بِسْمِ اللَّهِ الرَّحْمَـٰنِ الرَّحِيمِ به نام خداوند بخشندهی مهربان. |
حم (١)حا، میم. |
وَالْكِتَابِ الْمُبِينِ (٢)به کتاب روشنگر سوگند. |
إِنَّا أَنْزَلْنَاهُ فِي لَيْلَةٍ مُبَارَكَةٍ ۚ إِنَّا كُنَّا مُنْذِرِينَ (٣)ما آن را در شبی مبارک و فرخنده نازل کردیم. ما همواره هشداردهنده بودهایم. |
فِيهَا يُفْرَقُ كُلُّ أَمْرٍ حَكِيمٍ (٤)در آن ، هر امر استواری تفصیل و تبیین میشود. |
أَمْرًا مِنْ عِنْدِنَا ۚ إِنَّا كُنَّا مُرْسِلِينَ (٥)امری که از جانب ما است و ما فرستنده بودیم. |
رَحْمَةً مِنْ رَبِّكَ ۚ إِنَّهُ هُوَ السَّمِيعُ الْعَلِيمُ (٦)رحمت بزرگی از سوی پروردگار توست. او خود شنوای داناست. |
رَبِّ السَّمَاوَاتِ وَالْأَرْضِ وَمَا بَيْنَهُمَا ۖ إِنْ كُنْتُمْ مُوقِنِينَ (٧)پروردگار آسمانها و زمین و آنچه میان آنهاست، اگر اهل یقین باشید. |
لَا إِلَـٰهَ إِلَّا هُوَ يُحْيِي وَيُمِيتُ ۖ رَبُّكُمْ وَرَبُّ آبَائِكُمُ الْأَوَّلِينَ (٨)هیچ معبودی جز او نیست. اوست که زنده میکند و میمیراند. پروردگار شما و پروردگار نیاکان شماست. |
بَلْ هُمْ فِي شَكٍّ يَلْعَبُونَ (٩)بلکه آنان در شک و تردید خود سرگرمند. |
فَارْتَقِبْ يَوْمَ تَأْتِي السَّمَاءُ بِدُخَانٍ مُبِينٍ (١٠)پس منتظر روزی باش که آسمان دودِ نمایانی را با خود میآورد. |
يَغْشَى النَّاسَ ۖ هَـٰذَا عَذَابٌ أَلِيمٌ (١١)همهی مردم را فرامیگیرد. این است عذابی دردناک! |
رَبَّنَا اكْشِفْ عَنَّا الْعَذَابَ إِنَّا مُؤْمِنُونَ (١٢)«پروردگارا! عذاب را از ما دفع کن! ما ایمان میآوریم.» |
أَنَّىٰ لَهُمُ الذِّكْرَىٰ وَقَدْ جَاءَهُمْ رَسُولٌ مُبِينٌ (١٣)این پندپذیری و بیداری برای آنان چه سود؟ و حال آن که پیامبری روشنگر به سراغشان آمد. |
ثُمَّ تَوَلَّوْا عَنْهُ وَقَالُوا مُعَلَّمٌ مَجْنُونٌ (١٤)سپس از او روی گرداندند و گفتند: «او جنّزدهای است که تعلیمش دادهاند.» |
إِنَّا كَاشِفُو الْعَذَابِ قَلِيلًا ۚ إِنَّكُمْ عَائِدُونَ (١٥)البتّه ما اندک زمانی عذاب را برطرف میکنیم، شما باز برمیگردید! |
يَوْمَ نَبْطِشُ الْبَطْشَةَ الْكُبْرَىٰ إِنَّا مُنْتَقِمُونَ (١٦)روزی که با قدرتی بزرگ خواهیم گرفت، که ما انتقام گیرندهایم. |
وَلَقَدْ فَتَنَّا قَبْلَهُمْ قَوْمَ فِرْعَوْنَ وَجَاءَهُمْ رَسُولٌ كَرِيمٌ (١٧)و همانا ما پیش از این کافران، قوم فرعون را آزمودیم و پیامبری بزرگوار برای آنان آمد. |
أَنْ أَدُّوا إِلَيَّ عِبَادَ اللَّهِ ۖ إِنِّي لَكُمْ رَسُولٌ أَمِينٌ (١٨)«بندگان خدا را به من بسپارید من برای شما پیامبری امین هستم. |
وَأَنْ لَا تَعْلُوا عَلَى اللَّهِ ۖ إِنِّي آتِيكُمْ بِسُلْطَانٍ مُبِينٍ (١٩)و بر خداوند برتری نجویید! من برهانی آشکار برای شما آوردهام. |
وَإِنِّي عُذْتُ بِرَبِّي وَرَبِّكُمْ أَنْ تَرْجُمُونِ (٢٠)و از این که مرا سنگسار کنید، به پروردگار خود و پروردگار شما پناه میبرم. |
وَإِنْ لَمْ تُؤْمِنُوا لِي فَاعْتَزِلُونِ (٢١)و اگر به من ایمان نمیآورید، پس از من کناره بگیرید، و مرا به حال خود واگذارید.» |
فَدَعَا رَبَّهُ أَنَّ هَـٰؤُلَاءِ قَوْمٌ مُجْرِمُونَ (٢٢)پس پروردگارش را خواند «که آنان قومی گنهپیشهاند.» |
فَأَسْرِ بِعِبَادِي لَيْلًا إِنَّكُمْ مُتَّبَعُونَ (٢٣)پس «بندگان مرا شبانه کوچ بده! زیرا که شما تحت تعقیب هستید. |
وَاتْرُكِ الْبَحْرَ رَهْوًا ۖ إِنَّهُمْ جُنْدٌ مُغْرَقُونَ (٢٤)و از دریا آرام بگذر که آنان لشکری غرق شده خواهند بود.» |
كَمْ تَرَكُوا مِنْ جَنَّاتٍ وَعُيُونٍ (٢٥)چه بسیار باغها و چشمهساران که آنان بر جای گذاشتند، |
وَزُرُوعٍ وَمَقَامٍ كَرِيمٍ (٢٦)و کشتها و جایگاههای عالی، |
وَنَعْمَةٍ كَانُوا فِيهَا فَاكِهِينَ (٢٧)و ناز و نعمتی که در آن خوش بودند. |
كَذَٰلِكَ ۖ وَأَوْرَثْنَاهَا قَوْمًا آخَرِينَ (٢٨)ما اینگونه و آنها را به قوم دیگر به میراث دادیم. |
فَمَا بَكَتْ عَلَيْهِمُ السَّمَاءُ وَالْأَرْضُ وَمَا كَانُوا مُنْظَرِينَ (٢٩)پس نه آسمان بر آنان گریست، و نه زمین. و مهلت نیافتند. |
وَلَقَدْ نَجَّيْنَا بَنِي إِسْرَائِيلَ مِنَ الْعَذَابِ الْمُهِينِ (٣٠)و به راستی ما بنیاسرائیل را از آن عذاب خوارکننده نجات دادیم. |
مِنْ فِرْعَوْنَ ۚ إِنَّهُ كَانَ عَالِيًا مِنَ الْمُسْرِفِينَ (٣١)از فرعون، که برتریجو و از اسرافکاران بود. |
وَلَقَدِ اخْتَرْنَاهُمْ عَلَىٰ عِلْمٍ عَلَى الْعَالَمِينَ (٣٢)و همانا ما آنان را با علم بر جهانیانِ برگزیدیم. |
وَآتَيْنَاهُمْ مِنَ الْآيَاتِ مَا فِيهِ بَلَاءٌ مُبِينٌ (٣٣)و نشانههایی را به آنان دادیم که در آن آزمایشی آشکار بود. |
إِنَّ هَـٰؤُلَاءِ لَيَقُولُونَ (٣٤)البتّه این مشرکان پیوسته میگویند: |
إِنْ هِيَ إِلَّا مَوْتَتُنَا الْأُولَىٰ وَمَا نَحْنُ بِمُنْشَرِينَ (٣٥)«جز این مرگ نخستین ما، نیست. و ما بار دیگر زنده نخواهیم شد. |
فَأْتُوا بِآبَائِنَا إِنْ كُنْتُمْ صَادِقِينَ (٣٦)پس اگر شما راستگو هستید، پدران ما را بازآورید.» |
أَهُمْ خَيْرٌ أَمْ قَوْمُ تُبَّعٍ وَالَّذِينَ مِنْ قَبْلِهِمْ ۚ أَهْلَكْنَاهُمْ ۖ إِنَّهُمْ كَانُوا مُجْرِمِينَ (٣٧)آیا مشرکان مکه بهترند یا قوم تُبَّع و دیگرانی که پیش از آنان بودند؟ ما آنان را به خاطر آن که قومی تبهکار بودند، نابود کردیم. |
وَمَا خَلَقْنَا السَّمَاوَاتِ وَالْأَرْضَ وَمَا بَيْنَهُمَا لَاعِبِينَ (٣٨)و ما آسمانها و زمین، و آنچه را میان آنهاست، به بازی نیافریدیم. |
مَا خَلَقْنَاهُمَا إِلَّا بِالْحَقِّ وَلَـٰكِنَّ أَكْثَرَهُمْ لَا يَعْلَمُونَ (٣٩)ما آنها را فقط بر اساس حقّ آفریدیم؛ ولی بیشتر مشرکان نمیدانند. |
إِنَّ يَوْمَ الْفَصْلِ مِيقَاتُهُمْ أَجْمَعِينَ (٤٠)همانا روز جدایی ، وعدهگاه همهی آنهاست. |
يَوْمَ لَا يُغْنِي مَوْلًى عَنْ مَوْلًى شَيْئًا وَلَا هُمْ يُنْصَرُونَ (٤١)روزی که هیچ دوستی از دوست خود حمایتی نمیکند، و آنان یاری نمیشوند. |
إِلَّا مَنْ رَحِمَ اللَّهُ ۚ إِنَّهُ هُوَ الْعَزِيزُ الرَّحِيمُ (٤٢)جز کسی که خداوند او را مورد رحمت قرار دهد. اوست که پیروز و مهربان است. |
إِنَّ شَجَرَتَ الزَّقُّومِ (٤٣)بیگمان درخت زقّوم، |
طَعَامُ الْأَثِيمِ (٤٤)خوراک گناهکاران است. |
كَالْمُهْلِ يَغْلِي فِي الْبُطُونِ (٤٥)همچون مس گداخته، در شکم آنها میجوشد. |
كَغَلْيِ الْحَمِيمِ (٤٦)مانند جوشش آب داغ. |
خُذُوهُ فَاعْتِلُوهُ إِلَىٰ سَوَاءِ الْجَحِيمِ (٤٧)«این گنهکار را بگیرید، و او را به وسط آتش سوزان دوزخ بکشانید. |
ثُمَّ صُبُّوا فَوْقَ رَأْسِهِ مِنْ عَذَابِ الْحَمِيمِ (٤٨)سپس از عذابِ آب سوزان، بر سرش بریزید. |
ذُقْ إِنَّكَ أَنْتَ الْعَزِيزُ الْكَرِيمُ (٤٩)«بچش! که تو همان عزیزِ بزرگواری! |
إِنَّ هَـٰذَا مَا كُنْتُمْ بِهِ تَمْتَرُونَ (٥٠)این همان است که همواره در آن تردید داشتید.» |
إِنَّ الْمُتَّقِينَ فِي مَقَامٍ أَمِينٍ (٥١)به راستی پرهیزکاران در جایگاهی امن هستند. |
فِي جَنَّاتٍ وَعُيُونٍ (٥٢)در میان باغها و چشمهساران. |
يَلْبَسُونَ مِنْ سُنْدُسٍ وَإِسْتَبْرَقٍ مُتَقَابِلِينَ (٥٣)لباسهای ابریشمی نازک و ضخیم میپوشند، در حالی که در برابر هم نشستهاند. |
كَذَٰلِكَ وَزَوَّجْنَاهُمْ بِحُورٍ عِينٍ (٥٤)اینگونه و حوریان را به همسری آنان درمیآوریم. |
يَدْعُونَ فِيهَا بِكُلِّ فَاكِهَةٍ آمِنِينَ (٥٥)در آن ، هر میوهای را با آسودگی میطلبند. |
لَا يَذُوقُونَ فِيهَا الْمَوْتَ إِلَّا الْمَوْتَةَ الْأُولَىٰ ۖ وَوَقَاهُمْ عَذَابَ الْجَحِيمِ (٥٦)در بهشت، جز مرگ نخستین مرگی نخواهند چشید. و خداوند آنان را از عذاب سوزان نگاه داشته است. |
فَضْلًا مِنْ رَبِّكَ ۚ ذَٰلِكَ هُوَ الْفَوْزُ الْعَظِيمُ (٥٧)بخششی است از پروردگارت. این است همان کامیابی بزرگ! |
فَإِنَّمَا يَسَّرْنَاهُ بِلِسَانِكَ لَعَلَّهُمْ يَتَذَكَّرُونَ (٥٨)مسلماً ما آن را به زبان تو آسان ساختیم، تا شاید پند گیرند. |
فَارْتَقِبْ إِنَّهُمْ مُرْتَقِبُونَ (٥٩)پس منتظر باش! که آنان نیز منتظرند. |
سورۀ الدخان (59 آیه)
یک دسته را انتخاب کنید: