قرآن - سورۀ شوری
چهارشنبه ۱۴۰۵/۰۵/۲۱
×
 
صفحه
٤٨٣
بِسْمِ اللَّهِ الرَّحْمَـٰنِ الرَّحِيمِ
 
به نام خداوند بخشنده‌ی مهربان.
 
 
حم
‎‎(١)
 
حا، میم.
 
 
عسق
‎‎(٢)
 
عین، سین، قاف.
 
 
كَذَٰلِكَ يُوحِي إِلَيْكَ وَإِلَى الَّذِينَ مِنْ قَبْلِكَ اللَّهُ الْعَزِيزُ الْحَكِيمُ
‎‎(٣)
 
این‌گونه خداوند عزیز حکیم، به تو و به کسانی که پیش از تو بوده‌اند، وحی می‌کند.
 
 
لَهُ مَا فِي السَّمَاوَاتِ وَمَا فِي الْأَرْضِ ۖ وَهُوَ الْعَلِيُّ الْعَظِيمُ
‎‎(٤)
 
آنچه در آسمان‌ها و آنچه در زمین است، از آنِ اوست و او بلندمرتبه و بزرگ است.
 
 
تَكَادُ السَّمَاوَاتُ يَتَفَطَّرْنَ مِنْ فَوْقِهِنَّ ۚ وَالْمَلَائِكَةُ يُسَبِّحُونَ بِحَمْدِ رَبِّهِمْ وَيَسْتَغْفِرُونَ لِمَنْ فِي الْأَرْضِ ۗ أَلَا إِنَّ اللَّهَ هُوَ الْغَفُورُ الرَّحِيمُ
‎‎(٥)
 
نزدیک است که آسمان‌ها از فرازشان بشکافند، و فرشتگان پروردگارشان را همراه با سپاس، تسبیح می‌کنند، و برای کسانی که در زمین هستند، آمرزش می‌طلبند. آگاه باشید که فقط خداوند، بسیار بخشنده و مهربان است.
 
 
وَالَّذِينَ اتَّخَذُوا مِنْ دُونِهِ أَوْلِيَاءَ اللَّهُ حَفِيظٌ عَلَيْهِمْ وَمَا أَنْتَ عَلَيْهِمْ بِوَكِيلٍ
‎‎(٦)
 
و کسانی که به جای او سرورانی را گرفته‌اند، خداوند مراقب آنان است. و تو بر آنان وکیل نیستی .
 
 
وَكَذَٰلِكَ أَوْحَيْنَا إِلَيْكَ قُرْآنًا عَرَبِيًّا لِتُنْذِرَ أُمَّ الْقُرَىٰ وَمَنْ حَوْلَهَا وَتُنْذِرَ يَوْمَ الْجَمْعِ لَا رَيْبَ فِيهِ ۚ فَرِيقٌ فِي الْجَنَّةِ وَفَرِيقٌ فِي السَّعِيرِ
‎‎(٧)
 
و این‌گونه قرآنی عربی به تو وحی کردیم تا مردم مکه و کسانی را که پیرامون آن هستند، هشدار دهی. و آنان را از روز جمع شدن که شکی در آن نیست، بترسانی. گروهی در بهشت و گروهی در آتش سوزانند.
 
 
وَلَوْ شَاءَ اللَّهُ لَجَعَلَهُمْ أُمَّةً وَاحِدَةً وَلَـٰكِنْ يُدْخِلُ مَنْ يَشَاءُ فِي رَحْمَتِهِ ۚ وَالظَّالِمُونَ مَا لَهُمْ مِنْ وَلِيٍّ وَلَا نَصِيرٍ
‎‎(٨)
 
و اگر خدا می‌خواست مردم را امّتی یگانه قرار می‌داد، و هر کس را که بخواهد، در رحمت خود وارد می‌کند. و برای ستمگران هیچ سرپرست و یاوری نیست.
 
 
أَمِ اتَّخَذُوا مِنْ دُونِهِ أَوْلِيَاءَ ۖ فَاللَّهُ هُوَ الْوَلِيُّ وَهُوَ يُحْيِي الْمَوْتَىٰ وَهُوَ عَلَىٰ كُلِّ شَيْءٍ قَدِيرٌ
‎‎(٩)
 
آیا به جای خداوند، سرپرستان دیگری گرفته‌اند، با آن که تنها خدا ولیّ و سرپرست است. و اوست که مردگان را زنده می‌کند، و اوست که بر هر کاری تواناست.
 
 
وَمَا اخْتَلَفْتُمْ فِيهِ مِنْ شَيْءٍ فَحُكْمُهُ إِلَى اللَّهِ ۚ ذَٰلِكُمُ اللَّهُ رَبِّي عَلَيْهِ تَوَكَّلْتُ وَإِلَيْهِ أُنِيبُ
‎‎(١٠)
 
و هر چه را در آن اختلاف دارید، پس حکمش با خداست. «این است خدایی که پروردگار من است. تنها بر او توکل کرده‌ام. و به سوی او بازمی‌گردم.»
 
 
صفحه
٤٨٤
فَاطِرُ السَّمَاوَاتِ وَالْأَرْضِ ۚ جَعَلَ لَكُمْ مِنْ أَنْفُسِكُمْ أَزْوَاجًا وَمِنَ الْأَنْعَامِ أَزْوَاجًا ۖ يَذْرَؤُكُمْ فِيهِ ۚ لَيْسَ كَمِثْلِهِ شَيْءٌ ۖ وَهُوَ السَّمِيعُ الْبَصِيرُ
‎‎(١١)
 
پدیدآورنده‌ی آسمان‌ها و زمین. برای شما از خودتان همسرانی قرار داد، و از دام‌ها نیز جفت‌هایی. شما را با این زیاد می‌کند. او را هیچ مانندی نیست. و او شنوای بیناست.
 
 
لَهُ مَقَالِيدُ السَّمَاوَاتِ وَالْأَرْضِ ۖ يَبْسُطُ الرِّزْقَ لِمَنْ يَشَاءُ وَيَقْدِرُ ۚ إِنَّهُ بِكُلِّ شَيْءٍ عَلِيمٌ
‎‎(١٢)
 
کلیدهای آسمان‌ها و زمین برای اوست، برای هر که بخواهد روزی را توسعه می‌دهد، و یا تنگ می‌گیرد. البتّه او به هر چیز آگاه است .
 
 
شَرَعَ لَكُمْ مِنَ الدِّينِ مَا وَصَّىٰ بِهِ نُوحًا وَالَّذِي أَوْحَيْنَا إِلَيْكَ وَمَا وَصَّيْنَا بِهِ إِبْرَاهِيمَ وَمُوسَىٰ وَعِيسَىٰ ۖ أَنْ أَقِيمُوا الدِّينَ وَلَا تَتَفَرَّقُوا فِيهِ ۚ كَبُرَ عَلَى الْمُشْرِكِينَ مَا تَدْعُوهُمْ إِلَيْهِ ۚ اللَّهُ يَجْتَبِي إِلَيْهِ مَنْ يَشَاءُ وَيَهْدِي إِلَيْهِ مَنْ يُنِيبُ
‎‎(١٣)
 
از دین آنچه را به نوح سفارش کرد، برای شما مقرّر داشت. و آنچه به سوی تو وحی کردیم، و آنچه ابراهیم و موسی و عیسی را بدان سفارش نمودیم، که دین را به پا دارید، و در آن دچار تفرقه نشوید. آنچه مردم را بدان دعوت می‌کنی، بر مشرکان سنگین است. خداوند هر که را بخواهد، به سوی خویش جلب می‌کند. و هر که را به درگاهش روی آورد، به سوی خویش هدایت می‌کند.
 
 
وَمَا تَفَرَّقُوا إِلَّا مِنْ بَعْدِ مَا جَاءَهُمُ الْعِلْمُ بَغْيًا بَيْنَهُمْ ۚ وَلَوْلَا كَلِمَةٌ سَبَقَتْ مِنْ رَبِّكَ إِلَىٰ أَجَلٍ مُسَمًّى لَقُضِيَ بَيْنَهُمْ ۚ وَإِنَّ الَّذِينَ أُورِثُوا الْكِتَابَ مِنْ بَعْدِهِمْ لَفِي شَكٍّ مِنْهُ مُرِيبٍ
‎‎(١٤)
 
و پس از آن که کاملاً آگاهی یافتند، به خاطر روحیه‌ی کینه و حسادت که میانشان بود، پراکنده و فرقه فرقه شدند. و اگر سنّتِ سابق خداوند تا زمانی معین نبود، میان آنان حکم می‌شد . و یقیناً کسانی که پس از آنان، کتاب آسمانی را به میراث بردند، درباره‌ی آن دچار تردیدی سخت هستند.
 
 
فَلِذَٰلِكَ فَادْعُ ۖ وَاسْتَقِمْ كَمَا أُمِرْتَ ۖ وَلَا تَتَّبِعْ أَهْوَاءَهُمْ ۖ وَقُلْ آمَنْتُ بِمَا أَنْزَلَ اللَّهُ مِنْ كِتَابٍ ۖ وَأُمِرْتُ لِأَعْدِلَ بَيْنَكُمُ ۖ اللَّهُ رَبُّنَا وَرَبُّكُمْ ۖ لَنَا أَعْمَالُنَا وَلَكُمْ أَعْمَالُكُمْ ۖ لَا حُجَّةَ بَيْنَنَا وَبَيْنَكُمُ ۖ اللَّهُ يَجْمَعُ بَيْنَنَا ۖ وَإِلَيْهِ الْمَصِيرُ
‎‎(١٥)
 
پس به همین خاطر دعوت کن! و چنان که فرمان یافته‌ای، پایدار باش! و خواسته‌های آنان را پیروی مکن و بگو: «من به هر کتابی که خدا نازل کرده است، ایمان دارم. و فرمان یافته‌ام تا میان شما دادگری کنم. خداوند، پروردگار ما و شماست. اعمال ما برای ما، و اعمال شما برای شماست. هیچ حجّتی میان ما و شما نمانده است. خداوند ما و شما را جمع خواهد کرد. و بازگشت به سوی اوست.»
 
 
صفحه
٤٨٥
وَالَّذِينَ يُحَاجُّونَ فِي اللَّهِ مِنْ بَعْدِ مَا اسْتُجِيبَ لَهُ حُجَّتُهُمْ دَاحِضَةٌ عِنْدَ رَبِّهِمْ وَعَلَيْهِمْ غَضَبٌ وَلَهُمْ عَذَابٌ شَدِيدٌ
‎‎(١٦)
 
و کسانی که درباره‌ی خداوند پس از آن که دعوت او را پذیرفته‌اند، بحث و جدل می‌کنند، دلیلشان نزد پروردگارشان باطل و بی‌پایه است. و بر آنهاست خشم الهی و برایشان عذاب سختی است.
 
 
اللَّهُ الَّذِي أَنْزَلَ الْكِتَابَ بِالْحَقِّ وَالْمِيزَانَ ۗ وَمَا يُدْرِيكَ لَعَلَّ السَّاعَةَ قَرِيبٌ
‎‎(١٧)
 
خداست آن که کتاب آسمانی و میزان را به حقّ فروفرستاد. و چه می‌دانی؟ شاید قیامت نزدیک باشد!
 
 
يَسْتَعْجِلُ بِهَا الَّذِينَ لَا يُؤْمِنُونَ بِهَا ۖ وَالَّذِينَ آمَنُوا مُشْفِقُونَ مِنْهَا وَيَعْلَمُونَ أَنَّهَا الْحَقُّ ۗ أَلَا إِنَّ الَّذِينَ يُمَارُونَ فِي السَّاعَةِ لَفِي ضَلَالٍ بَعِيدٍ
‎‎(١٨)
 
کسانی که قیامت را باور ندارند برایش عجله می‌کنند، ولی کسانی که ایمان دارند، از آن می‌ترسند و می‌دانند که قیامت حقّ است. بدانید قطعاً کسانی که درباره‌ی قیامت به جدال می‌پردازند، در گمراهی دوری هستند.
 
 
اللَّهُ لَطِيفٌ بِعِبَادِهِ يَرْزُقُ مَنْ يَشَاءُ ۖ وَهُوَ الْقَوِيُّ الْعَزِيزُ
‎‎(١٩)
 
خداوند نسبت به بندگانش با مهر و لطف رفتار می‌کند. هر که را بخواهد روزی می‌دهد. و اوست نیرومند نفوذناپذیر.
 
 
مَنْ كَانَ يُرِيدُ حَرْثَ الْآخِرَةِ نَزِدْ لَهُ فِي حَرْثِهِ ۖ وَمَنْ كَانَ يُرِيدُ حَرْثَ الدُّنْيَا نُؤْتِهِ مِنْهَا وَمَا لَهُ فِي الْآخِرَةِ مِنْ نَصِيبٍ
‎‎(٢٠)
 
آن که کشت آخرت را بخواهد، برای او در کشته‌اش می‌افزاییم. و آن که فقط کشت دنیا را بخواهد، اندکی از آن به او می‌دهیم، ولی در آخرت هیچ نصیبی ندارد.
 
 
أَمْ لَهُمْ شُرَكَاءُ شَرَعُوا لَهُمْ مِنَ الدِّينِ مَا لَمْ يَأْذَنْ بِهِ اللَّهُ ۚ وَلَوْلَا كَلِمَةُ الْفَصْلِ لَقُضِيَ بَيْنَهُمْ ۗ وَإِنَّ الظَّالِمِينَ لَهُمْ عَذَابٌ أَلِيمٌ
‎‎(٢١)
 
آیا معبودانی دارند که بدون اذن خداوند، برای آنها احکامی از دین قرار داده‌اند؟ و اگر فرمان قطعی نبود، قطعاً میان مشرکان حکم می‌شد. و برای ستمکاران عذابی دردناک است.
 
 
تَرَى الظَّالِمِينَ مُشْفِقِينَ مِمَّا كَسَبُوا وَهُوَ وَاقِعٌ بِهِمْ ۗ وَالَّذِينَ آمَنُوا وَعَمِلُوا الصَّالِحَاتِ فِي رَوْضَاتِ الْجَنَّاتِ ۖ لَهُمْ مَا يَشَاءُونَ عِنْدَ رَبِّهِمْ ۚ ذَٰلِكَ هُوَ الْفَضْلُ الْكَبِيرُ
‎‎(٢٢)
 
ستمکاران را خواهی دید که از دستاوردشان هراسانند، در حالی که آن به آنان خواهد رسید. و کسانی که ایمان آورده و کارهای شایسته کرده‌اند، در باغ‌های بهشتند. برای آنان نزد پروردگارشان، هر چه بخواهند، این همان فضل بزرگ است.
 
 
صفحه
٤٨٦
ذَٰلِكَ الَّذِي يُبَشِّرُ اللَّهُ عِبَادَهُ الَّذِينَ آمَنُوا وَعَمِلُوا الصَّالِحَاتِ ۗ قُلْ لَا أَسْأَلُكُمْ عَلَيْهِ أَجْرًا إِلَّا الْمَوَدَّةَ فِي الْقُرْبَىٰ ۗ وَمَنْ يَقْتَرِفْ حَسَنَةً نَزِدْ لَهُ فِيهَا حُسْنًا ۚ إِنَّ اللَّهَ غَفُورٌ شَكُورٌ
‎‎(٢٣)
 
این چیزی است که خداوند به بندگانش مژده می‌دهد. آنان که ایمان آورده و کارهای شایسته کرده‌اند. بگو: «من از شما برای این هیچ مزدی نمی‌خواهم، جز آن که دوستدار خاندانم باشید.» و هر کس کار نیکی کند، برای او در نیکویی آن می‌افزاییم. خداوند بسیار آمرزنده و قدردان است.
 
 
أَمْ يَقُولُونَ افْتَرَىٰ عَلَى اللَّهِ كَذِبًا ۖ فَإِنْ يَشَإِ اللَّهُ يَخْتِمْ عَلَىٰ قَلْبِكَ ۗ وَيَمْحُ اللَّهُ الْبَاطِلَ وَيُحِقُّ الْحَقَّ بِكَلِمَاتِهِ ۚ إِنَّهُ عَلِيمٌ بِذَاتِ الصُّدُورِ
‎‎(٢٤)
 
آیا می‌گویند: « بر خدا دروغ بسته است! » پس اگر خدا بخواهد، بر دل تو مهر می‌نهد. خداوند باطل را محو می‌کند و حقّ را با کلمات خویش استوار می‌سازد. همانا او به راز سینه‌ها آگاه است.
 
 
وَهُوَ الَّذِي يَقْبَلُ التَّوْبَةَ عَنْ عِبَادِهِ وَيَعْفُو عَنِ السَّيِّئَاتِ وَيَعْلَمُ مَا تَفْعَلُونَ
‎‎(٢٥)
 
و اوست که توبه را از بندگانش می‌پذیرد، و از گناهان درمی‌گذرد، و آنچه می‌کنید، می‌داند.
 
 
وَيَسْتَجِيبُ الَّذِينَ آمَنُوا وَعَمِلُوا الصَّالِحَاتِ وَيَزِيدُهُمْ مِنْ فَضْلِهِ ۚ وَالْكَافِرُونَ لَهُمْ عَذَابٌ شَدِيدٌ
‎‎(٢٦)
 
و کسانی را که ایمان آورده و کارهای نیکو کرده‌اند، اجابت می‌کند و از فضل خویش بر آنان می‌افزاید. و برای کافران عذابی شدید است.
 
 
حزب
٩٨
وَلَوْ بَسَطَ اللَّهُ الرِّزْقَ لِعِبَادِهِ لَبَغَوْا فِي الْأَرْضِ وَلَـٰكِنْ يُنَزِّلُ بِقَدَرٍ مَا يَشَاءُ ۚ إِنَّهُ بِعِبَادِهِ خَبِيرٌ بَصِيرٌ
‎‎(٢٧)
 
و اگر خداوند برای بندگانش رزق و روزی را توسعه می‌داد، در زمین طغیان می‌کردند. امّا آنچه را می‌خواهد، به اندازه‌ای نازل می‌کند، که او به بندگانش آگاه و بیناست.
 
 
وَهُوَ الَّذِي يُنَزِّلُ الْغَيْثَ مِنْ بَعْدِ مَا قَنَطُوا وَيَنْشُرُ رَحْمَتَهُ ۚ وَهُوَ الْوَلِيُّ الْحَمِيدُ
‎‎(٢٨)
 
و اوست که باران را پس از این که نومید شدند، فرومی‌فرستد، و رحمت خویش را می‌گسترد. و اوست سرور ستوده!
 
 
وَمِنْ آيَاتِهِ خَلْقُ السَّمَاوَاتِ وَالْأَرْضِ وَمَا بَثَّ فِيهِمَا مِنْ دَابَّةٍ ۚ وَهُوَ عَلَىٰ جَمْعِهِمْ إِذَا يَشَاءُ قَدِيرٌ
‎‎(٢٩)
 
و از نشانه‌های او آفرینش آسمان‌ها و زمین است، و جنبندگانی که در آن دو پراکنده‌اند. و او هرگاه بخواهد، بر گردآوری آنها تواناست.
 
 
وَمَا أَصَابَكُمْ مِنْ مُصِيبَةٍ فَبِمَا كَسَبَتْ أَيْدِيكُمْ وَيَعْفُو عَنْ كَثِيرٍ
‎‎(٣٠)
 
و هر مصیبتی به شما برسد، پس به خاطر دستاورد خود شماست. و او از بسیاری درمی‌گذرد.
 
 
وَمَا أَنْتُمْ بِمُعْجِزِينَ فِي الْأَرْضِ ۖ وَمَا لَكُمْ مِنْ دُونِ اللَّهِ مِنْ وَلِيٍّ وَلَا نَصِيرٍ
‎‎(٣١)
 
و شما نمی‌توانید را در زمین درمانده کنید، و شما جز خداوند هیچ سرپرست و یاوری ندارید.
 
 
صفحه
٤٨٧
وَمِنْ آيَاتِهِ الْجَوَارِ فِي الْبَحْرِ كَالْأَعْلَامِ
‎‎(٣٢)
 
و از نشانه‌های او کشتی‌ها در دریاست همچون کوه‌ها .
 
 
إِنْ يَشَأْ يُسْكِنِ الرِّيحَ فَيَظْلَلْنَ رَوَاكِدَ عَلَىٰ ظَهْرِهِ ۚ إِنَّ فِي ذَٰلِكَ لَآيَاتٍ لِكُلِّ صَبَّارٍ شَكُورٍ
‎‎(٣٣)
 
اگر بخواهد باد را ساکن می‌کند، پس کشتی‌ها بر پشت آب راکد می‌مانند. در این برای هر شکیبای سپاسگزار، نشانه‌هایی است.
 
 
أَوْ يُوبِقْهُنَّ بِمَا كَسَبُوا وَيَعْفُ عَنْ كَثِيرٍ
‎‎(٣٤)
 
یا به خاطر آنچه انجام داده‌اند، نابود می‌کند. و از بسیاری درمی‌گذرد .
 
 
وَيَعْلَمَ الَّذِينَ يُجَادِلُونَ فِي آيَاتِنَا مَا لَهُمْ مِنْ مَحِيصٍ
‎‎(٣٥)
 
و کسانی که در آیات ما مجادله می‌کنند، بدانند که راه گریزی ندارند.
 
 
فَمَا أُوتِيتُمْ مِنْ شَيْءٍ فَمَتَاعُ الْحَيَاةِ الدُّنْيَا ۖ وَمَا عِنْدَ اللَّهِ خَيْرٌ وَأَبْقَىٰ لِلَّذِينَ آمَنُوا وَعَلَىٰ رَبِّهِمْ يَتَوَكَّلُونَ
‎‎(٣٦)
 
آنچه به شما داده شده، بهره‌ی زندگی دنیاست. و آنچه نزد خداست، برای کسانی که ایمان آوردند و به پروردگارشان توکل می‌کنند، بهتر و ماندگارتر است.
 
 
وَالَّذِينَ يَجْتَنِبُونَ كَبَائِرَ الْإِثْمِ وَالْفَوَاحِشَ وَإِذَا مَا غَضِبُوا هُمْ يَغْفِرُونَ
‎‎(٣٧)
 
کسانی که خود را از گناهان بزرگ و زشتی‌ها دور می‌کنند، و چون به خشم آیند، درمی‌گذرند.
 
 
وَالَّذِينَ اسْتَجَابُوا لِرَبِّهِمْ وَأَقَامُوا الصَّلَاةَ وَأَمْرُهُمْ شُورَىٰ بَيْنَهُمْ وَمِمَّا رَزَقْنَاهُمْ يُنْفِقُونَ
‎‎(٣٨)
 
کسانی که دعوت پروردگارشان را اجابت کردند، و نماز را برپا داشتند، و کارشان میان آنها با مشورت انجام می‌گیرد، و از آنچه روزیشان کرده‌ایم، انفاق می‌کنند.
 
 
وَالَّذِينَ إِذَا أَصَابَهُمُ الْبَغْيُ هُمْ يَنْتَصِرُونَ
‎‎(٣٩)
 
کسانی که چون ستمی به آنان رسد، یاری می‌طلبند.
 
 
وَجَزَاءُ سَيِّئَةٍ سَيِّئَةٌ مِثْلُهَا ۖ فَمَنْ عَفَا وَأَصْلَحَ فَأَجْرُهُ عَلَى اللَّهِ ۚ إِنَّهُ لَا يُحِبُّ الظَّالِمِينَ
‎‎(٤٠)
 
و کیفر هر کار بد مجازاتی است همانند آن ، پس هر که بگذرد و اصلاح کند، پاداش او بر خداست. او ستمکاران را دوست ندارد.
 
 
وَلَمَنِ انْتَصَرَ بَعْدَ ظُلْمِهِ فَأُولَـٰئِكَ مَا عَلَيْهِمْ مِنْ سَبِيلٍ
‎‎(٤١)
 
و کسانی که پس از ستم خود، یاری جویند، راه بر آنان نیست.
 
 
إِنَّمَا السَّبِيلُ عَلَى الَّذِينَ يَظْلِمُونَ النَّاسَ وَيَبْغُونَ فِي الْأَرْضِ بِغَيْرِ الْحَقِّ ۚ أُولَـٰئِكَ لَهُمْ عَذَابٌ أَلِيمٌ
‎‎(٤٢)
 
نکوهش فقط بر کسانی است که به مردم ستم می‌کنند و در زمین به ناحقّ سر به طغیان برمی‌دارند. آنانند که برایشان عذاب دردناکی است.
 
 
وَلَمَنْ صَبَرَ وَغَفَرَ إِنَّ ذَٰلِكَ لَمِنْ عَزْمِ الْأُمُورِ
‎‎(٤٣)
 
و البتّه کسی که صبر کند، و بگذرد، این از کارهای استوار است.
 
 
وَمَنْ يُضْلِلِ اللَّهُ فَمَا لَهُ مِنْ وَلِيٍّ مِنْ بَعْدِهِ ۗ وَتَرَى الظَّالِمِينَ لَمَّا رَأَوُا الْعَذَابَ يَقُولُونَ هَلْ إِلَىٰ مَرَدٍّ مِنْ سَبِيلٍ
‎‎(٤٤)
 
و هر که را خدا گمراه کند، پس بعد از آن، هیچ یاوری نخواهد داشت، و ستمگران را خواهی دید که چون عذاب الهی را ببینند، می‌گویند: «آیا راهی برای بازگشت وجود دارد؟»
 
 
صفحه
٤٨٨
وَتَرَاهُمْ يُعْرَضُونَ عَلَيْهَا خَاشِعِينَ مِنَ الذُّلِّ يَنْظُرُونَ مِنْ طَرْفٍ خَفِيٍّ ۗ وَقَالَ الَّذِينَ آمَنُوا إِنَّ الْخَاسِرِينَ الَّذِينَ خَسِرُوا أَنْفُسَهُمْ وَأَهْلِيهِمْ يَوْمَ الْقِيَامَةِ ۗ أَلَا إِنَّ الظَّالِمِينَ فِي عَذَابٍ مُقِيمٍ
‎‎(٤٥)
 
و آنان را می‌بینی که بر آتش عرضه می‌شوند، و در حالی که از شدّت رسوایی سرافکنده‌اند، از گوشه چشم پنهانی می‌نگرند. و کسانی که ایمان آورده‌اند، می‌گویند: «زیانکاران کسانی هستند که روز قیامت، خود و کسانشان را باخته‌اند.» بدانید که ستمگران در عذابی پایدارند.
 
 
وَمَا كَانَ لَهُمْ مِنْ أَوْلِيَاءَ يَنْصُرُونَهُمْ مِنْ دُونِ اللَّهِ ۗ وَمَنْ يُضْلِلِ اللَّهُ فَمَا لَهُ مِنْ سَبِيلٍ
‎‎(٤٦)
 
و هیچ سَروری ندارند که به جای خداوند یاریشان کند. و هر کس را که خداوند گمراه کند، پس برای او هیچ راه نیست.
 
 
اسْتَجِيبُوا لِرَبِّكُمْ مِنْ قَبْلِ أَنْ يَأْتِيَ يَوْمٌ لَا مَرَدَّ لَهُ مِنَ اللَّهِ ۚ مَا لَكُمْ مِنْ مَلْجَإٍ يَوْمَئِذٍ وَمَا لَكُمْ مِنْ نَكِيرٍ
‎‎(٤٧)
 
پروردگارتان را اجابت کنید، پیش از آن که روزی فرارسد که آن را از جانب خداوند بازگشتی نباشد. در آن روز هیچ پناهگاهی برای شما نیست، و هیچ قدرت انکار نخواهید داشت.
 
 
فَإِنْ أَعْرَضُوا فَمَا أَرْسَلْنَاكَ عَلَيْهِمْ حَفِيظًا ۖ إِنْ عَلَيْكَ إِلَّا الْبَلَاغُ ۗ وَإِنَّا إِذَا أَذَقْنَا الْإِنْسَانَ مِنَّا رَحْمَةً فَرِحَ بِهَا ۖ وَإِنْ تُصِبْهُمْ سَيِّئَةٌ بِمَا قَدَّمَتْ أَيْدِيهِمْ فَإِنَّ الْإِنْسَانَ كَفُورٌ
‎‎(٤٨)
 
پس اگر روی گرداندند، ما تو را بر آنان نگهبان نفرستادیم، تنها رساندن پیام، بر توست. و البتّه هرگاه از جانب خود رحمتی به انسان بچشانیم، به آن شاد و سرمست می‌شود، و اگر به خاطر دستاوردشان، بلایی به آنان برسد، که انسان بسیار ناسپاس است.
 
 
لِلَّهِ مُلْكُ السَّمَاوَاتِ وَالْأَرْضِ ۚ يَخْلُقُ مَا يَشَاءُ ۚ يَهَبُ لِمَنْ يَشَاءُ إِنَاثًا وَيَهَبُ لِمَنْ يَشَاءُ الذُّكُورَ
‎‎(٤٩)
 
فرمانروایی آسمان‌ها و زمین مخصوص خداست. هر چه بخواهد، می‌آفریند. به هر که بخواهد، فرزند دختر می‌بخشد، و به هر کس بخواهد، فرزند پسر.
 
 
أَوْ يُزَوِّجُهُمْ ذُكْرَانًا وَإِنَاثًا ۖ وَيَجْعَلُ مَنْ يَشَاءُ عَقِيمًا ۚ إِنَّهُ عَلِيمٌ قَدِيرٌ
‎‎(٥٠)
 
یا پسران و دختران را با هم می‌دهد. و هر که را بخواهد، نازا می‌گذارد. همانا اوست دانای توانا.
 
 
وَمَا كَانَ لِبَشَرٍ أَنْ يُكَلِّمَهُ اللَّهُ إِلَّا وَحْيًا أَوْ مِنْ وَرَاءِ حِجَابٍ أَوْ يُرْسِلَ رَسُولًا فَيُوحِيَ بِإِذْنِهِ مَا يَشَاءُ ۚ إِنَّهُ عَلِيٌّ حَكِيمٌ
‎‎(٥١)
 
و هیچ بشری را یارای آن نیست که خداوند با او سخن بگوید، مگر وحی ، یا از پس پرده و حجاب، یا آن که فرستاده‌ای می‌فرستد، پس به اذن او هر چه بخواهد، وحی می‌کند. همانا او والامرتبه و فرزانه است.
 
 
صفحه
٤٨٩
وَكَذَٰلِكَ أَوْحَيْنَا إِلَيْكَ رُوحًا مِنْ أَمْرِنَا ۚ مَا كُنْتَ تَدْرِي مَا الْكِتَابُ وَلَا الْإِيمَانُ وَلَـٰكِنْ جَعَلْنَاهُ نُورًا نَهْدِي بِهِ مَنْ نَشَاءُ مِنْ عِبَادِنَا ۚ وَإِنَّكَ لَتَهْدِي إِلَىٰ صِرَاطٍ مُسْتَقِيمٍ
‎‎(٥٢)
 
و بدین‌گونه ما روحی از فرمان خویش را به تو وحی کردیم. تو نمی‌دانستی کتاب و ایمان چیست، ولی ما آن را نوری قرار دادیم که هر کس از بندگانمان را بخواهیم، با آن هدایت می‌کنیم. و همانا تو به راه راست هدایت می‌کنی.
 
 
صِرَاطِ اللَّهِ الَّذِي لَهُ مَا فِي السَّمَاوَاتِ وَمَا فِي الْأَرْضِ ۗ أَلَا إِلَى اللَّهِ تَصِيرُ الْأُمُورُ
‎‎(٥٣)
 
راه خداوندی که آنچه در آسمان‌ها و آنچه در زمین است، از آنِ اوست. بدانید که همه‌ی امور به سوی خدا بازمی‌گردد.
 
سوره قبلیسوره بعدی
سورۀ الشورى (53 آیه)