قرآن - سورۀ محمد
چهارشنبه ۱۴۰۵/۰۵/۲۱
×
 
صفحه
٥٠٧
بِسْمِ اللَّهِ الرَّحْمَـٰنِ الرَّحِيمِ
 
به نام خداوند بخشنده‌ی مهربان.
 
 
الَّذِينَ كَفَرُوا وَصَدُّوا عَنْ سَبِيلِ اللَّهِ أَضَلَّ أَعْمَالَهُمْ
‎‎(١)
 
کسانی که کفر ورزیدند و از راه خدا بازداشتند، اعمالشان را تباه گردانید.
 
 
وَالَّذِينَ آمَنُوا وَعَمِلُوا الصَّالِحَاتِ وَآمَنُوا بِمَا نُزِّلَ عَلَىٰ مُحَمَّدٍ وَهُوَ الْحَقُّ مِنْ رَبِّهِمْ ۙ كَفَّرَ عَنْهُمْ سَيِّئَاتِهِمْ وَأَصْلَحَ بَالَهُمْ
‎‎(٢)
 
و کسانی که ایمان آورده و کارهای نیکو کرده‌اند و به آنچه بر محمّد نازل شده، که حقّ است و از جانب پروردگارشان است، ایمان آورده‌اند، بدی‌های آنان را پوشاند و کارشان را به سامان رساند.
 
 
ذَٰلِكَ بِأَنَّ الَّذِينَ كَفَرُوا اتَّبَعُوا الْبَاطِلَ وَأَنَّ الَّذِينَ آمَنُوا اتَّبَعُوا الْحَقَّ مِنْ رَبِّهِمْ ۚ كَذَٰلِكَ يَضْرِبُ اللَّهُ لِلنَّاسِ أَمْثَالَهُمْ
‎‎(٣)
 
این ، به خاطر آن است که کسانی که کافر شدند، از باطل پیروی کردند و کسانی که ایمان آوردند، از همان حقّی که از سوی پروردگارشان است، پیروی نمودند. این‌گونه خدا برای مردم، مثال حالشان را بیان می‌کند.
 
 
فَإِذَا لَقِيتُمُ الَّذِينَ كَفَرُوا فَضَرْبَ الرِّقَابِ حَتَّىٰ إِذَا أَثْخَنْتُمُوهُمْ فَشُدُّوا الْوَثَاقَ فَإِمَّا مَنًّا بَعْدُ وَإِمَّا فِدَاءً حَتَّىٰ تَضَعَ الْحَرْبُ أَوْزَارَهَا ۚ ذَٰلِكَ وَلَوْ يَشَاءُ اللَّهُ لَانْتَصَرَ مِنْهُمْ وَلَـٰكِنْ لِيَبْلُوَ بَعْضَكُمْ بِبَعْضٍ ۗ وَالَّذِينَ قُتِلُوا فِي سَبِيلِ اللَّهِ فَلَنْ يُضِلَّ أَعْمَالَهُمْ
‎‎(٤)
 
پس هرگاه با کافران روبرو شدید، گردن‌هایشان را بزنید تا آن که آنان را از پا درآورید. پس آنان را سخت ببندید، سپس، یا بر آنان منّت نهید و یا با گرفتن فدیه، رهایشان کنید تا هنگامی که جنگ، بارهای سنگین خود را بر زمین نهد. این است و اگر خداوند می‌خواست، از آن کافران انتقام می‌گرفت؛ ولی تا شما را با یکدیگر بیازماید و کسانی که در راه خدا کشته شدند، هرگز اعمالشان را از بین نمی‌برد.
 
 
سَيَهْدِيهِمْ وَيُصْلِحُ بَالَهُمْ
‎‎(٥)
 
به زودی آنان را هدایت می‌کند و حال و کارشان را نیکو می‌گرداند.
 
 
وَيُدْخِلُهُمُ الْجَنَّةَ عَرَّفَهَا لَهُمْ
‎‎(٦)
 
و آنان را در بهشتی که به آنان شناسانده، وارد می‌سازد.
 
 
يَا أَيُّهَا الَّذِينَ آمَنُوا إِنْ تَنْصُرُوا اللَّهَ يَنْصُرْكُمْ وَيُثَبِّتْ أَقْدَامَكُمْ
‎‎(٧)
 
ای کسانی که ایمان آورده‌اید! اگر خدا را یاری کنید، شما را یاری می‌کند و گام‌هایتان را استوار می‌سازد.
 
 
وَالَّذِينَ كَفَرُوا فَتَعْسًا لَهُمْ وَأَضَلَّ أَعْمَالَهُمْ
‎‎(٨)
 
و کسانی که کفر ورزیدند، بر آنان نگون‌ساری باد! و اعمالشان را نابود گردانید.
 
 
ذَٰلِكَ بِأَنَّهُمْ كَرِهُوا مَا أَنْزَلَ اللَّهُ فَأَحْبَطَ أَعْمَالَهُمْ
‎‎(٩)
 
این برای آن است که آنان آنچه را خداوند فروفرستاده است، خوش نداشتند، پس کارهایشان را تباه کرد.
 
 
حزب
١٠٢
أَفَلَمْ يَسِيرُوا فِي الْأَرْضِ فَيَنْظُرُوا كَيْفَ كَانَ عَاقِبَةُ الَّذِينَ مِنْ قَبْلِهِمْ ۚ دَمَّرَ اللَّهُ عَلَيْهِمْ ۖ وَلِلْكَافِرِينَ أَمْثَالُهَا
‎‎(١٠)
 
پس آیا در زمین نگشتند، تا بنگرند سرانجام کسانی که پیش از آنان بودند، چگونه بود؟ خداوند آنان را نابود کرد و برای این کافران نیز همانند آن کیفرها خواهد بود.
 
 
ذَٰلِكَ بِأَنَّ اللَّهَ مَوْلَى الَّذِينَ آمَنُوا وَأَنَّ الْكَافِرِينَ لَا مَوْلَىٰ لَهُمْ
‎‎(١١)
 
این به خاطر آن است که خدا، سرپرست و یاور کسانی است که ایمان آورده‌اند و به راستی کافران سرپرست و یاوری ندارند.
 
 
صفحه
٥٠٨
إِنَّ اللَّهَ يُدْخِلُ الَّذِينَ آمَنُوا وَعَمِلُوا الصَّالِحَاتِ جَنَّاتٍ تَجْرِي مِنْ تَحْتِهَا الْأَنْهَارُ ۖ وَالَّذِينَ كَفَرُوا يَتَمَتَّعُونَ وَيَأْكُلُونَ كَمَا تَأْكُلُ الْأَنْعَامُ وَالنَّارُ مَثْوًى لَهُمْ
‎‎(١٢)
 
خداوند کسانی را که ایمان آورده و کارهای شایسته کرده‌اند، به باغ‌هایی که نهرها از زیر آن جاری است، وارد می‌کند و کسانی که کافر شدند، همواره سرگرم بهره‌گیری از دنیایند و می‌خورند، همان‌گونه که چهارپایان می‌خورند و آتش، جایگاه آنهاست.
 
 
وَكَأَيِّنْ مِنْ قَرْيَةٍ هِيَ أَشَدُّ قُوَّةً مِنْ قَرْيَتِكَ الَّتِي أَخْرَجَتْكَ أَهْلَكْنَاهُمْ فَلَا نَاصِرَ لَهُمْ
‎‎(١٣)
 
و چه بسیار شهرها که از شهری که تو را بیرون کردند، نیرومندتر بودند. ما آنان را نابود کردیم و آنان هیچ یاوری نداشتند.
 
 
أَفَمَنْ كَانَ عَلَىٰ بَيِّنَةٍ مِنْ رَبِّهِ كَمَنْ زُيِّنَ لَهُ سُوءُ عَمَلِهِ وَاتَّبَعُوا أَهْوَاءَهُمْ
‎‎(١٤)
 
پس آیا کسی که از سوی پروردگارش دلیل روشنی دارد، همچون کسی است که بدی کردارش در نظرش آراسته شده و از هوس‌هایش پیروی کرده است؟
 
 
مَثَلُ الْجَنَّةِ الَّتِي وُعِدَ الْمُتَّقُونَ ۖ فِيهَا أَنْهَارٌ مِنْ مَاءٍ غَيْرِ آسِنٍ وَأَنْهَارٌ مِنْ لَبَنٍ لَمْ يَتَغَيَّرْ طَعْمُهُ وَأَنْهَارٌ مِنْ خَمْرٍ لَذَّةٍ لِلشَّارِبِينَ وَأَنْهَارٌ مِنْ عَسَلٍ مُصَفًّى ۖ وَلَهُمْ فِيهَا مِنْ كُلِّ الثَّمَرَاتِ وَمَغْفِرَةٌ مِنْ رَبِّهِمْ ۖ كَمَنْ هُوَ خَالِدٌ فِي النَّارِ وَسُقُوا مَاءً حَمِيمًا فَقَطَّعَ أَمْعَاءَهُمْ
‎‎(١٥)
 
وصف بهشتی که به پرهیزکاران وعده داده شده، در آن نهرهایی است از آبی بدون تغییر و نهرهایی از شیر که مزه‌ی آن دگرگونی ندارد و نهرهایی از شراب که برای نوشندگان لذّت‌بخش است و نهرهایی از عسل ناب و در آنجا از هرگونه میوه برای آنان است و آمرزشی از سوی پروردگارشان. همانند کسانی هستند که در آتش، جاودانه‌اند و آبی جوشان به خوردشان داده می‌شود که دل و روده‌هایشان را پاره پاره می‌کند و اندرونشان را می‌سوزاند؟
 
 
وَمِنْهُمْ مَنْ يَسْتَمِعُ إِلَيْكَ حَتَّىٰ إِذَا خَرَجُوا مِنْ عِنْدِكَ قَالُوا لِلَّذِينَ أُوتُوا الْعِلْمَ مَاذَا قَالَ آنِفًا ۚ أُولَـٰئِكَ الَّذِينَ طَبَعَ اللَّهُ عَلَىٰ قُلُوبِهِمْ وَاتَّبَعُوا أَهْوَاءَهُمْ
‎‎(١٦)
 
و گروهی از آنان کسانی هستند که به تو گوش می‌سپارند، امّا همین که از نزد تو بیرون بروند، به دانش‌یافتگان می‌گویند: «او هم‌اکنون چه گفت؟ » آنان کسانی هستند که خداوند بر دل‌هایشان مهر نهاده و از هوای نفسشان پیروی کرده‌اند.
 
 
وَالَّذِينَ اهْتَدَوْا زَادَهُمْ هُدًى وَآتَاهُمْ تَقْوَاهُمْ
‎‎(١٧)
 
و کسانی که هدایت یافته‌اند، هدایتشان را می‌افزاید و تقوایشان را به آنان عطا می‌کند.
 
 
فَهَلْ يَنْظُرُونَ إِلَّا السَّاعَةَ أَنْ تَأْتِيَهُمْ بَغْتَةً ۖ فَقَدْ جَاءَ أَشْرَاطُهَا ۚ فَأَنَّىٰ لَهُمْ إِذَا جَاءَتْهُمْ ذِكْرَاهُمْ
‎‎(١٨)
 
پس آیا چشم به راه قیامت هستند، که ناگهان به سراغشان آید؟ در حالی که نشانه‌های آن آمده است. پس آن‌گاه که به سراغشان آید، متذکر شدن چه سودی برایشان خواهد داشت؟!
 
 
فَاعْلَمْ أَنَّهُ لَا إِلَـٰهَ إِلَّا اللَّهُ وَاسْتَغْفِرْ لِذَنْبِكَ وَلِلْمُؤْمِنِينَ وَالْمُؤْمِنَاتِ ۗ وَاللَّهُ يَعْلَمُ مُتَقَلَّبَكُمْ وَمَثْوَاكُمْ
‎‎(١٩)
 
پس بدان که هیچ معبودی جز اللّه نیست و برای گناه خود و مردان و زنان باایمان آمرزش بخواه و خدا، رفت و آمد و آرمیدن شما را می‌داند.
 
 
صفحه
٥٠٩
وَيَقُولُ الَّذِينَ آمَنُوا لَوْلَا نُزِّلَتْ سُورَةٌ ۖ فَإِذَا أُنْزِلَتْ سُورَةٌ مُحْكَمَةٌ وَذُكِرَ فِيهَا الْقِتَالُ ۙ رَأَيْتَ الَّذِينَ فِي قُلُوبِهِمْ مَرَضٌ يَنْظُرُونَ إِلَيْكَ نَظَرَ الْمَغْشِيِّ عَلَيْهِ مِنَ الْمَوْتِ ۖ فَأَوْلَىٰ لَهُمْ
‎‎(٢٠)
 
و کسانی که ایمان آورده‌اند، می‌گویند: «چرا سوره‌ای نازل نمی‌شود؟» پس هنگامی که سوره‌ای محکم و روشن نازل می‌گردد که در آن نامی از جنگ رفته است، بیماردلان را می‌بینی که به تو نگاه می‌کنند، مانند نگاه کردن کسی که از مرگ بی‌هوش شده است. پس همان مرگ برایشان سزاوارتر است.
 
 
طَاعَةٌ وَقَوْلٌ مَعْرُوفٌ ۚ فَإِذَا عَزَمَ الْأَمْرُ فَلَوْ صَدَقُوا اللَّهَ لَكَانَ خَيْرًا لَهُمْ
‎‎(٢١)
 
فرمانبرداری و سخن سنجیده، پس هنگامی که امر قطعی شد، اگر به خدا راست بگویند، قطعاً برایشان بهتر است.
 
 
فَهَلْ عَسَيْتُمْ إِنْ تَوَلَّيْتُمْ أَنْ تُفْسِدُوا فِي الْأَرْضِ وَتُقَطِّعُوا أَرْحَامَكُمْ
‎‎(٢٢)
 
پس اگر روی گردانید، جز این از شما انتظار می‌رود که در زمین فساد کنید و پیوندهای خویشاوندی را بگسلید؟
 
 
أُولَـٰئِكَ الَّذِينَ لَعَنَهُمُ اللَّهُ فَأَصَمَّهُمْ وَأَعْمَىٰ أَبْصَارَهُمْ
‎‎(٢٣)
 
آنانند کسانی که خداوند از رحمت خویش دور و کر و چشم‌هایشان را کور ساخته است.
 
 
أَفَلَا يَتَدَبَّرُونَ الْقُرْآنَ أَمْ عَلَىٰ قُلُوبٍ أَقْفَالُهَا
‎‎(٢٤)
 
آیا در قرآن تدبّر و تأمّل نمی‌کنند؟ یا بر دل‌هایشان قفل‌هایی خورده است؟
 
 
إِنَّ الَّذِينَ ارْتَدُّوا عَلَىٰ أَدْبَارِهِمْ مِنْ بَعْدِ مَا تَبَيَّنَ لَهُمُ الْهُدَى ۙ الشَّيْطَانُ سَوَّلَ لَهُمْ وَأَمْلَىٰ لَهُمْ
‎‎(٢٥)
 
کسانی که پس از آن که راه هدایت برایشان روشن شد، به آن پشت کردند، شیطان برایشان آراسته و آنان را با آرزوهای دراز فریفته است.
 
 
ذَٰلِكَ بِأَنَّهُمْ قَالُوا لِلَّذِينَ كَرِهُوا مَا نَزَّلَ اللَّهُ سَنُطِيعُكُمْ فِي بَعْضِ الْأَمْرِ ۖ وَاللَّهُ يَعْلَمُ إِسْرَارَهُمْ
‎‎(٢٦)
 
این، به خاطر آن است که به کسانی که از دستورات الهی ناخشنود بودند، گفتند: «ما در بعضی امور، از شما اطاعت خواهیم کرد.» در حالی که خداوند پنهان‌کاری آنان را می‌داند.
 
 
فَكَيْفَ إِذَا تَوَفَّتْهُمُ الْمَلَائِكَةُ يَضْرِبُونَ وُجُوهَهُمْ وَأَدْبَارَهُمْ
‎‎(٢٧)
 
پس چگونه خواهد بود، آن‌گاه که فرشتگان جانشان را بازگیرند، در حالی که به صورت و پشت آنان می‌کوبند.
 
 
ذَٰلِكَ بِأَنَّهُمُ اتَّبَعُوا مَا أَسْخَطَ اللَّهَ وَكَرِهُوا رِضْوَانَهُ فَأَحْبَطَ أَعْمَالَهُمْ
‎‎(٢٨)
 
این برای آن است که آنان از آنچه خداوند را به خشم می‌آورد، پیروی کردند و خشنودی خدا را خوش نداشتند، پس خداوند نیز اعمالشان را تباه کرد.
 
 
أَمْ حَسِبَ الَّذِينَ فِي قُلُوبِهِمْ مَرَضٌ أَنْ لَنْ يُخْرِجَ اللَّهُ أَضْغَانَهُمْ
‎‎(٢٩)
 
آیا کسانی که در دل‌هایشان بیماری است، پنداشته‌اند که خداوند هیچ وقت کینه‌ها و حسادتشان را آشکار نخواهد کرد؟
 
 
صفحه
٥١٠
وَلَوْ نَشَاءُ لَأَرَيْنَاكَهُمْ فَلَعَرَفْتَهُمْ بِسِيمَاهُمْ ۚ وَلَتَعْرِفَنَّهُمْ فِي لَحْنِ الْقَوْلِ ۚ وَاللَّهُ يَعْلَمُ أَعْمَالَكُمْ
‎‎(٣٠)
 
و اگر بخواهیم، آنان را به تو می‌نمایانیم، آن‌گاه ایشان را به سیمایشان می‌شناسی و در آهنگ کلامشان آنان را خواهی شناخت و خداوند کارهایتان را می‌داند.
 
 
وَلَنَبْلُوَنَّكُمْ حَتَّىٰ نَعْلَمَ الْمُجَاهِدِينَ مِنْكُمْ وَالصَّابِرِينَ وَنَبْلُوَ أَخْبَارَكُمْ
‎‎(٣١)
 
ما قطعاً شما را می‌آزماییم، تا از میان شما، مجاهدان و صابران را نشان دهیم و اخبار را آزمایش خواهیم کرد.
 
 
إِنَّ الَّذِينَ كَفَرُوا وَصَدُّوا عَنْ سَبِيلِ اللَّهِ وَشَاقُّوا الرَّسُولَ مِنْ بَعْدِ مَا تَبَيَّنَ لَهُمُ الْهُدَىٰ لَنْ يَضُرُّوا اللَّهَ شَيْئًا وَسَيُحْبِطُ أَعْمَالَهُمْ
‎‎(٣٢)
 
کسانی که کفر ورزیدند و از راه خدا بازداشتند و پس از آن که راه هدایت برایشان روشن شد، با پیامبر مخالفت کردند، هرگز به خداوند گزندی نمی‌رسانند و به زودی خداوند اعمال شما را تباه می‌سازد.
 
 
يَا أَيُّهَا الَّذِينَ آمَنُوا أَطِيعُوا اللَّهَ وَأَطِيعُوا الرَّسُولَ وَلَا تُبْطِلُوا أَعْمَالَكُمْ
‎‎(٣٣)
 
ای کسانی که ایمان آورده‌اید! خدا را اطاعت کنید و از پیامبر پیروی نمایید و کارهایتان را باطل مسازید.
 
 
إِنَّ الَّذِينَ كَفَرُوا وَصَدُّوا عَنْ سَبِيلِ اللَّهِ ثُمَّ مَاتُوا وَهُمْ كُفَّارٌ فَلَنْ يَغْفِرَ اللَّهُ لَهُمْ
‎‎(٣٤)
 
کسانی که کافر شدند و از راه خدا بازداشتند، سپس در حال کفر از دنیا رفتند، خداوند هرگز آنان را نخواهد بخشید.
 
 
فَلَا تَهِنُوا وَتَدْعُوا إِلَى السَّلْمِ وَأَنْتُمُ الْأَعْلَوْنَ وَاللَّهُ مَعَكُمْ وَلَنْ يَتِرَكُمْ أَعْمَالَكُمْ
‎‎(٣٥)
 
پس سستی نورزید تا به صلح و سازش دعوت کنید، با این که شما برترید و خداوند با شماست و هرگز چیزی از اعمالتان را کم نمی‌کند.
 
 
إِنَّمَا الْحَيَاةُ الدُّنْيَا لَعِبٌ وَلَهْوٌ ۚ وَإِنْ تُؤْمِنُوا وَتَتَّقُوا يُؤْتِكُمْ أُجُورَكُمْ وَلَا يَسْأَلْكُمْ أَمْوَالَكُمْ
‎‎(٣٦)
 
زندگانی دنیا، تنها بازیچه و سرگرمی است و اگر ایمان بیاورید و تقوا پیشه کنید، خداوند به شما پاداش می‌دهد و همه‌ی اموالتان را از شما نمی‌خواهد.
 
 
إِنْ يَسْأَلْكُمُوهَا فَيُحْفِكُمْ تَبْخَلُوا وَيُخْرِجْ أَضْغَانَكُمْ
‎‎(٣٧)
 
اگر خداوند اموالتان را بخواهد و بر آن اصرار ورزد، بخل می‌ورزید و کینه‌های شما را آشکار می‌سازد.
 
 
هَا أَنْتُمْ هَـٰؤُلَاءِ تُدْعَوْنَ لِتُنْفِقُوا فِي سَبِيلِ اللَّهِ فَمِنْكُمْ مَنْ يَبْخَلُ ۖ وَمَنْ يَبْخَلْ فَإِنَّمَا يَبْخَلُ عَنْ نَفْسِهِ ۚ وَاللَّهُ الْغَنِيُّ وَأَنْتُمُ الْفُقَرَاءُ ۚ وَإِنْ تَتَوَلَّوْا يَسْتَبْدِلْ قَوْمًا غَيْرَكُمْ ثُمَّ لَا يَكُونُوا أَمْثَالَكُمْ
‎‎(٣٨)
 
آگاه باشید! شمایید که برای انفاق در راه خدا دعوت می‌شوید، پس برخی از شما بخل می‌ورزند و هر کس بخل پیشه کند، نسبت به خود بخل کرده است و خداوند غنی و بی‌نیاز است و شمایید نیازمندان! و اگر روی بگردانید، قومی جز شما را جایگزین می‌کند که همچون شما نباشند.
 
سوره قبلیسوره بعدی
سورۀ محمّد (38 آیه)