بِسْمِ اللَّهِ الرَّحْمَـٰنِ الرَّحِيمِ به نام خداوند بخشندهی مهربان. |
يَا أَيُّهَا النَّبِيُّ إِذَا طَلَّقْتُمُ النِّسَاءَ فَطَلِّقُوهُنَّ لِعِدَّتِهِنَّ وَأَحْصُوا الْعِدَّةَ ۖ وَاتَّقُوا اللَّهَ رَبَّكُمْ ۖ لَا تُخْرِجُوهُنَّ مِنْ بُيُوتِهِنَّ وَلَا يَخْرُجْنَ إِلَّا أَنْ يَأْتِينَ بِفَاحِشَةٍ مُبَيِّنَةٍ ۚ وَتِلْكَ حُدُودُ اللَّهِ ۚ وَمَنْ يَتَعَدَّ حُدُودَ اللَّهِ فَقَدْ ظَلَمَ نَفْسَهُ ۚ لَا تَدْرِي لَعَلَّ اللَّهَ يُحْدِثُ بَعْدَ ذَٰلِكَ أَمْرًا (١)ای پیامبر! چون خواهید زنان را طلاق دهید، در زمان عدّهشان، طلاق دهید و حساب عدّه را نگه دارید و از خدایی که پروردگار شماست، پروا کنید. نه شما آنان را از خانههایشان بیرون کنید و نه آنان بیرون روند، مگر آن که مرتکب کار زشت آشکاری شوند، این ، حدود خداست و هر کس از حدود الهی تجاوز کند، به خویش ستم کرده است. تو نمیدانی، شاید خداوند بعد از این، امر تازهای پدید آورد |
فَإِذَا بَلَغْنَ أَجَلَهُنَّ فَأَمْسِكُوهُنَّ بِمَعْرُوفٍ أَوْ فَارِقُوهُنَّ بِمَعْرُوفٍ وَأَشْهِدُوا ذَوَيْ عَدْلٍ مِنْكُمْ وَأَقِيمُوا الشَّهَادَةَ لِلَّهِ ۚ ذَٰلِكُمْ يُوعَظُ بِهِ مَنْ كَانَ يُؤْمِنُ بِاللَّهِ وَالْيَوْمِ الْآخِرِ ۚ وَمَنْ يَتَّقِ اللَّهَ يَجْعَلْ لَهُ مَخْرَجًا (٢)پس چون به پایان مدّت نزدیک شدند، یا به طرز شایسته و پسندیدهای نگاهشان دارید و یا به طرز شایستهای از آنان جدا شوید و دو عادل از میان خود گواه بگیرید و گواهی را برای خدا بهپا دارید. هر کس که به خدا و روز قیامت ایمان دارد، اینگونه پند داده میشود و هر کس که از خدا پروا کند، خداوند برای او راه بیرون شدن و رهایی قرار میدهد، |
وَيَرْزُقْهُ مِنْ حَيْثُ لَا يَحْتَسِبُ ۚ وَمَنْ يَتَوَكَّلْ عَلَى اللَّهِ فَهُوَ حَسْبُهُ ۚ إِنَّ اللَّهَ بَالِغُ أَمْرِهِ ۚ قَدْ جَعَلَ اللَّهُ لِكُلِّ شَيْءٍ قَدْرًا (٣)و او را از جایی که گمان ندارد، روزی میدهد و هر کس بر خدا توکل کند، او برایش بس است. خداوند فرمان خود را میرساند. همانا خداوند برای هر چیز اندازهای نهاده است. |
وَاللَّائِي يَئِسْنَ مِنَ الْمَحِيضِ مِنْ نِسَائِكُمْ إِنِ ارْتَبْتُمْ فَعِدَّتُهُنَّ ثَلَاثَةُ أَشْهُرٍ وَاللَّائِي لَمْ يَحِضْنَ ۚ وَأُولَاتُ الْأَحْمَالِ أَجَلُهُنَّ أَنْ يَضَعْنَ حَمْلَهُنَّ ۚ وَمَنْ يَتَّقِ اللَّهَ يَجْعَلْ لَهُ مِنْ أَمْرِهِ يُسْرًا (٤)و زنانی که از عادت ماهانه مأیوسند، اگر در وضع آنان شک کنید ، پس عدّهی آنان سه ماه است و هم چنین است حکم زنانی که حیض ندیدهاند، و عدّهی زنان باردار، زایمان آنهاست و هر کس از خدا پروا کند، خداوند برای او در کارش آسانی پدید میآورد. |
ذَٰلِكَ أَمْرُ اللَّهِ أَنْزَلَهُ إِلَيْكُمْ ۚ وَمَنْ يَتَّقِ اللَّهَ يُكَفِّرْ عَنْهُ سَيِّئَاتِهِ وَيُعْظِمْ لَهُ أَجْرًا (٥)این فرمان خداوند است که آن را به سوی شما فروفرستاده است و هر کس از خدا پروا کند، خداوند بدیهایش را میزداید و اجرش را بزرگ میگرداند. |
أَسْكِنُوهُنَّ مِنْ حَيْثُ سَكَنْتُمْ مِنْ وُجْدِكُمْ وَلَا تُضَارُّوهُنَّ لِتُضَيِّقُوا عَلَيْهِنَّ ۚ وَإِنْ كُنَّ أُولَاتِ حَمْلٍ فَأَنْفِقُوا عَلَيْهِنَّ حَتَّىٰ يَضَعْنَ حَمْلَهُنَّ ۚ فَإِنْ أَرْضَعْنَ لَكُمْ فَآتُوهُنَّ أُجُورَهُنَّ ۖ وَأْتَمِرُوا بَيْنَكُمْ بِمَعْرُوفٍ ۖ وَإِنْ تَعَاسَرْتُمْ فَسَتُرْضِعُ لَهُ أُخْرَىٰ (٦)زنان طلاق داده را در همان جا که خود سکونت دارید و در توانایی شماست، سکونت دهید و به آنان آسیب نرسانید، تا کار را بر آنان تنگ کنید و اگر باردار باشند، تا زمانی که بزایند، نفقهی آنان را بدهید. پس اگر نوزادان شما را شیر دادند، مزدشان را بدهید و میان خود به نیکی مشورت و توافق کنید و اگر به دشواری کشید، زن دیگری او را شیر دهد. |
لِيُنْفِقْ ذُو سَعَةٍ مِنْ سَعَتِهِ ۖ وَمَنْ قُدِرَ عَلَيْهِ رِزْقُهُ فَلْيُنْفِقْ مِمَّا آتَاهُ اللَّهُ ۚ لَا يُكَلِّفُ اللَّهُ نَفْسًا إِلَّا مَا آتَاهَا ۚ سَيَجْعَلُ اللَّهُ بَعْدَ عُسْرٍ يُسْرًا (٧)هر کس که دارای وسعت است، باید طبق وسع خود نفقه دهد و کسیکه روزی بر او تنگ شده، باید از آنچه خداوند به او داده انفاق کند. زیرا خداوند کسی را جز به اندازهی آنچه به او داده است، تکلیف نمیکند. به زودی خداوند پس از سختی، آسانی و فراخی پدید میآورد. |
وَكَأَيِّنْ مِنْ قَرْيَةٍ عَتَتْ عَنْ أَمْرِ رَبِّهَا وَرُسُلِهِ فَحَاسَبْنَاهَا حِسَابًا شَدِيدًا وَعَذَّبْنَاهَا عَذَابًا نُكْرًا (٨)و چه بسیار آبادیها که از فرمان پروردگار خود و فرستادگانش سر باز زدند، پس ما سخت به حساب آنان رسیدیم و به عذابی ناشناخته عذابشان کردیم. |
فَذَاقَتْ وَبَالَ أَمْرِهَا وَكَانَ عَاقِبَةُ أَمْرِهَا خُسْرًا (٩)پس آنان ثمرهی تلخ کار خود را چشیدند و سرانجامِ کارشان زیان بود. |
أَعَدَّ اللَّهُ لَهُمْ عَذَابًا شَدِيدًا ۖ فَاتَّقُوا اللَّهَ يَا أُولِي الْأَلْبَابِ الَّذِينَ آمَنُوا ۚ قَدْ أَنْزَلَ اللَّهُ إِلَيْكُمْ ذِكْرًا (١٠)خداوند برای آنان عذابی سخت آماده کرده است، پس ای خردمندان مؤمن! از خدا پروا کنید. همانا خداوند برای شما یادآوری فرستاده است. |
رَسُولًا يَتْلُو عَلَيْكُمْ آيَاتِ اللَّهِ مُبَيِّنَاتٍ لِيُخْرِجَ الَّذِينَ آمَنُوا وَعَمِلُوا الصَّالِحَاتِ مِنَ الظُّلُمَاتِ إِلَى النُّورِ ۚ وَمَنْ يُؤْمِنْ بِاللَّهِ وَيَعْمَلْ صَالِحًا يُدْخِلْهُ جَنَّاتٍ تَجْرِي مِنْ تَحْتِهَا الْأَنْهَارُ خَالِدِينَ فِيهَا أَبَدًا ۖ قَدْ أَحْسَنَ اللَّهُ لَهُ رِزْقًا (١١)پیامبری که آیات روشنگر الهی را بر شما تلاوت میکند تا کسانی را که ایمان آورده و کارهای شایسته کردهاند، از تاریکیها به سوی نور بیرون آورد و کسانی که به خدا ایمان آورند و کار شایسته کنند، خداوند آنان را به باغهایی که نهرها از زیر آن جاری است، وارد میکند. برای همیشه در آنجا جاودانهاند. بیگمان خداوند روزی آنان را نیکو ساخته است. |
اللَّهُ الَّذِي خَلَقَ سَبْعَ سَمَاوَاتٍ وَمِنَ الْأَرْضِ مِثْلَهُنَّ يَتَنَزَّلُ الْأَمْرُ بَيْنَهُنَّ لِتَعْلَمُوا أَنَّ اللَّهَ عَلَىٰ كُلِّ شَيْءٍ قَدِيرٌ وَأَنَّ اللَّهَ قَدْ أَحَاطَ بِكُلِّ شَيْءٍ عِلْمًا (١٢)خداست آن که هفت آسمان را آفرید و از زمین نیز همانند آنها. همواره فرمان او میان آنها نازل میشود تا بدانید که خداوند بر هر چیزی تواناست و دانش خدا فراگیرِ همه چیز است. |
سورۀ الطلاق (12 آیه)
یک دسته را انتخاب کنید: