بِسْمِ اللَّهِ الرَّحْمَـٰنِ الرَّحِيمِ به نام خداوند بخشندهی مهربان. |
إِذَا وَقَعَتِ الْوَاقِعَةُ (١)آنگاه که آن واقعه روی دهد، |
لَيْسَ لِوَقْعَتِهَا كَاذِبَةٌ (٢)که در واقع شدن آن دروغی نیست . |
خَافِضَةٌ رَافِعَةٌ (٣)پستکننده و بالابرنده است. |
إِذَا رُجَّتِ الْأَرْضُ رَجًّا (٤)آنگاه که زمین به سختی لرزانده شود. |
وَبُسَّتِ الْجِبَالُ بَسًّا (٥)و کوهها به شدّت متلاشی شوند. |
فَكَانَتْ هَبَاءً مُنْبَثًّا (٦)پس به حالت غبار پراکنده درآیند. |
وَكُنْتُمْ أَزْوَاجًا ثَلَاثَةً (٧)و شما سه گروه خواهید بود: |
فَأَصْحَابُ الْمَيْمَنَةِ مَا أَصْحَابُ الْمَيْمَنَةِ (٨)پس سعادتمندانند، سعادتمندان چه گروهی هستند! |
وَأَصْحَابُ الْمَشْأَمَةِ مَا أَصْحَابُ الْمَشْأَمَةِ (٩)و بدبختانند، چه گروهی هستند بدبختان! |
وَالسَّابِقُونَ السَّابِقُونَ (١٠)و پیشگامان پیشگامند. |
أُولَـٰئِكَ الْمُقَرَّبُونَ (١١)آنان نزدیکان هستند. |
فِي جَنَّاتِ النَّعِيمِ (١٢)در باغهای پرنعمت خواهند بود. |
ثُلَّةٌ مِنَ الْأَوَّلِينَ (١٣)گروه زیادی از پیشینیان خواهند بود . |
وَقَلِيلٌ مِنَ الْآخِرِينَ (١٤)و گروه کمی از امّت آخرین . |
عَلَىٰ سُرُرٍ مَوْضُونَةٍ (١٥)بر تختهایی چیده شده و جواهرنشان، |
مُتَّكِئِينَ عَلَيْهَا مُتَقَابِلِينَ (١٦)تکیه دادهاند، در حالی که روبروی یکدیگرند. |
يَطُوفُ عَلَيْهِمْ وِلْدَانٌ مُخَلَّدُونَ (١٧)بر گِردشان پسرانی همیشه نوجوان میگردند. |
بِأَكْوَابٍ وَأَبَارِيقَ وَكَأْسٍ مِنْ مَعِينٍ (١٨)با جامها و آبریزها و پیالهای از روان . |
لَا يُصَدَّعُونَ عَنْهَا وَلَا يُنْزِفُونَ (١٩)از آن نه سردرد میگیرند و نه مست میشوند. |
وَفَاكِهَةٍ مِمَّا يَتَخَيَّرُونَ (٢٠)و میوههایی از هر چه انتخاب کنند. |
وَلَحْمِ طَيْرٍ مِمَّا يَشْتَهُونَ (٢١)و گوشت پرنده از هر نوع که بخواهند. |
وَحُورٌ عِينٌ (٢٢)و همسرانی سپید روی، درشت چشم و زیبا، |
كَأَمْثَالِ اللُّؤْلُؤِ الْمَكْنُونِ (٢٣)همچون مروارید در صدف. |
جَزَاءً بِمَا كَانُوا يَعْمَلُونَ (٢٤)پاداشی در برابر آنچه میکردند. |
لَا يَسْمَعُونَ فِيهَا لَغْوًا وَلَا تَأْثِيمًا (٢٥)در آنجا نه سخن بیهودهای میشنوند و نه نسبت گناهی به دیگری، |
إِلَّا قِيلًا سَلَامًا سَلَامًا (٢٦)تنها چیزی که میشنوند سلام است، سلام! |
وَأَصْحَابُ الْيَمِينِ مَا أَصْحَابُ الْيَمِينِ (٢٧)و یاران ، چه یاران راست! |
فِي سِدْرٍ مَخْضُودٍ (٢٨)در کنار درختان سدر بیخار |
وَطَلْحٍ مَنْضُودٍ (٢٩)و درختان موز که میوههایش خوشه خوشه روی هم چیده شده است، |
وَظِلٍّ مَمْدُودٍ (٣٠)و سایهای گسترده و پایدار، |
وَمَاءٍ مَسْكُوبٍ (٣١)و آبی ریزان ، |
وَفَاكِهَةٍ كَثِيرَةٍ (٣٢)و میوهای فراوان، |
لَا مَقْطُوعَةٍ وَلَا مَمْنُوعَةٍ (٣٣)که نه تمام میشود و نه کسی را از آن بازمیدارند. |
وَفُرُشٍ مَرْفُوعَةٍ (٣٤)و همسرانی والا مرتبه، |
إِنَّا أَنْشَأْنَاهُنَّ إِنْشَاءً (٣٥)که ما آنان را به گونهای ویژه پدید آوردیم. |
فَجَعَلْنَاهُنَّ أَبْكَارًا (٣٦)پس آنان را دوشیزه قرار دادیم. |
عُرُبًا أَتْرَابًا (٣٧)شوهر دوستانی خوشسخن و هم سن و سال. |
لِأَصْحَابِ الْيَمِينِ (٣٨)برای یاران راست است. |
ثُلَّةٌ مِنَ الْأَوَّلِينَ (٣٩)که گروهی از پیشینیان خواهند بود، |
وَثُلَّةٌ مِنَ الْآخِرِينَ (٤٠)و گروهی از امّت آخرین . |
وَأَصْحَابُ الشِّمَالِ مَا أَصْحَابُ الشِّمَالِ (٤١)و یاران چپ ، چه یاران چپ! |
فِي سَمُومٍ وَحَمِيمٍ (٤٢)در میان باد سوزان و آب داغ، |
وَظِلٍّ مِنْ يَحْمُومٍ (٤٣)و سایهای از دود غلیظ و سیاهند. |
لَا بَارِدٍ وَلَا كَرِيمٍ (٤٤)که نه خنک است و نه سودبخش. |
إِنَّهُمْ كَانُوا قَبْلَ ذَٰلِكَ مُتْرَفِينَ (٤٥)البتّه آنان پیش از این نازپرورده و خوشگذران و سرکش بودند. |
وَكَانُوا يُصِرُّونَ عَلَى الْحِنْثِ الْعَظِيمِ (٤٦)و همواره بر گناه بزرگ پافشاری میکردند. |
وَكَانُوا يَقُولُونَ أَئِذَا مِتْنَا وَكُنَّا تُرَابًا وَعِظَامًا أَإِنَّا لَمَبْعُوثُونَ (٤٧)و پیوسته میگفتند: «آیا هنگامی که ما مردیم و خاک و استخوانهایی شدیم. آیا ما برانگیخته میشویم؟ |
أَوَآبَاؤُنَا الْأَوَّلُونَ (٤٨)و آیا نیاکان ما ؟» |
قُلْ إِنَّ الْأَوَّلِينَ وَالْآخِرِينَ (٤٩)بگو: «به راستی پیشینیان و آیندگان، |
لَمَجْمُوعُونَ إِلَىٰ مِيقَاتِ يَوْمٍ مَعْلُومٍ (٥٠)حتماً برای وعدهگاهِ روزی معین، گردآورده خواهند شد. |
ثُمَّ إِنَّكُمْ أَيُّهَا الضَّالُّونَ الْمُكَذِّبُونَ (٥١)سپس، شما ای گمراهان انکارکننده! |
لَآكِلُونَ مِنْ شَجَرٍ مِنْ زَقُّومٍ (٥٢)حتماً از درخت زقّوم، خواهید خورد. |
فَمَالِئُونَ مِنْهَا الْبُطُونَ (٥٣)و شکمها را از آن پر خواهید کرد. |
فَشَارِبُونَ عَلَيْهِ مِنَ الْحَمِيمِ (٥٤)و روی آن، از آب جوشان میآشامید. |
فَشَارِبُونَ شُرْبَ الْهِيمِ (٥٥)پس مانند شتران عطشزده مینوشید.» |
هَـٰذَا نُزُلُهُمْ يَوْمَ الدِّينِ (٥٦)این پذیرایی آنان در روز قیامت است. |
نَحْنُ خَلَقْنَاكُمْ فَلَوْلَا تُصَدِّقُونَ (٥٧)ما شما را آفریدیم، پس چرا تصدیق نمیکنید؟ |
أَفَرَأَيْتُمْ مَا تُمْنُونَ (٥٨)آیا آنچه را فرومیریزید، دیدهاید؟ |
أَأَنْتُمْ تَخْلُقُونَهُ أَمْ نَحْنُ الْخَالِقُونَ (٥٩)آیا شما آن را میآفرینید؟ یا ما آفرینندهایم؟ |
نَحْنُ قَدَّرْنَا بَيْنَكُمُ الْمَوْتَ وَمَا نَحْنُ بِمَسْبُوقِينَ (٦٠)ماییم که مرگ را در میان شما مقدّر کردیم و هرگز کسی بر ما پیشی نگرفته است. |
عَلَىٰ أَنْ نُبَدِّلَ أَمْثَالَكُمْ وَنُنْشِئَكُمْ فِي مَا لَا تَعْلَمُونَ (٦١)تا همانندانتان را جانشین شما کنیم و شما را در جهانی که نمیدانید، پدیدار گردانیم. |
وَلَقَدْ عَلِمْتُمُ النَّشْأَةَ الْأُولَىٰ فَلَوْلَا تَذَكَّرُونَ (٦٢)و شما آفرینش نخستین را دانستید، پس چرا متذکر نمیشوید؟ |
أَفَرَأَيْتُمْ مَا تَحْرُثُونَ (٦٣)آیا آنچه را میکارید، دیدهاید؟ |
أَأَنْتُمْ تَزْرَعُونَهُ أَمْ نَحْنُ الزَّارِعُونَ (٦٤)آیا شما آن را میرویانید؟ یا ما رویانندهایم؟ |
لَوْ نَشَاءُ لَجَعَلْنَاهُ حُطَامًا فَظَلْتُمْ تَفَكَّهُونَ (٦٥)اگر بخواهیم آن را خار و خاشاک میگردانیم، پس شما از روی تعجّب میگویید: |
إِنَّا لَمُغْرَمُونَ (٦٦)«ما زیاندیدهایم! |
بَلْ نَحْنُ مَحْرُومُونَ (٦٧)بلکه محروم و بدبختیم!» |
أَفَرَأَيْتُمُ الْمَاءَ الَّذِي تَشْرَبُونَ (٦٨)آیا آبی را که مینوشید، دیدهاید؟ |
أَأَنْتُمْ أَنْزَلْتُمُوهُ مِنَ الْمُزْنِ أَمْ نَحْنُ الْمُنْزِلُونَ (٦٩)آیا شما آن را از ابرِ بارانزا فروآوردید؟ یا ما فروفرستندهایم؟ |
لَوْ نَشَاءُ جَعَلْنَاهُ أُجَاجًا فَلَوْلَا تَشْكُرُونَ (٧٠)اگر بخواهیم آن را شور و تلخ میگردانیم، پس چرا سپاسگزاری نمیکنید؟ |
أَفَرَأَيْتُمُ النَّارَ الَّتِي تُورُونَ (٧١)آیا آتشی را که میافروزید، دیدهاید؟ |
أَأَنْتُمْ أَنْشَأْتُمْ شَجَرَتَهَا أَمْ نَحْنُ الْمُنْشِئُونَ (٧٢)آیا درخت آن را شما آفریدهاید؟ یا ما آفرینندهایم؟ |
نَحْنُ جَعَلْنَاهَا تَذْكِرَةً وَمَتَاعًا لِلْمُقْوِينَ (٧٣)ما آن را مایهی یادآوری و نعمتی برای مسافران قرار دادهایم. |
فَسَبِّحْ بِاسْمِ رَبِّكَ الْعَظِيمِ (٧٤)پس به نام پروردگار بزرگت تسبیح گوی! |
فَلَا أُقْسِمُ بِمَوَاقِعِ النُّجُومِ (٧٥)پس سوگند به جایگاه ستارگان! |
وَإِنَّهُ لَقَسَمٌ لَوْ تَعْلَمُونَ عَظِيمٌ (٧٦)و اگر بدانید، این سوگندی است بزرگ. |
إِنَّهُ لَقُرْآنٌ كَرِيمٌ (٧٧)همانا آن، قرآن کریم است. |
فِي كِتَابٍ مَكْنُونٍ (٧٨)که در کتابی پوشیده و پنهان جای دارد. |
لَا يَمَسُّهُ إِلَّا الْمُطَهَّرُونَ (٧٩)جز پاکشدگان به آن دسترسی ندارند. |
تَنْزِيلٌ مِنْ رَبِّ الْعَالَمِينَ (٨٠)فرود آمده از سوی پروردگار جهانیان است. |
أَفَبِهَـٰذَا الْحَدِيثِ أَنْتُمْ مُدْهِنُونَ (٨١)پس آیا این سخن را سرسری میگیرید؟ |
وَتَجْعَلُونَ رِزْقَكُمْ أَنَّكُمْ تُكَذِّبُونَ (٨٢)و روزی خود را تکذیب آن قرار میدهید؟ |
فَلَوْلَا إِذَا بَلَغَتِ الْحُلْقُومَ (٨٣)پس چرا آنگاه که به گلوگاه میرسد، |
وَأَنْتُمْ حِينَئِذٍ تَنْظُرُونَ (٨٤)و شما در آن هنگام مینگرید ! |
وَنَحْنُ أَقْرَبُ إِلَيْهِ مِنْكُمْ وَلَـٰكِنْ لَا تُبْصِرُونَ (٨٥)و ما از شما به آن نزدیکتریم؛ ولی نمیبینید. |
فَلَوْلَا إِنْ كُنْتُمْ غَيْرَ مَدِينِينَ (٨٦)پس اگر شما کیفرشدنی نیستید، |
تَرْجِعُونَهَا إِنْ كُنْتُمْ صَادِقِينَ (٨٧)اگر راست میگویید، چرا آن جان را برنمیگردانید؟ |
فَأَمَّا إِنْ كَانَ مِنَ الْمُقَرَّبِينَ (٨٨)پس اگر او از مقرّبان باشد، |
فَرَوْحٌ وَرَيْحَانٌ وَجَنَّتُ نَعِيمٍ (٨٩)آسایش و رفاه و بهشت پر نعمت، برای او خواهد بود. |
وَأَمَّا إِنْ كَانَ مِنْ أَصْحَابِ الْيَمِينِ (٩٠)و امّا اگر از یاران راست باشد، |
فَسَلَامٌ لَكَ مِنْ أَصْحَابِ الْيَمِينِ (٩١)«از سوی یاران راست، به تو سلام باد!» |
وَأَمَّا إِنْ كَانَ مِنَ الْمُكَذِّبِينَ الضَّالِّينَ (٩٢)و امّا اگر از تکذیبکنندگان گمراه باشد، |
فَنُزُلٌ مِنْ حَمِيمٍ (٩٣)با آبی جوشان پذیرایی میشود. |
وَتَصْلِيَةُ جَحِيمٍ (٩٤)و ورود به دوزخ . |
إِنَّ هَـٰذَا لَهُوَ حَقُّ الْيَقِينِ (٩٥)همانا این ، حقّ و یقینی است. |
فَسَبِّحْ بِاسْمِ رَبِّكَ الْعَظِيمِ (٩٦)پس به نام پروردگار بزرگوارت تسبیح گوی! |
سورۀ الواقعة (96 آیه)
یک دسته را انتخاب کنید: