قرآن - سورۀ رحمن
چهارشنبه ۱۴۰۵/۰۵/۲۱
×
 
حزب
١٠٧
بِسْمِ اللَّهِ الرَّحْمَـٰنِ الرَّحِيمِ
 
به نام خداوند بخشنده‌ی مهربان.
 
 
الرَّحْمَـٰنُ
‎‎(١)
 
رحمان،
 
 
عَلَّمَ الْقُرْآنَ
‎‎(٢)
 
قرآن را یاد داد،
 
 
خَلَقَ الْإِنْسَانَ
‎‎(٣)
 
انسان را آفرید،
 
 
عَلَّمَهُ الْبَيَانَ
‎‎(٤)
 
به او بیان آموخت.
 
 
الشَّمْسُ وَالْقَمَرُ بِحُسْبَانٍ
‎‎(٥)
 
خورشید و ماه، با حسابی روانند.
 
 
وَالنَّجْمُ وَالشَّجَرُ يَسْجُدَانِ
‎‎(٦)
 
و گیاه و درخت سجده می‌کنند.
 
 
وَالسَّمَاءَ رَفَعَهَا وَوَضَعَ الْمِيزَانَ
‎‎(٧)
 
و آسمان را برافراشت و ترازو نهاد،
 
 
أَلَّا تَطْغَوْا فِي الْمِيزَانِ
‎‎(٨)
 
تا در سنجش و میزان از اندازه نگذرید،
 
 
وَأَقِيمُوا الْوَزْنَ بِالْقِسْطِ وَلَا تُخْسِرُوا الْمِيزَانَ
‎‎(٩)
 
و وزن را به عدالت برپا دارید و در ترازو کم نگذارید.
 
 
وَالْأَرْضَ وَضَعَهَا لِلْأَنَامِ
‎‎(١٠)
 
و زمین را برای زمینیان قرار داد،
 
 
فِيهَا فَاكِهَةٌ وَالنَّخْلُ ذَاتُ الْأَكْمَامِ
‎‎(١١)
 
که در آن میوه‌ای است و خرما دارای پوشش،
 
 
وَالْحَبُّ ذُو الْعَصْفِ وَالرَّيْحَانُ
‎‎(١٢)
 
و دانه‌ی پوست‌دار و گیاه خوش‌بو.
 
 
فَبِأَيِّ آلَاءِ رَبِّكُمَا تُكَذِّبَانِ
‎‎(١٣)
 
پس کدام یک از نعمت‌های پروردگارتان را انکار می‌کنید؟
 
 
خَلَقَ الْإِنْسَانَ مِنْ صَلْصَالٍ كَالْفَخَّارِ
‎‎(١٤)
 
انسان را از گل خشکیده‌ای همچون سفال آفرید،
 
 
وَخَلَقَ الْجَانَّ مِنْ مَارِجٍ مِنْ نَارٍ
‎‎(١٥)
 
و جنّ را از شعله‌ی آتشی بی‌دود آفرید.
 
 
فَبِأَيِّ آلَاءِ رَبِّكُمَا تُكَذِّبَانِ
‎‎(١٦)
 
پس کدام یک از نعمت‌های پروردگارتان را انکار می‌کنید؟
 
 
صفحه
٥٣٢
رَبُّ الْمَشْرِقَيْنِ وَرَبُّ الْمَغْرِبَيْنِ
‎‎(١٧)
 
پروردگار دو مشرق و پروردگار دو مغرب.
 
 
فَبِأَيِّ آلَاءِ رَبِّكُمَا تُكَذِّبَانِ
‎‎(١٨)
 
پس کدام یک از نعمت‌های پروردگارتان را انکار می‌کنید؟
 
 
مَرَجَ الْبَحْرَيْنِ يَلْتَقِيَانِ
‎‎(١٩)
 
دو دریا را روان ساخت که به هم می‌رسند.
 
 
بَيْنَهُمَا بَرْزَخٌ لَا يَبْغِيَانِ
‎‎(٢٠)
 
میان آن دو فاصله‌ای قرار داد تا از حد نگذرند .
 
 
فَبِأَيِّ آلَاءِ رَبِّكُمَا تُكَذِّبَانِ
‎‎(٢١)
 
پس کدام یک از نعمت‌های پروردگارتان را انکار می‌کنید؟
 
 
يَخْرُجُ مِنْهُمَا اللُّؤْلُؤُ وَالْمَرْجَانُ
‎‎(٢٢)
 
از هر دو ، مروارید و مرجان بیرون می‌آید.
 
 
فَبِأَيِّ آلَاءِ رَبِّكُمَا تُكَذِّبَانِ
‎‎(٢٣)
 
پس کدام یک از نعمت‌های پروردگارتان را انکار می‌کنید؟
 
 
وَلَهُ الْجَوَارِ الْمُنْشَآتُ فِي الْبَحْرِ كَالْأَعْلَامِ
‎‎(٢٤)
 
و کشتی‌های ساخته شده‌ی کوه پیکر در دریا، از آنِ اوست.
 
 
فَبِأَيِّ آلَاءِ رَبِّكُمَا تُكَذِّبَانِ
‎‎(٢٥)
 
پس کدام یک از نعمت‌های پروردگارتان را انکار می‌کنید؟
 
 
كُلُّ مَنْ عَلَيْهَا فَانٍ
‎‎(٢٦)
 
هر که روی آن است، از میان رفتنی است،
 
 
وَيَبْقَىٰ وَجْهُ رَبِّكَ ذُو الْجَلَالِ وَالْإِكْرَامِ
‎‎(٢٧)
 
و ذات پروردگارت که شکوهمند و گرامی است، ماندگار است.
 
 
فَبِأَيِّ آلَاءِ رَبِّكُمَا تُكَذِّبَانِ
‎‎(٢٨)
 
پس کدام یک از نعمت‌های پروردگارتان را انکار می‌کنید؟
 
 
يَسْأَلُهُ مَنْ فِي السَّمَاوَاتِ وَالْأَرْضِ ۚ كُلَّ يَوْمٍ هُوَ فِي شَأْنٍ
‎‎(٢٩)
 
هر که در آسمان‌ها و زمین است، از او می‌خواهد. او هر روز، در شأن و کاری است.
 
 
فَبِأَيِّ آلَاءِ رَبِّكُمَا تُكَذِّبَانِ
‎‎(٣٠)
 
پس کدام یک از نعمت‌های پروردگارتان را انکار می‌کنید؟
 
 
سَنَفْرُغُ لَكُمْ أَيُّهَ الثَّقَلَانِ
‎‎(٣١)
 
ای جنّ و انس! به زودی به شما می‌پردازیم.
 
 
فَبِأَيِّ آلَاءِ رَبِّكُمَا تُكَذِّبَانِ
‎‎(٣٢)
 
پس کدام یک از نعمت‌های پروردگارتان را انکار می‌کنید؟
 
 
يَا مَعْشَرَ الْجِنِّ وَالْإِنْسِ إِنِ اسْتَطَعْتُمْ أَنْ تَنْفُذُوا مِنْ أَقْطَارِ السَّمَاوَاتِ وَالْأَرْضِ فَانْفُذُوا ۚ لَا تَنْفُذُونَ إِلَّا بِسُلْطَانٍ
‎‎(٣٣)
 
ای گروه جنّ و انس! اگر می‌توانید از مرزهای آسمان‌ها و زمین نفوذ کنید، نفوذ کنید. هرگز نمی‌توانید! مگر با قدرتی .
 
 
فَبِأَيِّ آلَاءِ رَبِّكُمَا تُكَذِّبَانِ
‎‎(٣٤)
 
پس کدام یک از نعمت‌های پروردگارتان را انکار می‌کنید؟
 
 
يُرْسَلُ عَلَيْكُمَا شُوَاظٌ مِنْ نَارٍ وَنُحَاسٌ فَلَا تَنْتَصِرَانِ
‎‎(٣٥)
 
آن روز شعله‌ای از آتش و مس گداخته بر شما فرومی‌ریزد، پس نمی‌توانید یکدیگر را یاری دهید!
 
 
فَبِأَيِّ آلَاءِ رَبِّكُمَا تُكَذِّبَانِ
‎‎(٣٦)
 
پس کدام یک از نعمت‌های پروردگارتان را انکار می‌کنید؟
 
 
فَإِذَا انْشَقَّتِ السَّمَاءُ فَكَانَتْ وَرْدَةً كَالدِّهَانِ
‎‎(٣٧)
 
پس آن‌گاه که آسمان شکافته شود و چون روغن گداخته گلگون گردد.
 
 
فَبِأَيِّ آلَاءِ رَبِّكُمَا تُكَذِّبَانِ
‎‎(٣٨)
 
پس کدام یک از نعمت‌های پروردگارتان را انکار می‌کنید؟
 
 
فَيَوْمَئِذٍ لَا يُسْأَلُ عَنْ ذَنْبِهِ إِنْسٌ وَلَا جَانٌّ
‎‎(٣٩)
 
پس در آن روز، هیچ انسان و جنّی، از گناهش پرسیده نشود.
 
 
فَبِأَيِّ آلَاءِ رَبِّكُمَا تُكَذِّبَانِ
‎‎(٤٠)
 
پس کدام یک از نعمت‌های پروردگارتان را انکار می‌کنید؟
 
 
صفحه
٥٣٣
يُعْرَفُ الْمُجْرِمُونَ بِسِيمَاهُمْ فَيُؤْخَذُ بِالنَّوَاصِي وَالْأَقْدَامِ
‎‎(٤١)
 
تبهکاران، به سیمایشان شناخته می‌شوند، پس آنان را به موهای پیش سر و به پاهایشان می‌گیرند
 
 
فَبِأَيِّ آلَاءِ رَبِّكُمَا تُكَذِّبَانِ
‎‎(٤٢)
 
پس کدام یک از نعمت‌های پروردگارتان را انکار می‌کنید؟
 
 
هَـٰذِهِ جَهَنَّمُ الَّتِي يُكَذِّبُ بِهَا الْمُجْرِمُونَ
‎‎(٤٣)
 
این است جهنّمی که تبهکاران انکارش می‌کردند.
 
 
يَطُوفُونَ بَيْنَهَا وَبَيْنَ حَمِيمٍ آنٍ
‎‎(٤٤)
 
میان آن و آبی داغ و سوزان در حرکتند.
 
 
فَبِأَيِّ آلَاءِ رَبِّكُمَا تُكَذِّبَانِ
‎‎(٤٥)
 
پس کدام یک از نعمت‌های پروردگارتان را انکار می‌کنید؟
 
 
وَلِمَنْ خَافَ مَقَامَ رَبِّهِ جَنَّتَانِ
‎‎(٤٦)
 
و برای کسی که از مقام پروردگارش بترسد، دو باغ است.
 
 
فَبِأَيِّ آلَاءِ رَبِّكُمَا تُكَذِّبَانِ
‎‎(٤٧)
 
پس کدام یک از نعمت‌های پروردگارتان را انکار می‌کنید؟
 
 
ذَوَاتَا أَفْنَانٍ
‎‎(٤٨)
 
دو باغ که درختان انبوه و باطراوت دارد.
 
 
فَبِأَيِّ آلَاءِ رَبِّكُمَا تُكَذِّبَانِ
‎‎(٤٩)
 
پس کدام یک از نعمت‌های پروردگارتان را انکار می‌کنید؟
 
 
فِيهِمَا عَيْنَانِ تَجْرِيَانِ
‎‎(٥٠)
 
در آن دو باغ، دو چشمه‌ی همیشه جاری است.
 
 
فَبِأَيِّ آلَاءِ رَبِّكُمَا تُكَذِّبَانِ
‎‎(٥١)
 
پس کدام یک از نعمت‌های پروردگارتان را انکار می‌کنید؟
 
 
فِيهِمَا مِنْ كُلِّ فَاكِهَةٍ زَوْجَانِ
‎‎(٥٢)
 
در آن دو باغ، از هر میوه‌ای دو گونه فراهم است.
 
 
فَبِأَيِّ آلَاءِ رَبِّكُمَا تُكَذِّبَانِ
‎‎(٥٣)
 
پس کدام یک از نعمت‌های پروردگارتان را انکار می‌کنید؟
 
 
مُتَّكِئِينَ عَلَىٰ فُرُشٍ بَطَائِنُهَا مِنْ إِسْتَبْرَقٍ ۚ وَجَنَى الْجَنَّتَيْنِ دَانٍ
‎‎(٥٤)
 
بر بسترهایی که آسترشان از دیبا و ابریشم درشت‌بافت است، تکیه می‌زنند و میوه‌های آن دو باغ در دسترس است.
 
 
فَبِأَيِّ آلَاءِ رَبِّكُمَا تُكَذِّبَانِ
‎‎(٥٥)
 
پس کدام یک از نعمت‌های پروردگارتان را انکار می‌کنید؟
 
 
فِيهِنَّ قَاصِرَاتُ الطَّرْفِ لَمْ يَطْمِثْهُنَّ إِنْسٌ قَبْلَهُمْ وَلَا جَانٌّ
‎‎(٥٦)
 
در آن بسترها، همسرانی هستند که نگاهشان از بیگانه کوتاه است و پیش از اینان، هیچ انسان و جنّی آنان را لمس نکرده است.
 
 
فَبِأَيِّ آلَاءِ رَبِّكُمَا تُكَذِّبَانِ
‎‎(٥٧)
 
پس کدام یک از نعمت‌های پروردگارتان را انکار می‌کنید؟
 
 
كَأَنَّهُنَّ الْيَاقُوتُ وَالْمَرْجَانُ
‎‎(٥٨)
 
آنان چون یاقوت و مرجانند.
 
 
فَبِأَيِّ آلَاءِ رَبِّكُمَا تُكَذِّبَانِ
‎‎(٥٩)
 
پس کدام یک از نعمت‌های پروردگارتان را انکار می‌کنید؟
 
 
هَلْ جَزَاءُ الْإِحْسَانِ إِلَّا الْإِحْسَانُ
‎‎(٦٠)
 
آیا پاداش نیکی، جز نیکی است؟
 
 
فَبِأَيِّ آلَاءِ رَبِّكُمَا تُكَذِّبَانِ
‎‎(٦١)
 
پس کدام‌یک از نعمت‌های پروردگارتان را انکار می‌کنید؟
 
 
وَمِنْ دُونِهِمَا جَنَّتَانِ
‎‎(٦٢)
 
و پایین‌تر از آن ، دو باغ دیگر هست.
 
 
فَبِأَيِّ آلَاءِ رَبِّكُمَا تُكَذِّبَانِ
‎‎(٦٣)
 
پس کدام یک از نعمت‌های پروردگارتان را انکار می‌کنید؟
 
 
مُدْهَامَّتَانِ
‎‎(٦٤)
 
از شدّت سرسبزی به سیاهی می‌ماند.
 
 
فَبِأَيِّ آلَاءِ رَبِّكُمَا تُكَذِّبَانِ
‎‎(٦٥)
 
پس کدام یک از نعمت‌های پروردگارتان را انکار می‌کنید؟
 
 
فِيهِمَا عَيْنَانِ نَضَّاخَتَانِ
‎‎(٦٦)
 
در آن ، دو چشمه‌ی همیشه جوشان است.
 
 
فَبِأَيِّ آلَاءِ رَبِّكُمَا تُكَذِّبَانِ
‎‎(٦٧)
 
پس کدام یک از نعمت‌های پروردگارتان را انکار می‌کنید؟
 
 
صفحه
٥٣٤
فِيهِمَا فَاكِهَةٌ وَنَخْلٌ وَرُمَّانٌ
‎‎(٦٨)
 
در آن ، میوه‌های فراوان و خرما و انار است.
 
 
فَبِأَيِّ آلَاءِ رَبِّكُمَا تُكَذِّبَانِ
‎‎(٦٩)
 
پس کدام یک از نعمت‌های پروردگارتان را انکار می‌کنید؟
 
 
فِيهِنَّ خَيْرَاتٌ حِسَانٌ
‎‎(٧٠)
 
در آن باغ‌ها، دوشیزگانی هستند خوش‌خوی و زیباروی.
 
 
فَبِأَيِّ آلَاءِ رَبِّكُمَا تُكَذِّبَانِ
‎‎(٧١)
 
پس کدام یک از نعمت‌های پروردگارتان را انکار می‌کنید؟
 
 
حُورٌ مَقْصُورَاتٌ فِي الْخِيَامِ
‎‎(٧٢)
 
حوریانی که در سراپرده‌ها پرده‌نشینند.
 
 
فَبِأَيِّ آلَاءِ رَبِّكُمَا تُكَذِّبَانِ
‎‎(٧٣)
 
پس کدام یک از نعمت‌های پروردگارتان را انکار می‌کنید؟
 
 
لَمْ يَطْمِثْهُنَّ إِنْسٌ قَبْلَهُمْ وَلَا جَانٌّ
‎‎(٧٤)
 
پیش از بهشتیان، هیچ انسان یا جنّی آنان را لمس نکرده است.
 
 
فَبِأَيِّ آلَاءِ رَبِّكُمَا تُكَذِّبَانِ
‎‎(٧٥)
 
پس کدام یک از نعمت‌های پروردگارتان را انکار می‌کنید؟
 
 
مُتَّكِئِينَ عَلَىٰ رَفْرَفٍ خُضْرٍ وَعَبْقَرِيٍّ حِسَانٍ
‎‎(٧٦)
 
آنان بر بالش‌هایی تکیه زده‌اند که با پارچه‌هایی سبز رنگ و فرشهایی کمیاب آراسته شده است.
 
 
فَبِأَيِّ آلَاءِ رَبِّكُمَا تُكَذِّبَانِ
‎‎(٧٧)
 
پس کدام یک از نعمت‌های پروردگارتان را انکار می‌کنید؟
 
 
تَبَارَكَ اسْمُ رَبِّكَ ذِي الْجَلَالِ وَالْإِكْرَامِ
‎‎(٧٨)
 
خجسته باد نام پروردگارت که شکوهمند و ارجمند است!
 
سوره قبلیسوره بعدی
سورۀ الرحمن (78 آیه)