برای پروردگارت، و پسران برای آنان است؟! |
أَمْ خَلَقْنَا الْمَلَائِكَةَ إِنَاثًا وَهُمْ شَاهِدُونَ (١٥٠)یا ما فرشتگان را زن آفریدیم و آنان ناظر بودند؟! |
أَلَا إِنَّهُمْ مِنْ إِفْكِهِمْ لَيَقُولُونَ (١٥١)آگاه باشید که آنان از سر تهمت میگویند: |
وَلَدَ اللَّهُ وَإِنَّهُمْ لَكَاذِبُونَ (١٥٢)«خدا فرزند آورده است!» و البتّه آنان دروغگویند. |
أَصْطَفَى الْبَنَاتِ عَلَى الْبَنِينَ (١٥٣)آیا خداوند دختران را بر پسران برگزیده است؟ |
مَا لَكُمْ كَيْفَ تَحْكُمُونَ (١٥٤)شما را چه شده است؟ چگونه داوری میکنید؟ |
أَفَلَا تَذَكَّرُونَ (١٥٥)پس آیا پند نمیگیرید؟ |
أَمْ لَكُمْ سُلْطَانٌ مُبِينٌ (١٥٦)آیا برای شما دلیل روشنی است؟ |
فَأْتُوا بِكِتَابِكُمْ إِنْ كُنْتُمْ صَادِقِينَ (١٥٧)پس اگر راست میگویید، کتاب خود را بیاورید. |
وَجَعَلُوا بَيْنَهُ وَبَيْنَ الْجِنَّةِ نَسَبًا ۚ وَلَقَدْ عَلِمَتِ الْجِنَّةُ إِنَّهُمْ لَمُحْضَرُونَ (١٥٨)و میان خدا و جنّ نسبتی قائل شدند، در حالی که جنّیان به خوبی میدانند که آنها احضار خواهند شد. |
سُبْحَانَ اللَّهِ عَمَّا يَصِفُونَ (١٥٩)خداوند از آنچه آنان میگویند، منزّه است. |
إِلَّا عِبَادَ اللَّهِ الْمُخْلَصِينَ (١٦٠)جز بندگان خالص شدهی خدا . |
فَإِنَّكُمْ وَمَا تَعْبُدُونَ (١٦١)پس شما و آنچه میپرستید، |
مَا أَنْتُمْ عَلَيْهِ بِفَاتِنِينَ (١٦٢)نمیتوانید بر ضدّ خدا گمراه کنید، |
إِلَّا مَنْ هُوَ صَالِ الْجَحِيمِ (١٦٣)مگر کسی را که خودش به دنبال دوزخ باشد. |
وَمَا مِنَّا إِلَّا لَهُ مَقَامٌ مَعْلُومٌ (١٦٤)و «هیچ کس از ما نیست مگر آن که برای او جایگاهی معین است. |
وَإِنَّا لَنَحْنُ الصَّافُّونَ (١٦٥)و ماییم که صف کشیدهایم. |
وَإِنَّا لَنَحْنُ الْمُسَبِّحُونَ (١٦٦)و ماییم که تسبیحگوی هستیم.» |
وَإِنْ كَانُوا لَيَقُولُونَ (١٦٧)پیوسته و با تأکید میگفتند: |
لَوْ أَنَّ عِنْدَنَا ذِكْرًا مِنَ الْأَوَّلِينَ (١٦٨)«اگر پندنامهای از نوع پیشینیان نزد ما بود، |
لَكُنَّا عِبَادَ اللَّهِ الْمُخْلَصِينَ (١٦٩)ما نیز حتما از بندگان برگزیدهی خدا بودیم.» |
فَكَفَرُوا بِهِ ۖ فَسَوْفَ يَعْلَمُونَ (١٧٠)پس به آن کفر ورزیدند. و به زودی خواهند دانست. |
وَلَقَدْ سَبَقَتْ كَلِمَتُنَا لِعِبَادِنَا الْمُرْسَلِينَ (١٧١)و بیشک فرمان ما برای بندگانی که به پیامبری فرستاده شدهاند، از پیش معین شده است. |
إِنَّهُمْ لَهُمُ الْمَنْصُورُونَ (١٧٢)همانا ایشانند که پیروزند. |
وَإِنَّ جُنْدَنَا لَهُمُ الْغَالِبُونَ (١٧٣)و سپاه ماست که پیروز است. |
فَتَوَلَّ عَنْهُمْ حَتَّىٰ حِينٍ (١٧٤)پس تا مدّتی روی بگردان. |
وَأَبْصِرْهُمْ فَسَوْفَ يُبْصِرُونَ (١٧٥)و بنگر که به زودی خواهند دید. |
أَفَبِعَذَابِنَا يَسْتَعْجِلُونَ (١٧٦)پس آیا برای عذاب ما شتاب میکنند؟! |
فَإِذَا نَزَلَ بِسَاحَتِهِمْ فَسَاءَ صَبَاحُ الْمُنْذَرِينَ (١٧٧)پس هرگاه به آستانهی آنان فرود آید، آنان که هشدار داده شدند، چه بد صبحگاهی خواهند داشت. |
وَتَوَلَّ عَنْهُمْ حَتَّىٰ حِينٍ (١٧٨)و تا مدّتی از آنان روی بگردان. |
وَأَبْصِرْ فَسَوْفَ يُبْصِرُونَ (١٧٩)و بنگر، که به زودی خواهند دید . |
سُبْحَانَ رَبِّكَ رَبِّ الْعِزَّةِ عَمَّا يَصِفُونَ (١٨٠)پاک و منزّه است پروردگارت، پروردگار عزیز، از آنچه دربارهی او وصف میکنند. |
وَسَلَامٌ عَلَى الْمُرْسَلِينَ (١٨١)و سلام بر همهی فرستادگان. |
وَالْحَمْدُ لِلَّهِ رَبِّ الْعَالَمِينَ (١٨٢)و سپاس و ستایش مخصوص خداوندی است که پروردگار جهانیان است. |
سورۀ الصافّات (182 آیه)
یک دسته را انتخاب کنید: