بِسْمِ اللَّهِ الرَّحْمَـٰنِ الرَّحِيمِ به نام خداوند بخشندهی مهربان. |
وَالطُّورِ (١)سوگند به طور! |
وَكِتَابٍ مَسْطُورٍ (٢)و سوگند به کتابی نوشته شده، |
فِي رَقٍّ مَنْشُورٍ (٣)در صفحهای گشوده! |
وَالْبَيْتِ الْمَعْمُورِ (٤)و سوگند به آن خانهی آباد، |
وَالسَّقْفِ الْمَرْفُوعِ (٥)و سوگند به این سقف برافراشته! |
وَالْبَحْرِ الْمَسْجُورِ (٦)و سوگند به دریای شعلهور! |
إِنَّ عَذَابَ رَبِّكَ لَوَاقِعٌ (٧)که عذاب پروردگارت قطعاً واقعشدنی است. |
مَا لَهُ مِنْ دَافِعٍ (٨)بازدارندهای ندارد. |
يَوْمَ تَمُورُ السَّمَاءُ مَوْرًا (٩)روزی که آسمان به شدّت در هم پیچیده شود. |
وَتَسِيرُ الْجِبَالُ سَيْرًا (١٠)و کوهها از جا کنده شده، به شتاب روان گردند. |
فَوَيْلٌ يَوْمَئِذٍ لِلْمُكَذِّبِينَ (١١)پس در آن روز، وای بر تکذیبکنندگان! |
الَّذِينَ هُمْ فِي خَوْضٍ يَلْعَبُونَ (١٢)آنان که در باطل فرو رفتهاند و به یاوهسرایی سرگرمند. |
يَوْمَ يُدَعُّونَ إِلَىٰ نَارِ جَهَنَّمَ دَعًّا (١٣)روزی که به سختی به سوی آتش رانده میشوند. |
هَـٰذِهِ النَّارُ الَّتِي كُنْتُمْ بِهَا تُكَذِّبُونَ (١٤)«این همان آتشی است که پیوسته آن را تکذیب میکردید. |
أَفَسِحْرٌ هَـٰذَا أَمْ أَنْتُمْ لَا تُبْصِرُونَ (١٥)پس آیا این جادوست؟ یا شما نمیبینید؟ |
اصْلَوْهَا فَاصْبِرُوا أَوْ لَا تَصْبِرُوا سَوَاءٌ عَلَيْكُمْ ۖ إِنَّمَا تُجْزَوْنَ مَا كُنْتُمْ تَعْمَلُونَ (١٦)در آن وارد شوید و بسوزید! پس صبر کنید یا صبر نکنید، برای شما یکسان است، که تنها در برابر آنچه میکردید، جزا داده میشوید.» |
إِنَّ الْمُتَّقِينَ فِي جَنَّاتٍ وَنَعِيمٍ (١٧)بیگمان پرهیزکاران در باغهایی و نعمتی فراوانند. |
فَاكِهِينَ بِمَا آتَاهُمْ رَبُّهُمْ وَوَقَاهُمْ رَبُّهُمْ عَذَابَ الْجَحِيمِ (١٨)به آنچه پروردگارشان به آنان داده، شادمانند و پروردگارشان آنان را از عذاب دوزخ نگاه داشته است. |
كُلُوا وَاشْرَبُوا هَنِيئًا بِمَا كُنْتُمْ تَعْمَلُونَ (١٩)«به خاطر اعمالی که انجام میدادید، گوارا بخورید و بیاشامید!» |
مُتَّكِئِينَ عَلَىٰ سُرُرٍ مَصْفُوفَةٍ ۖ وَزَوَّجْنَاهُمْ بِحُورٍ عِينٍ (٢٠)بر تختهای ردیف شده تکیه میکنند و زیبارویانی سیاهچشم را به همسری آنان در میآوریم. |
وَالَّذِينَ آمَنُوا وَاتَّبَعَتْهُمْ ذُرِّيَّتُهُمْ بِإِيمَانٍ أَلْحَقْنَا بِهِمْ ذُرِّيَّتَهُمْ وَمَا أَلَتْنَاهُمْ مِنْ عَمَلِهِمْ مِنْ شَيْءٍ ۚ كُلُّ امْرِئٍ بِمَا كَسَبَ رَهِينٌ (٢١)و کسانی که ایمان آوردند و فرزندانشان، در ایمان از آنان پیروی کردند، ما ذریه فرزندانشان را به آنان ملحق میکنیم و از عملشان هیچ نمیکاهیم. هر کس در گرو اعمال خویش است. |
وَأَمْدَدْنَاهُمْ بِفَاكِهَةٍ وَلَحْمٍ مِمَّا يَشْتَهُونَ (٢٢)و پیدرپی از میوه و گوشتی که بخواهند، به آنان میرسانیم. |
يَتَنَازَعُونَ فِيهَا كَأْسًا لَا لَغْوٌ فِيهَا وَلَا تَأْثِيمٌ (٢٣)آنان در بهشت، جامی پر شراب را دست به دست میدهند که در آن نه بیهودهگویی است و نه گنهکاری. |
وَيَطُوفُ عَلَيْهِمْ غِلْمَانٌ لَهُمْ كَأَنَّهُمْ لُؤْلُؤٌ مَكْنُونٌ (٢٤)و پیوسته نوجوانانی گردشان میچرخند، که همچون مروارید در صدفند. |
وَأَقْبَلَ بَعْضُهُمْ عَلَىٰ بَعْضٍ يَتَسَاءَلُونَ (٢٥)و به یکدیگر روی کرده، از هم میپرسند. |
قَالُوا إِنَّا كُنَّا قَبْلُ فِي أَهْلِنَا مُشْفِقِينَ (٢٦)میگویند: «ما پیش از این نسبت به خانوادهی خویش خیرخواه بودیم. |
فَمَنَّ اللَّهُ عَلَيْنَا وَوَقَانَا عَذَابَ السَّمُومِ (٢٧)پس خداوند بر ما منّت نهاد و ما را از عذاب سوزان نگاه داشت. |
إِنَّا كُنَّا مِنْ قَبْلُ نَدْعُوهُ ۖ إِنَّهُ هُوَ الْبَرُّ الرَّحِيمُ (٢٨)زیرا ما پیش از این همواره او را میخواندیم. همانا اوست نیکوکار مهربان.» |
فَذَكِّرْ فَمَا أَنْتَ بِنِعْمَتِ رَبِّكَ بِكَاهِنٍ وَلَا مَجْنُونٍ (٢٩)پس یادآوری کن، که به لطف پروردگارت تو نه کاهن و پیشگویی و نه دیوانه و جنّزده. |
أَمْ يَقُولُونَ شَاعِرٌ نَتَرَبَّصُ بِهِ رَيْبَ الْمَنُونِ (٣٠)بلکه میگویند: «او شاعری است که ما برای او چشم به راه حوادث تلخ و مرگ او هستیم.» |
قُلْ تَرَبَّصُوا فَإِنِّي مَعَكُمْ مِنَ الْمُتَرَبِّصِينَ (٣١)بگو: «در انتظار باشید که من نیز با شما در انتظار میمانم. » |
أَمْ تَأْمُرُهُمْ أَحْلَامُهُمْ بِهَـٰذَا ۚ أَمْ هُمْ قَوْمٌ طَاغُونَ (٣٢)آیا خردهایشان آنان را به این وامیدارد؟ یا آنان قومی سرکشند؟ |
أَمْ يَقُولُونَ تَقَوَّلَهُ ۚ بَلْ لَا يُؤْمِنُونَ (٣٣)یا میگویند: « به خدا نسبت داده است!» بلکه آنان ایمان نمیآورند. |
فَلْيَأْتُوا بِحَدِيثٍ مِثْلِهِ إِنْ كَانُوا صَادِقِينَ (٣٤)پس اگر راستگویند، سخنی مانند آن بیاورند. |
أَمْ خُلِقُوا مِنْ غَيْرِ شَيْءٍ أَمْ هُمُ الْخَالِقُونَ (٣٥)آیا از هیچ آفریده شدهاند؟ یا خود آفریدگار خویشند؟! |
أَمْ خَلَقُوا السَّمَاوَاتِ وَالْأَرْضَ ۚ بَلْ لَا يُوقِنُونَ (٣٦)آیا آسمانها و زمین را آفریدهاند؟! بلکه یقین ندارند. |
أَمْ عِنْدَهُمْ خَزَائِنُ رَبِّكَ أَمْ هُمُ الْمُصَيْطِرُونَ (٣٧)آیا گنجینههای پروردگارت نزد آنان است؟ یا آنها چیرگی دارند؟ |
أَمْ لَهُمْ سُلَّمٌ يَسْتَمِعُونَ فِيهِ ۖ فَلْيَأْتِ مُسْتَمِعُهُمْ بِسُلْطَانٍ مُبِينٍ (٣٨)آیا نردبانی دارند که با آن میشنوند؟ پس شنوندهی آنان دلیلی روشن بیاورد. |
أَمْ لَهُ الْبَنَاتُ وَلَكُمُ الْبَنُونَ (٣٩)آیا دختران از آنِ خدا و پسران از آنِ شماست؟ |
أَمْ تَسْأَلُهُمْ أَجْرًا فَهُمْ مِنْ مَغْرَمٍ مُثْقَلُونَ (٤٠)آیا از آنان مزدی درخواست میکنی، که پرداخت آن بر آنان سنگین است؟ |
أَمْ عِنْدَهُمُ الْغَيْبُ فَهُمْ يَكْتُبُونَ (٤١)آیا غیب نزد آنان است و ایشان مینویسند؟ |
أَمْ يُرِيدُونَ كَيْدًا ۖ فَالَّذِينَ كَفَرُوا هُمُ الْمَكِيدُونَ (٤٢)یا میخواهند نیرنگی به کار برند؟ کافران، خود گرفتار نیرنگ شدهاند. |
أَمْ لَهُمْ إِلَـٰهٌ غَيْرُ اللَّهِ ۚ سُبْحَانَ اللَّهِ عَمَّا يُشْرِكُونَ (٤٣)یا آنان معبودی جز الله دارند؟ منزّه است خدا از آنچه برای او شریک قرار میدهند. |
وَإِنْ يَرَوْا كِسْفًا مِنَ السَّمَاءِ سَاقِطًا يَقُولُوا سَحَابٌ مَرْكُومٌ (٤٤)آنها اگر ببینند پارهای از آسمان فرو میافتد، میگویند: «این ابری انباشته است.» |
فَذَرْهُمْ حَتَّىٰ يُلَاقُوا يَوْمَهُمُ الَّذِي فِيهِ يُصْعَقُونَ (٤٥)پس آنان را واگذار تا آن روزشان را ببینند که در آن گرفتار صاعقه میشوند. |
يَوْمَ لَا يُغْنِي عَنْهُمْ كَيْدُهُمْ شَيْئًا وَلَا هُمْ يُنْصَرُونَ (٤٦)روزی که نیرنگشان، به آنان هیچ سودی نمیبخشد و یاری نخواهند شد. |
وَإِنَّ لِلَّذِينَ ظَلَمُوا عَذَابًا دُونَ ذَٰلِكَ وَلَـٰكِنَّ أَكْثَرَهُمْ لَا يَعْلَمُونَ (٤٧)و البتّه برای کسانی که ستم کردند، عذابی است جز این؛ ولی بیشتر آنان نمیدانند. |
وَاصْبِرْ لِحُكْمِ رَبِّكَ فَإِنَّكَ بِأَعْيُنِنَا ۖ وَسَبِّحْ بِحَمْدِ رَبِّكَ حِينَ تَقُومُ (٤٨)و برای فرمان پروردگارت صبر و پایداری کن، که تو در دید ما هستی و هنگامی که برمیخیزی، با ستایش پروردگارت، او را به پاکی ستایش کن! |
وَمِنَ اللَّيْلِ فَسَبِّحْهُ وَإِدْبَارَ النُّجُومِ (٤٩)و پاسی از شب و به هنگام ناپدید شدن ستارگان، خدا را تسبیح گوی! |
سورۀ الطور (49 آیه)
یک دسته را انتخاب کنید: