قرآن - سورۀ منافقون
چهارشنبه ۱۴۰۵/۰۵/۲۱
×
 
بِسْمِ اللَّهِ الرَّحْمَـٰنِ الرَّحِيمِ
 
به نام خداوند بخشنده‌ی مهربان.
 
 
إِذَا جَاءَكَ الْمُنَافِقُونَ قَالُوا نَشْهَدُ إِنَّكَ لَرَسُولُ اللَّهِ ۗ وَاللَّهُ يَعْلَمُ إِنَّكَ لَرَسُولُهُ وَاللَّهُ يَشْهَدُ إِنَّ الْمُنَافِقِينَ لَكَاذِبُونَ
‎‎(١)
 
هنگامی که منافقان نزد تو آیند، می‌گویند: «گواهی می‌دهیم که تو پیامبر خدا هستی!» و خدا می‌داند که تو پیامبرش هستی و خدا گواهی می‌دهد که منافقان دروغگویند.
 
 
اتَّخَذُوا أَيْمَانَهُمْ جُنَّةً فَصَدُّوا عَنْ سَبِيلِ اللَّهِ ۚ إِنَّهُمْ سَاءَ مَا كَانُوا يَعْمَلُونَ
‎‎(٢)
 
سوگندهای خود را سپر ساختند و از راه خدا بازداشتند. به راستی آنچه می‌کردند، ناپسند است.
 
 
ذَٰلِكَ بِأَنَّهُمْ آمَنُوا ثُمَّ كَفَرُوا فَطُبِعَ عَلَىٰ قُلُوبِهِمْ فَهُمْ لَا يَفْقَهُونَ
‎‎(٣)
 
آن برای آن است که آنان ایمان آوردند، سپس کافر شدند، پس بر دل‌هایشان مهر زده شد و از این رو نمی‌فهمند.
 
 
وَإِذَا رَأَيْتَهُمْ تُعْجِبُكَ أَجْسَامُهُمْ ۖ وَإِنْ يَقُولُوا تَسْمَعْ لِقَوْلِهِمْ ۖ كَأَنَّهُمْ خُشُبٌ مُسَنَّدَةٌ ۖ يَحْسَبُونَ كُلَّ صَيْحَةٍ عَلَيْهِمْ ۚ هُمُ الْعَدُوُّ فَاحْذَرْهُمْ ۚ قَاتَلَهُمُ اللَّهُ ۖ أَنَّىٰ يُؤْفَكُونَ
‎‎(٤)
 
و هرگاه آنان را ببینی، قیافه آنان تو را بهشگفتی وامی‌دارد واگر سخن بگویند، به کلامشان گوش فرامی‌دهی، گویا چوب‌هایی هستند تکیه داده شده. هر ندایی را به زیان خود می‌پندارند. آنان دشمنند. پس از آنان دوری کن! خدا آنان را بکشد! چگونه از حقّ منحرف می‌شوند؟!
 
 
صفحه
٥٥٥
وَإِذَا قِيلَ لَهُمْ تَعَالَوْا يَسْتَغْفِرْ لَكُمْ رَسُولُ اللَّهِ لَوَّوْا رُءُوسَهُمْ وَرَأَيْتَهُمْ يَصُدُّونَ وَهُمْ مُسْتَكْبِرُونَ
‎‎(٥)
 
و هرگاه به آنان گفته شود: «بیایید تا رسول خدا برای شما آمرزش بخواهد.» سرهای خود را برمی‌گردانند و آنان را می‌بینی که متکبّرانه بازمی‌دارند.
 
 
سَوَاءٌ عَلَيْهِمْ أَسْتَغْفَرْتَ لَهُمْ أَمْ لَمْ تَسْتَغْفِرْ لَهُمْ لَنْ يَغْفِرَ اللَّهُ لَهُمْ ۚ إِنَّ اللَّهَ لَا يَهْدِي الْقَوْمَ الْفَاسِقِينَ
‎‎(٦)
 
برای آنها یکسان است که برایشان استغفار کنی یا استغفار نکنی. هرگز خداوند آنان را نمی‌بخشد، زیرا که خداوند مردم نافرمانِ بدکار را هدایت نمی‌کند.
 
 
هُمُ الَّذِينَ يَقُولُونَ لَا تُنْفِقُوا عَلَىٰ مَنْ عِنْدَ رَسُولِ اللَّهِ حَتَّىٰ يَنْفَضُّوا ۗ وَلِلَّهِ خَزَائِنُ السَّمَاوَاتِ وَالْأَرْضِ وَلَـٰكِنَّ الْمُنَافِقِينَ لَا يَفْقَهُونَ
‎‎(٧)
 
آنان همان کسانی هستند که می‌گویند: «به کسانی که نزد رسول خدا هستند، انفاق نکنید تا پراکنده شوند.» در حالی‌که خزانه‌های آسمان‌ها و زمین برای خداوند است؛ ولی منافقان نمی‌فهمند.
 
 
يَقُولُونَ لَئِنْ رَجَعْنَا إِلَى الْمَدِينَةِ لَيُخْرِجَنَّ الْأَعَزُّ مِنْهَا الْأَذَلَّ ۚ وَلِلَّهِ الْعِزَّةُ وَلِرَسُولِهِ وَلِلْمُؤْمِنِينَ وَلَـٰكِنَّ الْمُنَافِقِينَ لَا يَعْلَمُونَ
‎‎(٨)
 
می‌گویند: «اگر به مدینه بازگردیم، بی‌تردید عزیزترینِ افراد خوارترینِ مردم را بیرون خواهد کرد.» در حالی که عزّت و اقتدار مخصوص خدا و پیامبرش و مؤمنان است؛ ولی منافقان نمی‌دانند.
 
 
يَا أَيُّهَا الَّذِينَ آمَنُوا لَا تُلْهِكُمْ أَمْوَالُكُمْ وَلَا أَوْلَادُكُمْ عَنْ ذِكْرِ اللَّهِ ۚ وَمَنْ يَفْعَلْ ذَٰلِكَ فَأُولَـٰئِكَ هُمُ الْخَاسِرُونَ
‎‎(٩)
 
ای کسانی‌که ایمان آورده‌اید! دارایی‌ها و فرزندانتان شما را از یاد خدا غافل نسازد و کسانی که چنین کنند، آنان همان زیانکارانند.
 
 
وَأَنْفِقُوا مِنْ مَا رَزَقْنَاكُمْ مِنْ قَبْلِ أَنْ يَأْتِيَ أَحَدَكُمُ الْمَوْتُ فَيَقُولَ رَبِّ لَوْلَا أَخَّرْتَنِي إِلَىٰ أَجَلٍ قَرِيبٍ فَأَصَّدَّقَ وَأَكُنْ مِنَ الصَّالِحِينَ
‎‎(١٠)
 
و از آنچه روزی شما کرده‌ایم، انفاق کنید، پیش از آن که مرگ هر یک از شما فرا برسد، پس بگوید: «پروردگارا! چرا مرا تا مدّتی اندک به تأخیر نینداختی، تا صدقه دهم و از شایستگان باشم؟!»
 
 
وَلَنْ يُؤَخِّرَ اللَّهُ نَفْسًا إِذَا جَاءَ أَجَلُهَا ۚ وَاللَّهُ خَبِيرٌ بِمَا تَعْمَلُونَ
‎‎(١١)
 
و هرگز خداوند مرگ کسی را که اجلش فرارسیده، به تأخیر نمی‌اندازد و خداوند به آنچه می‌کنید، آگاه است.
 
سوره قبلیسوره بعدی
سورۀ المنافقون (11 آیه)