بِسْمِ اللَّهِ الرَّحْمَـٰنِ الرَّحِيمِ به نام خداوند بخشندهی مهربان. |
حم (١)حا، میم. |
وَالْكِتَابِ الْمُبِينِ (٢)به کتاب روشنگر سوگند! |
إِنَّا جَعَلْنَاهُ قُرْآنًا عَرَبِيًّا لَعَلَّكُمْ تَعْقِلُونَ (٣)ما آن را قرآنی عربی قرار دادیم، باشد که در آن بیندیشید. |
وَإِنَّهُ فِي أُمِّ الْكِتَابِ لَدَيْنَا لَعَلِيٌّ حَكِيمٌ (٤)وآن درام ُّالکتاب، نزد ما، بلندمرتبه و حکمتآمیز و استوار است. |
أَفَنَضْرِبُ عَنْكُمُ الذِّكْرَ صَفْحًا أَنْ كُنْتُمْ قَوْمًا مُسْرِفِينَ (٥)آیا از آن رو که شما گروهی اسرافکارید، ما قرآن را از شما بازگیریم؟ |
وَكَمْ أَرْسَلْنَا مِنْ نَبِيٍّ فِي الْأَوَّلِينَ (٦)و چه بسیار پیامبرانی که در میان پیشینیان فرستادیم. |
وَمَا يَأْتِيهِمْ مِنْ نَبِيٍّ إِلَّا كَانُوا بِهِ يَسْتَهْزِئُونَ (٧)و هر پیامبری به سراغشان میآمد، او را مسخره میکردند. |
فَأَهْلَكْنَا أَشَدَّ مِنْهُمْ بَطْشًا وَمَضَىٰ مَثَلُ الْأَوَّلِينَ (٨)پس ما کسانی را که نیرومندتر از آنان بودند، نابود کردیم، و سرنوشت پیشینیان تکرار شد. |
وَلَئِنْ سَأَلْتَهُمْ مَنْ خَلَقَ السَّمَاوَاتِ وَالْأَرْضَ لَيَقُولُنَّ خَلَقَهُنَّ الْعَزِيزُ الْعَلِيمُ (٩)و اگر از آنان بپرسی: «چه کسی آسمانها و زمین را آفرید؟» خواهند گفت: «آنها را قادر دانا آفریده است.» |
الَّذِي جَعَلَ لَكُمُ الْأَرْضَ مَهْدًا وَجَعَلَ لَكُمْ فِيهَا سُبُلًا لَعَلَّكُمْ تَهْتَدُونَ (١٠)همان که زمین را برای شما محلّ آسایش قرار داد و در آن برای شما راههایی پدید آورد تا شاید راه یابید. |
وَالَّذِي نَزَّلَ مِنَ السَّمَاءِ مَاءً بِقَدَرٍ فَأَنْشَرْنَا بِهِ بَلْدَةً مَيْتًا ۚ كَذَٰلِكَ تُخْرَجُونَ (١١)و آن که از آسمان به اندازهای معین، آبی فروفرستاد، پس با آن، سرزمین مرده را زنده کردیم. شما نیز اینگونه خارج میشوید. |
وَالَّذِي خَلَقَ الْأَزْوَاجَ كُلَّهَا وَجَعَلَ لَكُمْ مِنَ الْفُلْكِ وَالْأَنْعَامِ مَا تَرْكَبُونَ (١٢)و همان کسی که همهی جفتها را آفرید. و برای شما کشتیها و چهارپایان قرار داد که بر آنها سوار شوید. |
لِتَسْتَوُوا عَلَىٰ ظُهُورِهِ ثُمَّ تَذْكُرُوا نِعْمَةَ رَبِّكُمْ إِذَا اسْتَوَيْتُمْ عَلَيْهِ وَتَقُولُوا سُبْحَانَ الَّذِي سَخَّرَ لَنَا هَـٰذَا وَمَا كُنَّا لَهُ مُقْرِنِينَ (١٣)تا بر پشت آنها قرار گیرید. پس آنگاه که بر آنها سوار میشوید، نعمت پروردگارتان را یاد کنید و بگویید: «منزّه است آن که این را برای ما رام کرد وگرنه، ما توانایی این کار را نداشتیم. |
وَإِنَّا إِلَىٰ رَبِّنَا لَمُنْقَلِبُونَ (١٤)و ما حتماً به سوی پروردگارمان بازخواهیم گشت.» |
وَجَعَلُوا لَهُ مِنْ عِبَادِهِ جُزْءًا ۚ إِنَّ الْإِنْسَانَ لَكَفُورٌ مُبِينٌ (١٥)و برای او از بندگانش جزئی قرار دادند. بیگمان انسان، ناسپاسی آشکار است. |
أَمِ اتَّخَذَ مِمَّا يَخْلُقُ بَنَاتٍ وَأَصْفَاكُمْ بِالْبَنِينَ (١٦)آیا از آنچه میآفریند، دخترانی برگرفته، و شما را به پسران برگزیده است؟ |
وَإِذَا بُشِّرَ أَحَدُهُمْ بِمَا ضَرَبَ لِلرَّحْمَـٰنِ مَثَلًا ظَلَّ وَجْهُهُ مُسْوَدًّا وَهُوَ كَظِيمٌ (١٧)در صورتی که هرگاه یکی از آن مشرکان را به آنچه برای رحمان پسندیده است، مژده دهند، در حالی که خشم و اندوه خود را فرومیبرد، چهرهاش سیاه میگردد. |
أَوَمَنْ يُنَشَّأُ فِي الْحِلْيَةِ وَهُوَ فِي الْخِصَامِ غَيْرُ مُبِينٍ (١٨)آیا کسی را که در زر و زیور پرورش یافته و در مجادله بیانش روشن نیست، ؟ |
وَجَعَلُوا الْمَلَائِكَةَ الَّذِينَ هُمْ عِبَادُ الرَّحْمَـٰنِ إِنَاثًا ۚ أَشَهِدُوا خَلْقَهُمْ ۚ سَتُكْتَبُ شَهَادَتُهُمْ وَيُسْأَلُونَ (١٩)و فرشتگان را که خود بندگانِ رحمان هستند، مؤنث پنداشتند! آیا شاهد آفرینش آنها بودهاند؟ گواهی آنان به زودی نوشته میشود، و بازخواست خواهند شد. |
وَقَالُوا لَوْ شَاءَ الرَّحْمَـٰنُ مَا عَبَدْنَاهُمْ ۗ مَا لَهُمْ بِذَٰلِكَ مِنْ عِلْمٍ ۖ إِنْ هُمْ إِلَّا يَخْرُصُونَ (٢٠)و گفتند: «اگر رحمان میخواست، ما آنها را نمیپرستیدیم.» آنان به این ، هیچ آگاهی ندارند. آنان تنها از روی حدس و گمان سخنی میگویند و دروغی میبافند. |
أَمْ آتَيْنَاهُمْ كِتَابًا مِنْ قَبْلِهِ فَهُمْ بِهِ مُسْتَمْسِكُونَ (٢١)یا پیش از این به آنان کتابی دادهایم که آن را دستاویز ساختهاند؟ |
بَلْ قَالُوا إِنَّا وَجَدْنَا آبَاءَنَا عَلَىٰ أُمَّةٍ وَإِنَّا عَلَىٰ آثَارِهِمْ مُهْتَدُونَ (٢٢)بلکه میگویند: «ما پدرانمان را بر آیینی یافتیم و ما نیز به پیروی آنان هدایتیافتهایم.» |
وَكَذَٰلِكَ مَا أَرْسَلْنَا مِنْ قَبْلِكَ فِي قَرْيَةٍ مِنْ نَذِيرٍ إِلَّا قَالَ مُتْرَفُوهَا إِنَّا وَجَدْنَا آبَاءَنَا عَلَىٰ أُمَّةٍ وَإِنَّا عَلَىٰ آثَارِهِمْ مُقْتَدُونَ (٢٣)و بدینگونه، ما پیش از تو در هر شهر و دیاری هشداردهندهای فرستادیم، ثروتمندان مغرور آن گفتند: «ما پدرانمان را بر آیینی یافتیم، و از پیِ آنان میرویم.» |
قَالَ أَوَلَوْ جِئْتُكُمْ بِأَهْدَىٰ مِمَّا وَجَدْتُمْ عَلَيْهِ آبَاءَكُمْ ۖ قَالُوا إِنَّا بِمَا أُرْسِلْتُمْ بِهِ كَافِرُونَ (٢٤)گفت: «هر چند من آیینی هدایتبخشتر از آنچه پدرانتان را بر آن یافتید، برایتان بیاورم؟» گفتند: «ما به آنچه شما را به آن فرستادهاند، کافریم.» |
فَانْتَقَمْنَا مِنْهُمْ ۖ فَانْظُرْ كَيْفَ كَانَ عَاقِبَةُ الْمُكَذِّبِينَ (٢٥)پس ما از آنان انتقام گرفتیم. و بنگر که فرجام تکذیبکنندگان چگونه بود؟ |
وَإِذْ قَالَ إِبْرَاهِيمُ لِأَبِيهِ وَقَوْمِهِ إِنَّنِي بَرَاءٌ مِمَّا تَعْبُدُونَ (٢٦)و هنگامی که ابراهیم به پدرش ، و به قومش گفت: «من از آنچه شما میپرستید، بیزارم. |
إِلَّا الَّذِي فَطَرَنِي فَإِنَّهُ سَيَهْدِينِ (٢٧)مگر کسی که مرا پدید آورد، که البتّه او هدایتم خواهد کرد.» |
وَجَعَلَهَا كَلِمَةً بَاقِيَةً فِي عَقِبِهِ لَعَلَّهُمْ يَرْجِعُونَ (٢٨)و آن را در میان نسلهای بعد از خود، سخنی ماندگار قرار داد. باشد که آنان بازگردند. |
بَلْ مَتَّعْتُ هَـٰؤُلَاءِ وَآبَاءَهُمْ حَتَّىٰ جَاءَهُمُ الْحَقُّ وَرَسُولٌ مُبِينٌ (٢٩)بلکه آنان و پدرانشان را بهرهمند ساختم، تا آن که حقّ و فرستادهای روشنگر به سویشان آمد. |
وَلَمَّا جَاءَهُمُ الْحَقُّ قَالُوا هَـٰذَا سِحْرٌ وَإِنَّا بِهِ كَافِرُونَ (٣٠)و چون حقّ به سراغشان آمد، گفتند: «این جادوست! و ما به آن کافریم.» |
وَقَالُوا لَوْلَا نُزِّلَ هَـٰذَا الْقُرْآنُ عَلَىٰ رَجُلٍ مِنَ الْقَرْيَتَيْنِ عَظِيمٍ (٣١)و گفتند: «چرا این قرآن بر مردی بزرگ از دو قریهی نازل نشده است؟» |
أَهُمْ يَقْسِمُونَ رَحْمَتَ رَبِّكَ ۚ نَحْنُ قَسَمْنَا بَيْنَهُمْ مَعِيشَتَهُمْ فِي الْحَيَاةِ الدُّنْيَا ۚ وَرَفَعْنَا بَعْضَهُمْ فَوْقَ بَعْضٍ دَرَجَاتٍ لِيَتَّخِذَ بَعْضُهُمْ بَعْضًا سُخْرِيًّا ۗ وَرَحْمَتُ رَبِّكَ خَيْرٌ مِمَّا يَجْمَعُونَ (٣٢)آیا آنان رحمت پروردگارت را تقسیم میکنند؟ در حالی که معیشت آنان در زندگی دنیا را ما میانشان تقسیم کردهایم. و درجات بعضی انسانها را بر بعضی دیگر برتری دادیم تا برخی از آنان برخی دیگر را به خدمت گیرند. و رحمت پروردگارت از آنچه آنان میاندوزند، بهتر است. |
وَلَوْلَا أَنْ يَكُونَ النَّاسُ أُمَّةً وَاحِدَةً لَجَعَلْنَا لِمَنْ يَكْفُرُ بِالرَّحْمَـٰنِ لِبُيُوتِهِمْ سُقُفًا مِنْ فِضَّةٍ وَمَعَارِجَ عَلَيْهَا يَظْهَرُونَ (٣٣)و اگر نبود که مردم یکپارچه شوند، برای خانههای کافران رحمان، سقفها و نردبانهایی از نقره قرار میدادیم که بر آنها بالا روند. |
وَلِبُيُوتِهِمْ أَبْوَابًا وَسُرُرًا عَلَيْهَا يَتَّكِئُونَ (٣٤)و برای خانههایشان، دربهای نقرهایِ متعدّد قرار میدادیم، و تختهایی سیمین که بر آنها تکیه زنند. |
وَزُخْرُفًا ۚ وَإِنْ كُلُّ ذَٰلِكَ لَمَّا مَتَاعُ الْحَيَاةِ الدُّنْيَا ۚ وَالْآخِرَةُ عِنْدَ رَبِّكَ لِلْمُتَّقِينَ (٣٥)و هرگونه زینتی ، ولی اینها فقط کالای اندک زندگی دنیاست، و آخرت نزد پروردگارت برای پرهیزکاران است. |
وَمَنْ يَعْشُ عَنْ ذِكْرِ الرَّحْمَـٰنِ نُقَيِّضْ لَهُ شَيْطَانًا فَهُوَ لَهُ قَرِينٌ (٣٦)و هر کس از یاد رحمان رویگردان شود، شیطانی بر او میگماریم که همراه و دمساز وی گردد. |
وَإِنَّهُمْ لَيَصُدُّونَهُمْ عَنِ السَّبِيلِ وَيَحْسَبُونَ أَنَّهُمْ مُهْتَدُونَ (٣٧)و شیطانها آنها را از راه بازمیدارند؛ ولی آنها گمان میکنند که هدایتیافتهاند. |
حَتَّىٰ إِذَا جَاءَنَا قَالَ يَا لَيْتَ بَيْنِي وَبَيْنَكَ بُعْدَ الْمَشْرِقَيْنِ فَبِئْسَ الْقَرِينُ (٣٨)تا هنگامی که نزد ما آید، گوید: «ای کاش میان من و تو، فاصلهی مشرق و مغرب بود.! چه بد همنشینی بودی!» |
وَلَنْ يَنْفَعَكُمُ الْيَوْمَ إِذْ ظَلَمْتُمْ أَنَّكُمْ فِي الْعَذَابِ مُشْتَرِكُونَ (٣٩)«امروز هرگز برای شما سودی ندارد، چرا که ستم کردید. در عذاب همراه یکدیگرید.» |
أَفَأَنْتَ تُسْمِعُ الصُّمَّ أَوْ تَهْدِي الْعُمْيَ وَمَنْ كَانَ فِي ضَلَالٍ مُبِينٍ (٤٠)آیا تو میتوانی سخن خود را به گوش کران برسانی؟ یا کوردلان، و کسانی را که در گمراهی آشکارند، هدایت کنی؟ |
فَإِمَّا نَذْهَبَنَّ بِكَ فَإِنَّا مِنْهُمْ مُنْتَقِمُونَ (٤١)پس اگر تو را ببریم، از آنان انتقام خواهیم گرفت. |
أَوْ نُرِيَنَّكَ الَّذِي وَعَدْنَاهُمْ فَإِنَّا عَلَيْهِمْ مُقْتَدِرُونَ (٤٢)یا عذابی را که به آنان وعده دادهایم، به تو نشان میدهیم. بیشک ما بر آنان توانا و چیرهایم. |
فَاسْتَمْسِكْ بِالَّذِي أُوحِيَ إِلَيْكَ ۖ إِنَّكَ عَلَىٰ صِرَاطٍ مُسْتَقِيمٍ (٤٣)پس آنچه را به تو وحی شده، محکم بگیر. همانا تو بر راهی راست هستی. |
وَإِنَّهُ لَذِكْرٌ لَكَ وَلِقَوْمِكَ ۖ وَسَوْفَ تُسْأَلُونَ (٤٤)و این برای تو و قومت، مایهی یادآوری است. و به زودی بازخواست میشوید. |
وَاسْأَلْ مَنْ أَرْسَلْنَا مِنْ قَبْلِكَ مِنْ رُسُلِنَا أَجَعَلْنَا مِنْ دُونِ الرَّحْمَـٰنِ آلِهَةً يُعْبَدُونَ (٤٥)و از پیامبرانی که پیش از تو فرستادهایم، جویا شو، که آیا به جای رحمان، معبودان دیگری برای پرستش مردم قرار دادهایم؟ |
وَلَقَدْ أَرْسَلْنَا مُوسَىٰ بِآيَاتِنَا إِلَىٰ فِرْعَوْنَ وَمَلَئِهِ فَقَالَ إِنِّي رَسُولُ رَبِّ الْعَالَمِينَ (٤٦)و به راستی ما موسی را همراه با آیات خود به سوی فرعون و اشراف قومش فرستادیم. پس گفت: «من فرستادهی پروردگار جهانیانم.» |
فَلَمَّا جَاءَهُمْ بِآيَاتِنَا إِذَا هُمْ مِنْهَا يَضْحَكُونَ (٤٧)پس چون معجزههای ما را برای آنان آورد، به آن خندیدند. |
وَمَا نُرِيهِمْ مِنْ آيَةٍ إِلَّا هِيَ أَكْبَرُ مِنْ أُخْتِهَا ۖ وَأَخَذْنَاهُمْ بِالْعَذَابِ لَعَلَّهُمْ يَرْجِعُونَ (٤٨)و ما هر معجزهای به فرعونیان نشان میدادیم، از همانندش بزرگتر بود. و ما آنان را به عذاب گرفتار کردیم، تا شاید بازگردند. |
وَقَالُوا يَا أَيُّهَ السَّاحِرُ ادْعُ لَنَا رَبَّكَ بِمَا عَهِدَ عِنْدَكَ إِنَّنَا لَمُهْتَدُونَ (٤٩)و گفتند: «ای جادوگر! پروردگارت را به آنچه نزد تو عهد کرده است، برای ما بخوان، قطعاً هدایت تو را خواهیم پذیرفت.» |
فَلَمَّا كَشَفْنَا عَنْهُمُ الْعَذَابَ إِذَا هُمْ يَنْكُثُونَ (٥٠)ولی همین که عذاب را از آنان برداشتیم، هماندم همگی پیمان شکستند. |
وَنَادَىٰ فِرْعَوْنُ فِي قَوْمِهِ قَالَ يَا قَوْمِ أَلَيْسَ لِي مُلْكُ مِصْرَ وَهَـٰذِهِ الْأَنْهَارُ تَجْرِي مِنْ تَحْتِي ۖ أَفَلَا تُبْصِرُونَ (٥١)و فرعون در میان قوم خود ندا داد: «ای قوم من! آیا فرمانرواییِ مصر از آن من نیست؟ و این نهرها از زیر من روان نیست؟ پس آیا نمیبینید؟ |
أَمْ أَنَا خَيْرٌ مِنْ هَـٰذَا الَّذِي هُوَ مَهِينٌ وَلَا يَكَادُ يُبِينُ (٥٢)بلکه من از این کسی که بیمقدار است، و نمیتواند روشن سخن بگوید، بهترم. |
فَلَوْلَا أُلْقِيَ عَلَيْهِ أَسْوِرَةٌ مِنْ ذَهَبٍ أَوْ جَاءَ مَعَهُ الْمَلَائِكَةُ مُقْتَرِنِينَ (٥٣)چرا دستبندهایی از طلا بر او آویخته نیست؟ یا چرا با او فرشتگانی همراه نشدهاند ؟» |
فَاسْتَخَفَّ قَوْمَهُ فَأَطَاعُوهُ ۚ إِنَّهُمْ كَانُوا قَوْمًا فَاسِقِينَ (٥٤)پس ، قوم خود را سبک شمرد آنها هم اطاعتش کردند، زیرا قومی فاسق بودند. |
فَلَمَّا آسَفُونَا انْتَقَمْنَا مِنْهُمْ فَأَغْرَقْنَاهُمْ أَجْمَعِينَ (٥٥)پس چون ما را به خشم آوردند، از آنان انتقام گرفتیم و همهی آنان را غرق کردیم. |
فَجَعَلْنَاهُمْ سَلَفًا وَمَثَلًا لِلْآخِرِينَ (٥٦)پس آنان را پیشگامانی و عبرتی برای آیندگان قرار دادیم. |
وَلَمَّا ضُرِبَ ابْنُ مَرْيَمَ مَثَلًا إِذَا قَوْمُكَ مِنْهُ يَصِدُّونَ (٥٧)و چون دربارهی پسر مریم مثالی زدند ناگهان قوم تو فریاد تمسخر برداشتند. |
وَقَالُوا أَآلِهَتُنَا خَيْرٌ أَمْ هُوَ ۚ مَا ضَرَبُوهُ لَكَ إِلَّا جَدَلًا ۚ بَلْ هُمْ قَوْمٌ خَصِمُونَ (٥٨)و گفتند: «آیا خدایان ما بهترند یا او؟» این مثال را برای تو تنها از راه جدال زدند، بلکه آنان گروهی کینهتوز و پرخاشگرند. |
إِنْ هُوَ إِلَّا عَبْدٌ أَنْعَمْنَا عَلَيْهِ وَجَعَلْنَاهُ مَثَلًا لِبَنِي إِسْرَائِيلَ (٥٩)عیسی فقط بندهای بود که ما به او نعمت بخشیدیم و او را برای بنیاسرائیل الگو و نمونه قرار دادیم. |
وَلَوْ نَشَاءُ لَجَعَلْنَا مِنْكُمْ مَلَائِكَةً فِي الْأَرْضِ يَخْلُفُونَ (٦٠)و اگر میخواستیم به جای شما در زمین فرشتگانی میگماشتیم که جانشین گردند. |
وَإِنَّهُ لَعِلْمٌ لِلسَّاعَةِ فَلَا تَمْتَرُنَّ بِهَا وَاتَّبِعُونِ ۚ هَـٰذَا صِرَاطٌ مُسْتَقِيمٌ (٦١)و همانا او، مایهی علم و آگاهی به قیامت است. پس در قیامت شک نکنید و از من پیروی کنید، که این راهی راست است. |
وَلَا يَصُدَّنَّكُمُ الشَّيْطَانُ ۖ إِنَّهُ لَكُمْ عَدُوٌّ مُبِينٌ (٦٢)و شیطان شما را باز ندارد، که او دشمن آشکار شماست. |
وَلَمَّا جَاءَ عِيسَىٰ بِالْبَيِّنَاتِ قَالَ قَدْ جِئْتُكُمْ بِالْحِكْمَةِ وَلِأُبَيِّنَ لَكُمْ بَعْضَ الَّذِي تَخْتَلِفُونَ فِيهِ ۖ فَاتَّقُوا اللَّهَ وَأَطِيعُونِ (٦٣)و چون عیسی با دلایل روشن آمد، گفت: «همانا من برای شما حکمت آوردهام، تا برخی از آنچه را در آن اختلاف دارید، برای شما روشن کنم. پس از خداوند پروا و مرا اطاعت کنید. |
إِنَّ اللَّهَ هُوَ رَبِّي وَرَبُّكُمْ فَاعْبُدُوهُ ۚ هَـٰذَا صِرَاطٌ مُسْتَقِيمٌ (٦٤)خداوند، همان پروردگار من و پروردگار شماست، پس او را بپرستید که این راهی راست است.» |
فَاخْتَلَفَ الْأَحْزَابُ مِنْ بَيْنِهِمْ ۖ فَوَيْلٌ لِلَّذِينَ ظَلَمُوا مِنْ عَذَابِ يَوْمٍ أَلِيمٍ (٦٥)پس گروههایی از میان آنها اختلاف ورزیدند، وای بر کسانی که ستم کردند، از عذاب روزی دردناک! |
هَلْ يَنْظُرُونَ إِلَّا السَّاعَةَ أَنْ تَأْتِيَهُمْ بَغْتَةً وَهُمْ لَا يَشْعُرُونَ (٦٦)آیا جز قیامت را انتظار میبرند که ناگهان به سراغشان آید، در حالی که بیخبر باشند؟ |
الْأَخِلَّاءُ يَوْمَئِذٍ بَعْضُهُمْ لِبَعْضٍ عَدُوٌّ إِلَّا الْمُتَّقِينَ (٦٧)بعضی دوستان در آن روز با یکدیگر دشمنند، مگر پرهیزکاران. |
يَا عِبَادِ لَا خَوْفٌ عَلَيْكُمُ الْيَوْمَ وَلَا أَنْتُمْ تَحْزَنُونَ (٦٨)ای بندگان من! امروز نه ترسی بر شماست و نه غمگین میشوید. |
الَّذِينَ آمَنُوا بِآيَاتِنَا وَكَانُوا مُسْلِمِينَ (٦٩)آنان که به آیات ما ایمان آوردند و همواره تسلیم هستند. |
ادْخُلُوا الْجَنَّةَ أَنْتُمْ وَأَزْوَاجُكُمْ تُحْبَرُونَ (٧٠)شما و همسرانتان شادمانه به بهشت درآیید. |
يُطَافُ عَلَيْهِمْ بِصِحَافٍ مِنْ ذَهَبٍ وَأَكْوَابٍ ۖ وَفِيهَا مَا تَشْتَهِيهِ الْأَنْفُسُ وَتَلَذُّ الْأَعْيُنُ ۖ وَأَنْتُمْ فِيهَا خَالِدُونَ (٧١)ظرفهایی از طلا و جامهایی بر گرد آنان میچرخانند. و در آنجا آنچه دلها بخواهد و چشمها از آن لذّت برد، فراهم است. و شما در آن جاودانهاید. |
وَتِلْكَ الْجَنَّةُ الَّتِي أُورِثْتُمُوهَا بِمَا كُنْتُمْ تَعْمَلُونَ (٧٢)و این است بهشتی که به خاطر عملکردتان به میراث بردهاید. |
لَكُمْ فِيهَا فَاكِهَةٌ كَثِيرَةٌ مِنْهَا تَأْكُلُونَ (٧٣)در آنجا برای شما میوههای فراوان است که از آنها میخورید. |
إِنَّ الْمُجْرِمِينَ فِي عَذَابِ جَهَنَّمَ خَالِدُونَ (٧٤)بیشک گناهکاران در عذاب دوزخ جاودانهاند. |
لَا يُفَتَّرُ عَنْهُمْ وَهُمْ فِيهِ مُبْلِسُونَ (٧٥)از آنان کاسته نمیشود، و آنان در آنجا نومیدند. |
وَمَا ظَلَمْنَاهُمْ وَلَـٰكِنْ كَانُوا هُمُ الظَّالِمِينَ (٧٦)و ما به آنان ستم نکردیم؛ بلکه آنان خود ستمگر بودهاند. |
وَنَادَوْا يَا مَالِكُ لِيَقْضِ عَلَيْنَا رَبُّكَ ۖ قَالَ إِنَّكُمْ مَاكِثُونَ (٧٧)و فریاد میکشند که: «ای نگهبان پروردگارت حکم ما را صادر کند. » او میگوید: «شما در این جا ماندنی هستید! » |
لَقَدْ جِئْنَاكُمْ بِالْحَقِّ وَلَـٰكِنَّ أَكْثَرَكُمْ لِلْحَقِّ كَارِهُونَ (٧٨)به راستی ما حقّ را برای شما آوردیم؛ ولی بیشتر شما حقّ را نمیپسندید. |
أَمْ أَبْرَمُوا أَمْرًا فَإِنَّا مُبْرِمُونَ (٧٩)بلکه آنان تصمیم قطعی گرفتند، پس ما نیز نقشهی خود را علیه آنان محکم میکنیم. |
أَمْ يَحْسَبُونَ أَنَّا لَا نَسْمَعُ سِرَّهُمْ وَنَجْوَاهُمْ ۚ بَلَىٰ وَرُسُلُنَا لَدَيْهِمْ يَكْتُبُونَ (٨٠)آیا آنان میپندارند که ما رازهای پنهانی و سخنان درِ گوشی آنان را نمیشنویم؟ آری! و فرستادگان ما نزد آنان حضور دارند و ثبت میکنند. |
قُلْ إِنْ كَانَ لِلرَّحْمَـٰنِ وَلَدٌ فَأَنَا أَوَّلُ الْعَابِدِينَ (٨١)بگو: «اگر برای رحمان فرزندی بود، من نخستین پرستنده بودم». |
سُبْحَانَ رَبِّ السَّمَاوَاتِ وَالْأَرْضِ رَبِّ الْعَرْشِ عَمَّا يَصِفُونَ (٨٢)منزّه است پروردگار آسمانها و زمین، پروردگار عرش، از آنچه او را وصف میکنند. |
فَذَرْهُمْ يَخُوضُوا وَيَلْعَبُوا حَتَّىٰ يُلَاقُوا يَوْمَهُمُ الَّذِي يُوعَدُونَ (٨٣)پس آنان را واگذار تا فروروند و سرگرم باشند، تا روزی را که وعده داده شدهاند، ببینند. |
وَهُوَ الَّذِي فِي السَّمَاءِ إِلَـٰهٌ وَفِي الْأَرْضِ إِلَـٰهٌ ۚ وَهُوَ الْحَكِيمُ الْعَلِيمُ (٨٤)و اوست آن که در آسمانها پرستش میشود، و در زمین نیز پرستش میشود. و اوست حکیم دانا. |
وَتَبَارَكَ الَّذِي لَهُ مُلْكُ السَّمَاوَاتِ وَالْأَرْضِ وَمَا بَيْنَهُمَا وَعِنْدَهُ عِلْمُ السَّاعَةِ وَإِلَيْهِ تُرْجَعُونَ (٨٥)بلندمرتبه و پربرکت است، آن که فرمانروایی آسمانها و زمین و آنچه میان آنهاست، از آنِ اوست. و آگاهی از قیامت، مخصوص اوست. و به سوی او بازگردانده میشوید. |
وَلَا يَمْلِكُ الَّذِينَ يَدْعُونَ مِنْ دُونِهِ الشَّفَاعَةَ إِلَّا مَنْ شَهِدَ بِالْحَقِّ وَهُمْ يَعْلَمُونَ (٨٦)کسانی که به جای او میخوانند، اختیار هیچ گونه شفاعتی ندارند، اختیار شفاعت تنها با کسانی است که شهادت به حقّ دادهاند، و آنان خود میدانند . |
وَلَئِنْ سَأَلْتَهُمْ مَنْ خَلَقَهُمْ لَيَقُولُنَّ اللَّهُ ۖ فَأَنَّىٰ يُؤْفَكُونَ (٨٧)و اگر از مشرکان بپرسی: چه کسی آنان را آفریده است؟ قطعاً خواهند گفت: خدا.» پس چگونه به انحراف کشانده میشوند؟ |
وَقِيلِهِ يَا رَبِّ إِنَّ هَـٰؤُلَاءِ قَوْمٌ لَا يُؤْمِنُونَ (٨٨)و سخن رسول ما این است: «ای پروردگار! اینان قومی هستند که ایمان نمیآورند.» |
فَاصْفَحْ عَنْهُمْ وَقُلْ سَلَامٌ ۚ فَسَوْفَ يَعْلَمُونَ (٨٩)پس از آنان رویگردان و بگو: «بدرود!» در آینده خواهند فهمید. |
سورۀ الزخرف (89 آیه)
یک دسته را انتخاب کنید: