بِسْمِ اللَّهِ الرَّحْمَـٰنِ الرَّحِيمِ به نام خداوند بخشندهی مهربان. |
وَالنَّجْمِ إِذَا هَوَىٰ (١)سوگند به ستاره، چون فروشود. |
مَا ضَلَّ صَاحِبُكُمْ وَمَا غَوَىٰ (٢)یار و همنشین شما ، نه گمراه شده و نه منحرف گشته است. |
وَمَا يَنْطِقُ عَنِ الْهَوَىٰ (٣)و از روی هوای نفس سخن نمیگوید. |
إِنْ هُوَ إِلَّا وَحْيٌ يُوحَىٰ (٤)سخن او جز وحی که به او نازل میشود، نیست. |
عَلَّمَهُ شَدِيدُ الْقُوَىٰ (٥)بسیار نیرومند به او آموخت. |
ذُو مِرَّةٍ فَاسْتَوَىٰ (٦)درایت و توانمندی شگفتی دارد، پس چیره است. |
وَهُوَ بِالْأُفُقِ الْأَعْلَىٰ (٧)در حالی که او در افق برتر بود، |
ثُمَّ دَنَا فَتَدَلَّىٰ (٨)سپس نزدیک و نزدیکتر شد. |
فَكَانَ قَابَ قَوْسَيْنِ أَوْ أَدْنَىٰ (٩)تا جایی که فاصلهاش به اندازهی دو کمان یا کمتر شد. |
فَأَوْحَىٰ إِلَىٰ عَبْدِهِ مَا أَوْحَىٰ (١٠)پس به بندهی خود وحی کرد، آنچه را وحی کرد. |
مَا كَذَبَ الْفُؤَادُ مَا رَأَىٰ (١١)دل، آنچه را دید، دروغ نخواند. |
أَفَتُمَارُونَهُ عَلَىٰ مَا يَرَىٰ (١٢)پس آیا بر سر آنچه میبیند، با وی بحث و جدال میکنید؟ |
وَلَقَدْ رَآهُ نَزْلَةً أُخْرَىٰ (١٣)و بیگمان یک بار دیگر هم او را دیده است. |
عِنْدَ سِدْرَةِ الْمُنْتَهَىٰ (١٤)نزد سدرة المنتهی. |
عِنْدَهَا جَنَّةُ الْمَأْوَىٰ (١٥)که بهشتِ امن نزد آن است. |
إِذْ يَغْشَى السِّدْرَةَ مَا يَغْشَىٰ (١٦)آنگاه که سدرة المنتهی را پوشاند، آن که میپوشاند. |
مَا زَاغَ الْبَصَرُ وَمَا طَغَىٰ (١٧)دیده منحرف نگشت و تجاوز نکرد. |
لَقَدْ رَأَىٰ مِنْ آيَاتِ رَبِّهِ الْكُبْرَىٰ (١٨)همانا او برخی از نشانههای بزرگ پروردگارش را دید. |
أَفَرَأَيْتُمُ اللَّاتَ وَالْعُزَّىٰ (١٩)آیا لات و عزّی را دیدهاید؟ |
وَمَنَاةَ الثَّالِثَةَ الْأُخْرَىٰ (٢٠)و منات، آن سومین بت دیگر. |
أَلَكُمُ الذَّكَرُ وَلَهُ الْأُنْثَىٰ (٢١)آیا پسر برای شماست و دختر برای خداوند؟ |
تِلْكَ إِذًا قِسْمَةٌ ضِيزَىٰ (٢٢)این، تقسیمی ناعادلانه است. |
إِنْ هِيَ إِلَّا أَسْمَاءٌ سَمَّيْتُمُوهَا أَنْتُمْ وَآبَاؤُكُمْ مَا أَنْزَلَ اللَّهُ بِهَا مِنْ سُلْطَانٍ ۚ إِنْ يَتَّبِعُونَ إِلَّا الظَّنَّ وَمَا تَهْوَى الْأَنْفُسُ ۖ وَلَقَدْ جَاءَهُمْ مِنْ رَبِّهِمُ الْهُدَىٰ (٢٣)این بتها، نامهایی بیش نیستند که شما و پدرانتان، نامگذاری کردهاید. خداوند هیچگونه برهانی نفرستاده است. تنها از گمان و هوای نفس خود پیروی میکنند، در حالی که از سوی پروردگارشان، هدایت به سراغشان آمده است. |
أَمْ لِلْإِنْسَانِ مَا تَمَنَّىٰ (٢٤)آیا انسان، به هر چه آرزو دارد، میرسد؟ |
فَلِلَّهِ الْآخِرَةُ وَالْأُولَىٰ (٢٥)پس آخرت و دنیا برای خداوند است. |
وَكَمْ مِنْ مَلَكٍ فِي السَّمَاوَاتِ لَا تُغْنِي شَفَاعَتُهُمْ شَيْئًا إِلَّا مِنْ بَعْدِ أَنْ يَأْذَنَ اللَّهُ لِمَنْ يَشَاءُ وَيَرْضَىٰ (٢٦)و چه بسا فرشتگانی که در آسمانها هستند، شفاعت آنان سودی ندارد، مگر پس از آن که خداوند برای هر که بخواهد و بپسندد، اجازه شفاعت دهد. |
إِنَّ الَّذِينَ لَا يُؤْمِنُونَ بِالْآخِرَةِ لَيُسَمُّونَ الْمَلَائِكَةَ تَسْمِيَةَ الْأُنْثَىٰ (٢٧)کسانی که به آخرت ایمان ندارند، فرشتگان را به نام دختران نامگذاری میکنند. |
وَمَا لَهُمْ بِهِ مِنْ عِلْمٍ ۖ إِنْ يَتَّبِعُونَ إِلَّا الظَّنَّ ۖ وَإِنَّ الظَّنَّ لَا يُغْنِي مِنَ الْحَقِّ شَيْئًا (٢٨)در حالی که آنان هیچ دانشی ندارند. آنان فقط از گمان پیروی میکنند و قطعاً گمان، از حقّ بینیاز نمیکند. |
فَأَعْرِضْ عَنْ مَنْ تَوَلَّىٰ عَنْ ذِكْرِنَا وَلَمْ يُرِدْ إِلَّا الْحَيَاةَ الدُّنْيَا (٢٩)پس، هر که از یاد ما روی گرداند و جز زندگی دنیا را خواستار نبود، از او روی بگردان. |
ذَٰلِكَ مَبْلَغُهُمْ مِنَ الْعِلْمِ ۚ إِنَّ رَبَّكَ هُوَ أَعْلَمُ بِمَنْ ضَلَّ عَنْ سَبِيلِهِ وَهُوَ أَعْلَمُ بِمَنِ اهْتَدَىٰ (٣٠)آن، آخرین درجه از علم و شناخت آنان است. پروردگارت کسانی را که از راه او گمراه شدهاند، بهتر میشناسد و به کسانی که هدایت یافتهاند، داناتر است. |
وَلِلَّهِ مَا فِي السَّمَاوَاتِ وَمَا فِي الْأَرْضِ لِيَجْزِيَ الَّذِينَ أَسَاءُوا بِمَا عَمِلُوا وَيَجْزِيَ الَّذِينَ أَحْسَنُوا بِالْحُسْنَى (٣١)و آنچه در آسمانها و آنچه در زمین است، برای اوست، تا بدکاران را به آنچه کردهاند، کیفر دهد و کسانی را که نیکی کردهاند، به بهترین وجه پاداش دهد. |
الَّذِينَ يَجْتَنِبُونَ كَبَائِرَ الْإِثْمِ وَالْفَوَاحِشَ إِلَّا اللَّمَمَ ۚ إِنَّ رَبَّكَ وَاسِعُ الْمَغْفِرَةِ ۚ هُوَ أَعْلَمُ بِكُمْ إِذْ أَنْشَأَكُمْ مِنَ الْأَرْضِ وَإِذْ أَنْتُمْ أَجِنَّةٌ فِي بُطُونِ أُمَّهَاتِكُمْ ۖ فَلَا تُزَكُّوا أَنْفُسَكُمْ ۖ هُوَ أَعْلَمُ بِمَنِ اتَّقَىٰ (٣٢)کسانی که از گناهان بزرگ و زشتیهای آشکار، مگر گناهان ناخواسته، پرهیز میکنند، بیشک آمرزش پروردگارت گسترده است. او به شما داناتر است، آنگاه که شما را از زمین پدید آورد و آنگاه که شما در شکم مادرانتان جنین بودید. پس خود را بیعیب نشمارید که او به تقواپیشگان داناتر است. |
أَفَرَأَيْتَ الَّذِي تَوَلَّىٰ (٣٣)پس آیا دیدی آن که را روی گرداند؟ |
وَأَعْطَىٰ قَلِيلًا وَأَكْدَىٰ (٣٤)و اندکی بخشید و دست کشید؟ |
أَعِنْدَهُ عِلْمُ الْغَيْبِ فَهُوَ يَرَىٰ (٣٥)آیا علم غیب نزد اوست و او میبیند ؟ |
أَمْ لَمْ يُنَبَّأْ بِمَا فِي صُحُفِ مُوسَىٰ (٣٦)آیا از آنچه در تورات موسی آمده، او را خبر ندادهاند؟ |
وَإِبْرَاهِيمَ الَّذِي وَفَّىٰ (٣٧)و ابراهیم که به طور کامل ادا کرد؟ |
أَلَّا تَزِرُ وَازِرَةٌ وِزْرَ أُخْرَىٰ (٣٨)که هیچ کس بار دیگری را به دوش نخواهد گرفت. |
وَأَنْ لَيْسَ لِلْإِنْسَانِ إِلَّا مَا سَعَىٰ (٣٩)و این که برای انسان جز آنچه تلاش کرده، نیست. |
وَأَنَّ سَعْيَهُ سَوْفَ يُرَىٰ (٤٠)و این که تلاش و کوشش او به زودی دیده خواهد شد. |
ثُمَّ يُجْزَاهُ الْجَزَاءَ الْأَوْفَىٰ (٤١)سپس پاداش کامل آن را به او میدهند. |
وَأَنَّ إِلَىٰ رَبِّكَ الْمُنْتَهَىٰ (٤٢)و پایان و بازگشت همگان به سوی پروردگار توست. |
وَأَنَّهُ هُوَ أَضْحَكَ وَأَبْكَىٰ (٤٣)و اوست که میخنداند و میگریاند. |
وَأَنَّهُ هُوَ أَمَاتَ وَأَحْيَا (٤٤)و اوست که میمیراند و زنده میکند. |
وَأَنَّهُ خَلَقَ الزَّوْجَيْنِ الذَّكَرَ وَالْأُنْثَىٰ (٤٥)و اوست که دو زوجِ نر و ماده را آفرید، |
مِنْ نُطْفَةٍ إِذَا تُمْنَىٰ (٤٦)از نطفهای آنگاه که ریخته میشود. |
وَأَنَّ عَلَيْهِ النَّشْأَةَ الْأُخْرَىٰ (٤٧)و پدید آوردن دیگر بر اوست. |
وَأَنَّهُ هُوَ أَغْنَىٰ وَأَقْنَىٰ (٤٨)و اوست که بینیاز میکند و سرمایه میبخشد. |
وَأَنَّهُ هُوَ رَبُّ الشِّعْرَىٰ (٤٩)و اوست پروردگار شِعری . |
وَأَنَّهُ أَهْلَكَ عَادًا الْأُولَىٰ (٥٠)و اوست که نسل پیشین عاد را نابود کرد. |
وَثَمُودَ فَمَا أَبْقَىٰ (٥١)و ثمود را، پس باقی نگذاشت. |
وَقَوْمَ نُوحٍ مِنْ قَبْلُ ۖ إِنَّهُمْ كَانُوا هُمْ أَظْلَمَ وَأَطْغَىٰ (٥٢)و پیش از آنان، قوم نوح را، که ستمکارتر و سرکشتر بودهاند. |
وَالْمُؤْتَفِكَةَ أَهْوَىٰ (٥٣)و شهرها را زیر و رو کرد و فروریخت. |
فَغَشَّاهَا مَا غَشَّىٰ (٥٤)پس آنها را فرو پوشانید آنچه فرو پوشانید. |
فَبِأَيِّ آلَاءِ رَبِّكَ تَتَمَارَىٰ (٥٥)پس در کدام یک از نعمتهای پروردگارت تردید میکنی؟ |
هَـٰذَا نَذِيرٌ مِنَ النُّذُرِ الْأُولَىٰ (٥٦)این هشداردهندهای از هشداردهندگان پیشین است. |
أَزِفَتِ الْآزِفَةُ (٥٧)نزدیک شد نزدیک شونده |
لَيْسَ لَهَا مِنْ دُونِ اللَّهِ كَاشِفَةٌ (٥٨)جز خداوند، کسی برطرف کنندهی آن نیست. |
أَفَمِنْ هَـٰذَا الْحَدِيثِ تَعْجَبُونَ (٥٩)پس آیا از این سخن، تعجّب میکنید؟ |
وَتَضْحَكُونَ وَلَا تَبْكُونَ (٦٠)و میخندید و گریه نمیکنید؟ |
وَأَنْتُمْ سَامِدُونَ (٦١)در حالی که شما غافل و هوسرانید. |
فَاسْجُدُوا لِلَّهِ وَاعْبُدُوا
(٦٢)
پس تنها خدا را سجده کنید و بپرستید. |
سورۀ النجم (62 آیه)
یک دسته را انتخاب کنید: