قرآن - سورۀ صف
چهارشنبه ۱۴۰۵/۰۵/۲۱
×
 
بِسْمِ اللَّهِ الرَّحْمَـٰنِ الرَّحِيمِ
 
به نام خداوند بخشنده‌ی مهربان.
 
 
سَبَّحَ لِلَّهِ مَا فِي السَّمَاوَاتِ وَمَا فِي الْأَرْضِ ۖ وَهُوَ الْعَزِيزُ الْحَكِيمُ
‎‎(١)
 
آنچه در آسمان‌ها و آنچه در زمین است، برای خدا تسبیح می‌گویند و اوست شکست‌ناپذیر حکیم.
 
 
يَا أَيُّهَا الَّذِينَ آمَنُوا لِمَ تَقُولُونَ مَا لَا تَفْعَلُونَ
‎‎(٢)
 
ای کسانی که ایمان آورده‌اید! چرا چیزی می‌گویید که عمل نمی‌کنید؟
 
 
كَبُرَ مَقْتًا عِنْدَ اللَّهِ أَنْ تَقُولُوا مَا لَا تَفْعَلُونَ
‎‎(٣)
 
نزد خدا بسیار موجب خشم است که چیزی را بگویید که عمل نمی‌کنید.
 
 
إِنَّ اللَّهَ يُحِبُّ الَّذِينَ يُقَاتِلُونَ فِي سَبِيلِهِ صَفًّا كَأَنَّهُمْ بُنْيَانٌ مَرْصُوصٌ
‎‎(٤)
 
خداوند کسانی را دوست دارد که صف‌بسته در راه او پیکار می‌کنند، چنان‌که گویی بنایی بسیار مستحکم از سرب هستند.
 
 
وَإِذْ قَالَ مُوسَىٰ لِقَوْمِهِ يَا قَوْمِ لِمَ تُؤْذُونَنِي وَقَدْ تَعْلَمُونَ أَنِّي رَسُولُ اللَّهِ إِلَيْكُمْ ۖ فَلَمَّا زَاغُوا أَزَاغَ اللَّهُ قُلُوبَهُمْ ۚ وَاللَّهُ لَا يَهْدِي الْقَوْمَ الْفَاسِقِينَ
‎‎(٥)
 
و آن‌گاه که موسی به قوم خود گفت: «ای قوم من! چرا آزارم می‌دهید؟ با این که می‌دانید من فرستاده‌ی خدا به سوی شما هستم.» پس چون منحرف شدند، خداوند دل‌های آنان را منحرف ساخت و خداوند مردم نافرمانِ بدکار را هدایت نمی‌کند.
 
 
صفحه
٥٥٢
وَإِذْ قَالَ عِيسَى ابْنُ مَرْيَمَ يَا بَنِي إِسْرَائِيلَ إِنِّي رَسُولُ اللَّهِ إِلَيْكُمْ مُصَدِّقًا لِمَا بَيْنَ يَدَيَّ مِنَ التَّوْرَاةِ وَمُبَشِّرًا بِرَسُولٍ يَأْتِي مِنْ بَعْدِي اسْمُهُ أَحْمَدُ ۖ فَلَمَّا جَاءَهُمْ بِالْبَيِّنَاتِ قَالُوا هَـٰذَا سِحْرٌ مُبِينٌ
‎‎(٦)
 
و آن‌گاه که عیسی پسر مریم به بنی‌اسرائیل گفت: «من فرستاده‌ی خدا به سوی شما هستم و تورات را که پیش از من بوده است، تصدیق می‌کنم و مژده‌دهنده به پیامبری هستم که پس از من خواهد آمد و نامش احمد است.» پس چون دلایل روشنی برای آنان آورد، گفتند: «این جادویی آشکار است.»
 
 
وَمَنْ أَظْلَمُ مِمَّنِ افْتَرَىٰ عَلَى اللَّهِ الْكَذِبَ وَهُوَ يُدْعَىٰ إِلَى الْإِسْلَامِ ۚ وَاللَّهُ لَا يَهْدِي الْقَوْمَ الظَّالِمِينَ
‎‎(٧)
 
و کیست ستمکارتر از آن که بر خدا دروغ می‌بندد، در حالی که به اسلام دعوت می‌شود و خداوند مردم ستمکار را هدایت نمی‌کند.
 
 
يُرِيدُونَ لِيُطْفِئُوا نُورَ اللَّهِ بِأَفْوَاهِهِمْ وَاللَّهُ مُتِمُّ نُورِهِ وَلَوْ كَرِهَ الْكَافِرُونَ
‎‎(٨)
 
آنان تصمیم دارند که نور خدا را با دهان‌های خود خاموش کنند، در حالی که خداوند کامل کننده‌ی نور خویش است، هر چند کافران خوش نداشته باشند.
 
 
هُوَ الَّذِي أَرْسَلَ رَسُولَهُ بِالْهُدَىٰ وَدِينِ الْحَقِّ لِيُظْهِرَهُ عَلَى الدِّينِ كُلِّهِ وَلَوْ كَرِهَ الْمُشْرِكُونَ
‎‎(٩)
 
اوست که پیامبرش را همراه با هدایت و دین راستین فرستاد تا آن را بر هر چه دین است، غالب سازد، گر چه مشرکان آن را خوش نداشته باشند.
 
 
يَا أَيُّهَا الَّذِينَ آمَنُوا هَلْ أَدُلُّكُمْ عَلَىٰ تِجَارَةٍ تُنْجِيكُمْ مِنْ عَذَابٍ أَلِيمٍ
‎‎(١٠)
 
ای کسانی که ایمان آورده‌اید! آیا شما را به تجارتی راهنمایی کنم که از عذابی دردناک رهایتان می‌کند؟
 
 
تُؤْمِنُونَ بِاللَّهِ وَرَسُولِهِ وَتُجَاهِدُونَ فِي سَبِيلِ اللَّهِ بِأَمْوَالِكُمْ وَأَنْفُسِكُمْ ۚ ذَٰلِكُمْ خَيْرٌ لَكُمْ إِنْ كُنْتُمْ تَعْلَمُونَ
‎‎(١١)
 
به خدا و پیامبرش ایمان آورید و با اموال و جان‌هایتان در راه خدا جهاد کنید که این برای شما بهتر است، اگر بدانید.
 
 
يَغْفِرْ لَكُمْ ذُنُوبَكُمْ وَيُدْخِلْكُمْ جَنَّاتٍ تَجْرِي مِنْ تَحْتِهَا الْأَنْهَارُ وَمَسَاكِنَ طَيِّبَةً فِي جَنَّاتِ عَدْنٍ ۚ ذَٰلِكَ الْفَوْزُ الْعَظِيمُ
‎‎(١٢)
 
خداوند گناهان شما را می‌آمرزد و شما را به باغ‌هایی که نهرها از زیر آن جاری است و به خانه‌هایی پاکیزه و دل‌پسند در بهشت‌های جاویدان وارد می‌کند. این است رستگاری بزرگ!
 
 
وَأُخْرَىٰ تُحِبُّونَهَا ۖ نَصْرٌ مِنَ اللَّهِ وَفَتْحٌ قَرِيبٌ ۗ وَبَشِّرِ الْمُؤْمِنِينَ
‎‎(١٣)
 
و دیگری که آن را دوست دارید، یاری و نصرت و پیروزیِ نزدیک از سوی خداست و مؤمنان را بشارت بده!
 
 
يَا أَيُّهَا الَّذِينَ آمَنُوا كُونُوا أَنْصَارَ اللَّهِ كَمَا قَالَ عِيسَى ابْنُ مَرْيَمَ لِلْحَوَارِيِّينَ مَنْ أَنْصَارِي إِلَى اللَّهِ ۖ قَالَ الْحَوَارِيُّونَ نَحْنُ أَنْصَارُ اللَّهِ ۖ فَآمَنَتْ طَائِفَةٌ مِنْ بَنِي إِسْرَائِيلَ وَكَفَرَتْ طَائِفَةٌ ۖ فَأَيَّدْنَا الَّذِينَ آمَنُوا عَلَىٰ عَدُوِّهِمْ فَأَصْبَحُوا ظَاهِرِينَ
‎‎(١٤)
 
ای کسانی که ایمان آورده‌اید! یاوران خدا باشید، همان‌گونه که عیسی پسر مریم به حواریون گفت: «چه کسانی در راه خداوند، یاوران من خواهند بود؟» حواریون گفتند: «ما یاوران خداییم.» پس گروهی از بنی‌اسرائیل ایمان آوردند و گروهی کافر شدند. پس کسانی را که ایمان آوردند، بر دشمنشان یاری دادیم، تا پیروز شدند.
 
سوره قبلیسوره بعدی
سورۀ الصفّ (14 آیه)