بِسْمِ اللَّهِ الرَّحْمَـٰنِ الرَّحِيمِ به نام خداوند بخشندهی مهربان. |
وَالذَّارِيَاتِ ذَرْوًا (١)سوگند به بادهایی که با شدّت چیزها را پراکنده میکنند، |
فَالْحَامِلَاتِ وِقْرًا (٢)پس به ابرهای گرانبار سوگند، |
فَالْجَارِيَاتِ يُسْرًا (٣)پس به کشتیهایی که به آسانی در حرکتند، سوگند، |
فَالْمُقَسِّمَاتِ أَمْرًا (٤)پس به فرشتگانی که کارها را تقسیم میکنند، سوگند، |
إِنَّمَا تُوعَدُونَ لَصَادِقٌ (٥)آنچه به شما وعده میدهند، قطعاً راست است. |
وَإِنَّ الدِّينَ لَوَاقِعٌ (٦)و حتماً جزا واقعشدنی است. |
وَالسَّمَاءِ ذَاتِ الْحُبُكِ (٧)سوگند به آسمانِ دارای راههای بسیار، |
إِنَّكُمْ لَفِي قَوْلٍ مُخْتَلِفٍ (٨)که شما در گفتاری گوناگون هستید. |
يُؤْفَكُ عَنْهُ مَنْ أُفِكَ (٩)هر که منصرف گشت، به انحراف کشیده خواهد شد. |
قُتِلَ الْخَرَّاصُونَ (١٠)مرگ بر دروغپردازان! |
الَّذِينَ هُمْ فِي غَمْرَةٍ سَاهُونَ (١١)آنان که در بیخبری و غفلت غرقند. |
يَسْأَلُونَ أَيَّانَ يَوْمُ الدِّينِ (١٢)میپرسند: «روز جزا چه وقت است؟» |
يَوْمَ هُمْ عَلَى النَّارِ يُفْتَنُونَ (١٣)روزی است که آنها بر آتش سوزانده میشوند. |
ذُوقُوا فِتْنَتَكُمْ هَـٰذَا الَّذِي كُنْتُمْ بِهِ تَسْتَعْجِلُونَ (١٤)«عذابتان را بچشید! این همان عذابی است که به آن شتاب داشتید.» |
إِنَّ الْمُتَّقِينَ فِي جَنَّاتٍ وَعُيُونٍ (١٥)پرهیزکاران در باغها و چشمهسارانند. |
آخِذِينَ مَا آتَاهُمْ رَبُّهُمْ ۚ إِنَّهُمْ كَانُوا قَبْلَ ذَٰلِكَ مُحْسِنِينَ (١٦)و آنچه را پروردگارشان به آنان عطا میکند، میگیرند. زیرا که آنان پیش از این همواره نیکوکار بودند. |
كَانُوا قَلِيلًا مِنَ اللَّيْلِ مَا يَهْجَعُونَ (١٧)اندکی از شب را میخوابیدند. |
وَبِالْأَسْحَارِ هُمْ يَسْتَغْفِرُونَ (١٨)و سحرگاهان، درخواست آمرزش میکردند. |
وَفِي أَمْوَالِهِمْ حَقٌّ لِلسَّائِلِ وَالْمَحْرُومِ (١٩)و در داراییهایشان، حقّی بود برای نیازمند خواهنده و بینوای درمانده. |
وَفِي الْأَرْضِ آيَاتٌ لِلْمُوقِنِينَ (٢٠)و در زمین برای اهل یقین، نشانههایی است، |
وَفِي أَنْفُسِكُمْ ۚ أَفَلَا تُبْصِرُونَ (٢١)و در خودتان . پس چرا نمینگرید؟ |
وَفِي السَّمَاءِ رِزْقُكُمْ وَمَا تُوعَدُونَ (٢٢)و روزی شما و آنچه وعده داده میشوید، در آسمان و عالم بالاست. |
فَوَرَبِّ السَّمَاءِ وَالْأَرْضِ إِنَّهُ لَحَقٌّ مِثْلَ مَا أَنَّكُمْ تَنْطِقُونَ (٢٣)پس به پروردگار آسمان و زمین سوگند که این همان گونه که شما سخن میگویید، راستین و واقعی است. |
هَلْ أَتَاكَ حَدِيثُ ضَيْفِ إِبْرَاهِيمَ الْمُكْرَمِينَ (٢٤)آیا داستان میهمانان گرامی ابراهیم به تو رسیده است؟ |
إِذْ دَخَلُوا عَلَيْهِ فَقَالُوا سَلَامًا ۖ قَالَ سَلَامٌ قَوْمٌ مُنْكَرُونَ (٢٥)آنگاه که بر او وارد شدند، و گفتند: «سلام !» گفت: «سلام گروهی ناشناسید.» |
فَرَاغَ إِلَىٰ أَهْلِهِ فَجَاءَ بِعِجْلٍ سَمِينٍ (٢٦)پس پنهانی به سراغ خانوادهی خود رفت و گوسالهای فربه را آورد. |
فَقَرَّبَهُ إِلَيْهِمْ قَالَ أَلَا تَأْكُلُونَ (٢٧)پس غذا را نزد میهمانان گذاشت، گفت: «چرا نمیخورید؟!» |
فَأَوْجَسَ مِنْهُمْ خِيفَةً ۖ قَالُوا لَا تَخَفْ ۖ وَبَشَّرُوهُ بِغُلَامٍ عَلِيمٍ (٢٨)پس از میهمانان، در دلش احساس ترس کرد. آنان گفتند: «نترس! » و او را به نوجوانی دانا مژده دادند. |
فَأَقْبَلَتِ امْرَأَتُهُ فِي صَرَّةٍ فَصَكَّتْ وَجْهَهَا وَقَالَتْ عَجُوزٌ عَقِيمٌ (٢٩)پس همسر ابراهیم فریادکنان پیش آمد و به صورت خود زد و گفت: «پیرزنی نازا ؟!» |
قَالُوا كَذَٰلِكِ قَالَ رَبُّكِ ۖ إِنَّهُ هُوَ الْحَكِيمُ الْعَلِيمُ (٣٠)گفتند: «پروردگار تو اینگونه گفته و البتّه او حکیم و داناست.» |
قَالَ فَمَا خَطْبُكُمْ أَيُّهَا الْمُرْسَلُونَ (٣١)گفت: «پس ای فرستادگان! کاری که به دنبال آن آمدهاید، چیست؟» |
قَالُوا إِنَّا أُرْسِلْنَا إِلَىٰ قَوْمٍ مُجْرِمِينَ (٣٢)گفتند: «ما به سوی قومی گناهکار فرستاده شدهایم، |
لِنُرْسِلَ عَلَيْهِمْ حِجَارَةً مِنْ طِينٍ (٣٣)تا سنگهایی از گل بر آنان فروریزیم. |
مُسَوَّمَةً عِنْدَ رَبِّكَ لِلْمُسْرِفِينَ (٣٤)نزد پروردگارت برای اسرافکاران، نشاندار شدهاند.» |
فَأَخْرَجْنَا مَنْ كَانَ فِيهَا مِنَ الْمُؤْمِنِينَ (٣٥)پس هر که از مؤمنان در آنجا بود، بیرون بردیم. |
فَمَا وَجَدْنَا فِيهَا غَيْرَ بَيْتٍ مِنَ الْمُسْلِمِينَ (٣٦)ولی در آنجا جز یک خانوادهی فرمانبر نیافتیم! |
وَتَرَكْنَا فِيهَا آيَةً لِلَّذِينَ يَخَافُونَ الْعَذَابَ الْأَلِيمَ (٣٧)و در آن برای کسانی که از عذاب دردناک میترسند، نشانهای به جای گذاشتیم. |
وَفِي مُوسَىٰ إِذْ أَرْسَلْنَاهُ إِلَىٰ فِرْعَوْنَ بِسُلْطَانٍ مُبِينٍ (٣٨)و در موسی ، آنگاه که او را با دلیلی روشن و آشکار به سوی فرعون فرستادیم. |
فَتَوَلَّىٰ بِرُكْنِهِ وَقَالَ سَاحِرٌ أَوْ مَجْنُونٌ (٣٩)پس فرعون با تکیه بر قدرت و سپاهی که داشت، روی برگرداند و گفت: «او یا جادوگر است یا دیوانه.» |
فَأَخَذْنَاهُ وَجُنُودَهُ فَنَبَذْنَاهُمْ فِي الْيَمِّ وَهُوَ مُلِيمٌ (٤٠)پس ما او و سپاهیانش را گرفتیم و آنان را در دریا افکندیم، در حالی که او سزاوار سرزنش بود. |
وَفِي عَادٍ إِذْ أَرْسَلْنَا عَلَيْهِمُ الرِّيحَ الْعَقِيمَ (٤١)و در قوم عاد ، آنگاه که بر آنان باد نازا و هلاک کنده فرستادیم. |
مَا تَذَرُ مِنْ شَيْءٍ أَتَتْ عَلَيْهِ إِلَّا جَعَلَتْهُ كَالرَّمِيمِ (٤٢)هیچ چیزی را که بر آن میوزید، باقی نمیگذاشت، مگر آن که آن را خرد و تباه میکرد. |
وَفِي ثَمُودَ إِذْ قِيلَ لَهُمْ تَمَتَّعُوا حَتَّىٰ حِينٍ (٤٣)و در قوم ثَمود ، آنگاه که به آنان گفته شد: «تا زمانی کوتاه، بهره ببرید.» |
فَعَتَوْا عَنْ أَمْرِ رَبِّهِمْ فَأَخَذَتْهُمُ الصَّاعِقَةُ وَهُمْ يَنْظُرُونَ (٤٤)آنان از فرمان پروردگارشان سر باز زدند. پس در حالی که مینگریستند، صاعقه آنان را فراگرفت. |
فَمَا اسْتَطَاعُوا مِنْ قِيَامٍ وَمَا كَانُوا مُنْتَصِرِينَ (٤٥)پس، نه توان برخاستن داشتند و نه توانستند از خود دفاع کنند. |
وَقَوْمَ نُوحٍ مِنْ قَبْلُ ۖ إِنَّهُمْ كَانُوا قَوْمًا فَاسِقِينَ (٤٦)و پیش از آنان قوم نوح مردمانی نافرمان و بدکار بودند. |
وَالسَّمَاءَ بَنَيْنَاهَا بِأَيْدٍ وَإِنَّا لَمُوسِعُونَ (٤٧)و آسمان را با قدرتی وصفناپذیر ساختیم و ما همواره آن را وسعت میبخشیم. |
وَالْأَرْضَ فَرَشْنَاهَا فَنِعْمَ الْمَاهِدُونَ (٤٨)و زمین را گستردیم. پس چه نیکو گسترانندهای هستیم! |
وَمِنْ كُلِّ شَيْءٍ خَلَقْنَا زَوْجَيْنِ لَعَلَّكُمْ تَذَكَّرُونَ (٤٩)و از هر چیز دو زوج آفریدیم، باشد که یاد کنید . |
فَفِرُّوا إِلَى اللَّهِ ۖ إِنِّي لَكُمْ مِنْهُ نَذِيرٌ مُبِينٌ (٥٠)«پس به سوی خدا بگریزید، که من از سوی او برای شما هشداردهندهای آشکارم. |
وَلَا تَجْعَلُوا مَعَ اللَّهِ إِلَـٰهًا آخَرَ ۖ إِنِّي لَكُمْ مِنْهُ نَذِيرٌ مُبِينٌ (٥١)و با خداوند، معبود دیگری قرار مدهید که من از سوی او برای شما هشداردهندهای آشکارم.» |
كَذَٰلِكَ مَا أَتَى الَّذِينَ مِنْ قَبْلِهِمْ مِنْ رَسُولٍ إِلَّا قَالُوا سَاحِرٌ أَوْ مَجْنُونٌ (٥٢)بدین گونه پیشینیان اینان نیز هر پیامبری برایشان آمد، گفتند: « جادوگر یا دیوانه است.» |
أَتَوَاصَوْا بِهِ ۚ بَلْ هُمْ قَوْمٌ طَاغُونَ (٥٣)آیا یکدیگر را به این سفارش کردهاند ؟ بلکه آنان مردمی طغیانگرند. |
فَتَوَلَّ عَنْهُمْ فَمَا أَنْتَ بِمَلُومٍ (٥٤)پس، از آنان روی بگردان که تو مورد سرزنش نیستی. |
وَذَكِّرْ فَإِنَّ الذِّكْرَىٰ تَنْفَعُ الْمُؤْمِنِينَ (٥٥)و یادآوری کن، که یادآوری برای مؤمنان سودمند است. |
وَمَا خَلَقْتُ الْجِنَّ وَالْإِنْسَ إِلَّا لِيَعْبُدُونِ (٥٦)و جنّ و انسان را نیافریدم مگر برای آن که مرا بپرستند. |
مَا أُرِيدُ مِنْهُمْ مِنْ رِزْقٍ وَمَا أُرِيدُ أَنْ يُطْعِمُونِ (٥٧)و من از آنان هیچ رزقی نمیخواهم و نمیخواهم که به من خوراک بدهند. |
إِنَّ اللَّهَ هُوَ الرَّزَّاقُ ذُو الْقُوَّةِ الْمَتِينُ (٥٨)زیرا خداوند است آن روزیرسانِ نیرومندِ استوار. |
فَإِنَّ لِلَّذِينَ ظَلَمُوا ذَنُوبًا مِثْلَ ذَنُوبِ أَصْحَابِهِمْ فَلَا يَسْتَعْجِلُونِ (٥٩)پس کسانی که ستم کردند، سهم بزرگی دارند، همانند سهم یارانشان . پس از من درخواست شتاب نکنند . |
فَوَيْلٌ لِلَّذِينَ كَفَرُوا مِنْ يَوْمِهِمُ الَّذِي يُوعَدُونَ (٦٠)پس وای بر کسانی که کفر ورزیدند، از روزی که وعده داده میشوند. |
سورۀ الذاريات (60 آیه)
یک دسته را انتخاب کنید: