قرآن - سورۀ جاثیه
چهارشنبه ۱۴۰۵/۰۵/۲۱
×
 
صفحه
٤٩٩
بِسْمِ اللَّهِ الرَّحْمَـٰنِ الرَّحِيمِ
 
به نام خداوند بخشنده‌ی مهربان.
 
 
حم
‎‎(١)
 
حا، میم.
 
 
تَنْزِيلُ الْكِتَابِ مِنَ اللَّهِ الْعَزِيزِ الْحَكِيمِ
‎‎(٢)
 
نازل شدن کتاب، از سوی خداوند شکست‌ناپذیر و حکیم است.
 
 
إِنَّ فِي السَّمَاوَاتِ وَالْأَرْضِ لَآيَاتٍ لِلْمُؤْمِنِينَ
‎‎(٣)
 
در آسمان‌ها و زمین، برای مؤمنان نشانه‌هایی است.
 
 
وَفِي خَلْقِكُمْ وَمَا يَبُثُّ مِنْ دَابَّةٍ آيَاتٌ لِقَوْمٍ يُوقِنُونَ
‎‎(٤)
 
و در آفرینش شما و جنبندگانی که پراکنده ساخته، برای اهل یقین، نشانه‌هایی است.
 
 
وَاخْتِلَافِ اللَّيْلِ وَالنَّهَارِ وَمَا أَنْزَلَ اللَّهُ مِنَ السَّمَاءِ مِنْ رِزْقٍ فَأَحْيَا بِهِ الْأَرْضَ بَعْدَ مَوْتِهَا وَتَصْرِيفِ الرِّيَاحِ آيَاتٌ لِقَوْمٍ يَعْقِلُونَ
‎‎(٥)
 
و شب و روز که در پی یکدیگر می‌آیند و آنچه از روزی که خداوند از آسمان فروفرستاده و زمین را با آن پس از پژمردگی‌اش، سبز و زنده نموده است و گردش بادها، برای کسانی که می‌اندیشند، نشانه‌هایی است.
 
 
تِلْكَ آيَاتُ اللَّهِ نَتْلُوهَا عَلَيْكَ بِالْحَقِّ ۖ فَبِأَيِّ حَدِيثٍ بَعْدَ اللَّهِ وَآيَاتِهِ يُؤْمِنُونَ
‎‎(٦)
 
این‌ها آیات الهی است که ما آنها را به حقّ بر تو تلاوت می‌کنیم، پس به کدام سخن بعد از خدا و آیات او، ایمان می‌آورند؟
 
 
وَيْلٌ لِكُلِّ أَفَّاكٍ أَثِيمٍ
‎‎(٧)
 
وای بر هر دروغ‌پرداز گناه‌پیشه!
 
 
يَسْمَعُ آيَاتِ اللَّهِ تُتْلَىٰ عَلَيْهِ ثُمَّ يُصِرُّ مُسْتَكْبِرًا كَأَنْ لَمْ يَسْمَعْهَا ۖ فَبَشِّرْهُ بِعَذَابٍ أَلِيمٍ
‎‎(٨)
 
که آیات خدا را که پیوسته بر او تلاوت می‌شود، می‌شنود؛ ولی همچون کسی که آنها را نشنیده، متکبّرانه اصرار می‌ورزد. پس او را به عذابی دردناک بشارت بده!
 
 
وَإِذَا عَلِمَ مِنْ آيَاتِنَا شَيْئًا اتَّخَذَهَا هُزُوًا ۚ أُولَـٰئِكَ لَهُمْ عَذَابٌ مُهِينٌ
‎‎(٩)
 
و هرگاه از آیات ما چیزی بفهمد، آن را به مسخره می‌گیرد. آنانند که برایشان عذابی خفّت‌بار است.
 
 
مِنْ وَرَائِهِمْ جَهَنَّمُ ۖ وَلَا يُغْنِي عَنْهُمْ مَا كَسَبُوا شَيْئًا وَلَا مَا اتَّخَذُوا مِنْ دُونِ اللَّهِ أَوْلِيَاءَ ۖ وَلَهُمْ عَذَابٌ عَظِيمٌ
‎‎(١٠)
 
دوزخ پیش روی آنهاست و دستاوردشان و سرورانی که به جای خداوند برگزیده‌اند، ذرّه‌ای آنان را بی‌نیاز نمی‌کند و عذابی بزرگ دارند.
 
 
هَـٰذَا هُدًى ۖ وَالَّذِينَ كَفَرُوا بِآيَاتِ رَبِّهِمْ لَهُمْ عَذَابٌ مِنْ رِجْزٍ أَلِيمٌ
‎‎(١١)
 
این مایه‌ی هدایت است و کسانی که به آیات پروردگارشان کفر ورزیدند، عذابی شدید و دردناک از هول و اضطراب خواهند داشت.
 
 
اللَّهُ الَّذِي سَخَّرَ لَكُمُ الْبَحْرَ لِتَجْرِيَ الْفُلْكُ فِيهِ بِأَمْرِهِ وَلِتَبْتَغُوا مِنْ فَضْلِهِ وَلَعَلَّكُمْ تَشْكُرُونَ
‎‎(١٢)
 
خداوند کسی است که دریا را برای شما رام کرد، تا به فرمان او کشتی‌ها در آن روان شوند و تا از فضل او بجویید و شاید سپاسگزاری کنید.
 
 
وَسَخَّرَ لَكُمْ مَا فِي السَّمَاوَاتِ وَمَا فِي الْأَرْضِ جَمِيعًا مِنْهُ ۚ إِنَّ فِي ذَٰلِكَ لَآيَاتٍ لِقَوْمٍ يَتَفَكَّرُونَ
‎‎(١٣)
 
و آنچه در آسمان‌ها و آنچه در زمین است، همه از اوست که برای شما رام نمود. قطعاً در این، برای کسانی که فکر می‌کنند، نشانه‌هایی است.
 
 
صفحه
٥٠٠
قُلْ لِلَّذِينَ آمَنُوا يَغْفِرُوا لِلَّذِينَ لَا يَرْجُونَ أَيَّامَ اللَّهِ لِيَجْزِيَ قَوْمًا بِمَا كَانُوا يَكْسِبُونَ
‎‎(١٤)
 
به کسانی که ایمان آورده‌اند، بگو: از کسانی که به روزهای خدا امید ندارند، درگذرند تا هر قومی را به آنچه همواره مرتکب می‌شوند، جزا دهد.
 
 
مَنْ عَمِلَ صَالِحًا فَلِنَفْسِهِ ۖ وَمَنْ أَسَاءَ فَعَلَيْهَا ۖ ثُمَّ إِلَىٰ رَبِّكُمْ تُرْجَعُونَ
‎‎(١٥)
 
هر کس کار شایسته‌ای کند، پس به سود خود اوست و هر کس کار بدی مرتکب شود، پس به زیان خود اوست. سپس به سوی پروردگارتان بازگردانده می‌شوید.
 
 
وَلَقَدْ آتَيْنَا بَنِي إِسْرَائِيلَ الْكِتَابَ وَالْحُكْمَ وَالنُّبُوَّةَ وَرَزَقْنَاهُمْ مِنَ الطَّيِّبَاتِ وَفَضَّلْنَاهُمْ عَلَى الْعَالَمِينَ
‎‎(١٦)
 
و ما به بنی‌اسرائیل کتاب و حکومت و نبوّت دادیم و از پاکیزه و دلپسند روزیشان کردیم و آنان را بر جهانیان برتری دادیم.
 
 
وَآتَيْنَاهُمْ بَيِّنَاتٍ مِنَ الْأَمْرِ ۖ فَمَا اخْتَلَفُوا إِلَّا مِنْ بَعْدِ مَا جَاءَهُمُ الْعِلْمُ بَغْيًا بَيْنَهُمْ ۚ إِنَّ رَبَّكَ يَقْضِي بَيْنَهُمْ يَوْمَ الْقِيَامَةِ فِيمَا كَانُوا فِيهِ يَخْتَلِفُونَ
‎‎(١٧)
 
و دلایل روشنی در امر به آنان دادیم، پس اختلاف نکردند، مگر پس از آن که حقیقت برایشان حاصل شد. از روی حسادت و برتری‌جویی بود که میان آنان وجود داشت. بی‌تردید پروردگارت در قیامت درباره‌ی آنچه پیوسته اختلاف می‌کردند، میانشان داوری خواهد کرد.
 
 
ثُمَّ جَعَلْنَاكَ عَلَىٰ شَرِيعَةٍ مِنَ الْأَمْرِ فَاتَّبِعْهَا وَلَا تَتَّبِعْ أَهْوَاءَ الَّذِينَ لَا يَعْلَمُونَ
‎‎(١٨)
 
سپس تو را در امر ، بر شریعت و آیینی ویژه و کامل قرار دادیم، پس آن را پیروی کن و از هوس‌ها و خواسته‌های نادانان پیروی مکن!
 
 
إِنَّهُمْ لَنْ يُغْنُوا عَنْكَ مِنَ اللَّهِ شَيْئًا ۚ وَإِنَّ الظَّالِمِينَ بَعْضُهُمْ أَوْلِيَاءُ بَعْضٍ ۖ وَاللَّهُ وَلِيُّ الْمُتَّقِينَ
‎‎(١٩)
 
آنان در برابر خداوند، هرگز از تو دفاع نمی‌کنند و البتّه برخی ستمگران یاور برخی دیگر هستند و خداوند یار پرهیزکاران است.
 
 
هَـٰذَا بَصَائِرُ لِلنَّاسِ وَهُدًى وَرَحْمَةٌ لِقَوْمٍ يُوقِنُونَ
‎‎(٢٠)
 
این برای مردم، وسیله‌ی بصیرت و هدایت و برای اهل یقین، مایه‌ی رحمت است.
 
 
أَمْ حَسِبَ الَّذِينَ اجْتَرَحُوا السَّيِّئَاتِ أَنْ نَجْعَلَهُمْ كَالَّذِينَ آمَنُوا وَعَمِلُوا الصَّالِحَاتِ سَوَاءً مَحْيَاهُمْ وَمَمَاتُهُمْ ۚ سَاءَ مَا يَحْكُمُونَ
‎‎(٢١)
 
آیا کسانی که مرتکب کارهای بد شدند، گمان کردند که ما آنان را همچون کسانی که ایمان آورده و کارهای شایسته کرده‌اند، قرار خواهیم داد؟ و حیات و مرگشان یکسان است؟ چه بد داوری می‌کنند!
 
 
وَخَلَقَ اللَّهُ السَّمَاوَاتِ وَالْأَرْضَ بِالْحَقِّ وَلِتُجْزَىٰ كُلُّ نَفْسٍ بِمَا كَسَبَتْ وَهُمْ لَا يُظْلَمُونَ
‎‎(٢٢)
 
و خداوند آسمان‌ها و زمین را به حقّ آفرید، تا هر کس به موجب آنچه کسب کرده است، پاداش داده شود و به آنان ستم نمی‌شود.
 
 
صفحه
٥٠١
أَفَرَأَيْتَ مَنِ اتَّخَذَ إِلَـٰهَهُ هَوَاهُ وَأَضَلَّهُ اللَّهُ عَلَىٰ عِلْمٍ وَخَتَمَ عَلَىٰ سَمْعِهِ وَقَلْبِهِ وَجَعَلَ عَلَىٰ بَصَرِهِ غِشَاوَةً فَمَنْ يَهْدِيهِ مِنْ بَعْدِ اللَّهِ ۚ أَفَلَا تَذَكَّرُونَ
‎‎(٢٣)
 
پس آیا دیدی کسی را که هوای خویش را معبود خود قرار داده و خداوند او را با وجود آگاهیش به بیراهه گذاشت و بر گوش و قلبش مهر زد و بر چشمش پرده‌ای نهاد؟ پس بعد از خدا کیست که او را هدایت کند؟ پس آیا پند نمی‌گیرید؟
 
 
وَقَالُوا مَا هِيَ إِلَّا حَيَاتُنَا الدُّنْيَا نَمُوتُ وَنَحْيَا وَمَا يُهْلِكُنَا إِلَّا الدَّهْرُ ۚ وَمَا لَهُمْ بِذَٰلِكَ مِنْ عِلْمٍ ۖ إِنْ هُمْ إِلَّا يَظُنُّونَ
‎‎(٢٤)
 
وگفتند: «جز همین زندگی دنیایی، زندگی دیگری نیست. می‌میریم و زنده می‌شویم و ما را چیزی جز طبیعت و روزگار نابود نمی‌کند.» در حالی که هیچ‌گونه علمی بر این ادّعا ندارند. آنان تنها گروهی خیال‌بافند.
 
 
وَإِذَا تُتْلَىٰ عَلَيْهِمْ آيَاتُنَا بَيِّنَاتٍ مَا كَانَ حُجَّتَهُمْ إِلَّا أَنْ قَالُوا ائْتُوا بِآبَائِنَا إِنْ كُنْتُمْ صَادِقِينَ
‎‎(٢٥)
 
و هرگاه آیات روشن ما بر آنان تلاوت گردد، دلیل و حجّتی ندارند، مگر آن که می‌گویند: «اگر راست می‌گویید، پدران ما را بیاورید!»
 
 
قُلِ اللَّهُ يُحْيِيكُمْ ثُمَّ يُمِيتُكُمْ ثُمَّ يَجْمَعُكُمْ إِلَىٰ يَوْمِ الْقِيَامَةِ لَا رَيْبَ فِيهِ وَلَـٰكِنَّ أَكْثَرَ النَّاسِ لَا يَعْلَمُونَ
‎‎(٢٦)
 
بگو: «خداست که شما را زنده می‌کند، سپس می‌میراند و آن‌گاه برای روز قیامت که شکی در آن نیست، همه را گرد می‌آورد؛ ولی بیشتر مردم نمی‌دانند.»
 
 
وَلِلَّهِ مُلْكُ السَّمَاوَاتِ وَالْأَرْضِ ۚ وَيَوْمَ تَقُومُ السَّاعَةُ يَوْمَئِذٍ يَخْسَرُ الْمُبْطِلُونَ
‎‎(٢٧)
 
فرمانروایی آسمان‌ها و زمین مخصوص خداست و روزی که رستاخیز برپا شود، آن روز یاوه‌سرایان زیانکارند.
 
 
وَتَرَىٰ كُلَّ أُمَّةٍ جَاثِيَةً ۚ كُلُّ أُمَّةٍ تُدْعَىٰ إِلَىٰ كِتَابِهَا الْيَوْمَ تُجْزَوْنَ مَا كُنْتُمْ تَعْمَلُونَ
‎‎(٢٨)
 
و هر امّتی را به زانو درآمده می‌بینی، در حالی که هر امّتی به سوی کتابش فراخوانده شده است. «امروز آنچه را عمل می‌کردید، به شما پاداش می‌دهند.
 
 
هَـٰذَا كِتَابُنَا يَنْطِقُ عَلَيْكُمْ بِالْحَقِّ ۚ إِنَّا كُنَّا نَسْتَنْسِخُ مَا كُنْتُمْ تَعْمَلُونَ
‎‎(٢٩)
 
این است کتاب ما که به حقّ بر ضدّ شما سخن می‌گوید. ما آنچه را انجام می‌دادید، نسخه‌برداری و ثبت می‌کردیم.»
 
 
فَأَمَّا الَّذِينَ آمَنُوا وَعَمِلُوا الصَّالِحَاتِ فَيُدْخِلُهُمْ رَبُّهُمْ فِي رَحْمَتِهِ ۚ ذَٰلِكَ هُوَ الْفَوْزُ الْمُبِينُ
‎‎(٣٠)
 
پس کسانی که ایمان آوردند و کارهای شایسته کرده‌اند، پروردگارشان آنان را در رحمت خویش وارد می‌کند. این است آن رستگاری آشکار!
 
 
وَأَمَّا الَّذِينَ كَفَرُوا أَفَلَمْ تَكُنْ آيَاتِي تُتْلَىٰ عَلَيْكُمْ فَاسْتَكْبَرْتُمْ وَكُنْتُمْ قَوْمًا مُجْرِمِينَ
‎‎(٣١)
 
و امّا کسانی که کافر شدند، مگر آیات من بر شما خوانده نشد؟ پس استکبار ورزیدید و گروهی گنهکار بودید.
 
 
وَإِذَا قِيلَ إِنَّ وَعْدَ اللَّهِ حَقٌّ وَالسَّاعَةُ لَا رَيْبَ فِيهَا قُلْتُمْ مَا نَدْرِي مَا السَّاعَةُ إِنْ نَظُنُّ إِلَّا ظَنًّا وَمَا نَحْنُ بِمُسْتَيْقِنِينَ
‎‎(٣٢)
 
و هرگاه گفته شد: «وعده‌ی خداوند حقّ است و در قیامت شکی نیست.» گفتید: «ما نمی‌دانیم قیامت چیست؟! ما تنها گمانی در این‌باره داریم، و ما به هیچ وجه به یقین نرسیده‌ایم.»
 
 
صفحه
٥٠٢
وَبَدَا لَهُمْ سَيِّئَاتُ مَا عَمِلُوا وَحَاقَ بِهِمْ مَا كَانُوا بِهِ يَسْتَهْزِئُونَ
‎‎(٣٣)
 
و بدی‌های اعمالشان برایشان روشن می‌شود و آنچه را به مسخره می‌گرفتند، آنان را فرامی‌گیرد.
 
 
وَقِيلَ الْيَوْمَ نَنْسَاكُمْ كَمَا نَسِيتُمْ لِقَاءَ يَوْمِكُمْ هَـٰذَا وَمَأْوَاكُمُ النَّارُ وَمَا لَكُمْ مِنْ نَاصِرِينَ
‎‎(٣٤)
 
و به آنان گفته شود: «امروز ما شما را به فراموشی می‌سپاریم، همان‌گونه که شما دیدار امروزتان را به فراموشی سپردید و جایگاه شما آتش است و برای شما هیچ یاوری نیست.
 
 
ذَٰلِكُمْ بِأَنَّكُمُ اتَّخَذْتُمْ آيَاتِ اللَّهِ هُزُوًا وَغَرَّتْكُمُ الْحَيَاةُ الدُّنْيَا ۚ فَالْيَوْمَ لَا يُخْرَجُونَ مِنْهَا وَلَا هُمْ يُسْتَعْتَبُونَ
‎‎(٣٥)
 
این به خاطر آن است که شما آیات خدا را به مسخره گرفتید و زندگی دنیا فریبتان داد.» پس امروز نه از آن بیرون آورده می‌شوند و نه عذرخواهی آنان را می‌پذیرند.
 
 
فَلِلَّهِ الْحَمْدُ رَبِّ السَّمَاوَاتِ وَرَبِّ الْأَرْضِ رَبِّ الْعَالَمِينَ
‎‎(٣٦)
 
پس سپاس و ستایش مخصوص خداوند است، پروردگار آسمان‌ها و پروردگار زمین، پروردگار جهانیان.
 
 
وَلَهُ الْكِبْرِيَاءُ فِي السَّمَاوَاتِ وَالْأَرْضِ ۖ وَهُوَ الْعَزِيزُ الْحَكِيمُ
‎‎(٣٧)
 
و بزرگی در آسمان‌ها و زمین مخصوص اوست و اوست خدای شکست‌ناپذیر و حکیم!
 
سوره قبلیسوره بعدی
سورۀ الجاثية (37 آیه)