قرآن - سورۀ تحریم
چهارشنبه ۱۴۰۵/۰۵/۲۱
×
 
صفحه
٥٦٠
بِسْمِ اللَّهِ الرَّحْمَـٰنِ الرَّحِيمِ
 
به نام خداوند بخشنده‌ی مهربان.
 
 
يَا أَيُّهَا النَّبِيُّ لِمَ تُحَرِّمُ مَا أَحَلَّ اللَّهُ لَكَ ۖ تَبْتَغِي مَرْضَاتَ أَزْوَاجِكَ ۚ وَاللَّهُ غَفُورٌ رَحِيمٌ
‎‎(١)
 
ای پیامبر! چرا چیزی را که خداوند برای تو حلال کرده، به خاطر جلب خشنودی همسرانت، بر خود حرام می‌کنی؟ و خداوند آمرزنده و مهربان است.
 
 
قَدْ فَرَضَ اللَّهُ لَكُمْ تَحِلَّةَ أَيْمَانِكُمْ ۚ وَاللَّهُ مَوْلَاكُمْ ۖ وَهُوَ الْعَلِيمُ الْحَكِيمُ
‎‎(٢)
 
همانا خداوند، رهایی سوگندهایتان را برای شما مقرّر کرده است و خداوند سرپرست شماست و او دانای حکیم است.
 
 
وَإِذْ أَسَرَّ النَّبِيُّ إِلَىٰ بَعْضِ أَزْوَاجِهِ حَدِيثًا فَلَمَّا نَبَّأَتْ بِهِ وَأَظْهَرَهُ اللَّهُ عَلَيْهِ عَرَّفَ بَعْضَهُ وَأَعْرَضَ عَنْ بَعْضٍ ۖ فَلَمَّا نَبَّأَهَا بِهِ قَالَتْ مَنْ أَنْبَأَكَ هَـٰذَا ۖ قَالَ نَبَّأَنِيَ الْعَلِيمُ الْخَبِيرُ
‎‎(٣)
 
و هنگامی که پیامبر به یکی از همسرانش سخنی را به راز گفت و او آن راز را فاش کرد و خداوند، پیامبر را از افشای آن آگاه نمود، پیامبر بخشی از آن را به آن زن گوشزد کرد و از گفتن بخشی دیگر خودداری نمود. پس چون به آن زن خبر داد، گفت: «چه کسی تو را از این خبردار کرد؟» پیامبر فرمود: « دانای آگاه به من خبر داد.»
 
 
إِنْ تَتُوبَا إِلَى اللَّهِ فَقَدْ صَغَتْ قُلُوبُكُمَا ۖ وَإِنْ تَظَاهَرَا عَلَيْهِ فَإِنَّ اللَّهَ هُوَ مَوْلَاهُ وَجِبْرِيلُ وَصَالِحُ الْمُؤْمِنِينَ ۖ وَالْمَلَائِكَةُ بَعْدَ ذَٰلِكَ ظَهِيرٌ
‎‎(٤)
 
اگر شما دو زن، به پیشگاه خدا توبه کنید، زیرا دل‌های شما منحرف گشته است و اگر در برابر پیامبر یاور هم باشید، زیرا خداوند و جبرئیل و صالح مؤمنان یار اویند و فرشتگان هم پس از آن پشتیبان او هستند.
 
 
عَسَىٰ رَبُّهُ إِنْ طَلَّقَكُنَّ أَنْ يُبْدِلَهُ أَزْوَاجًا خَيْرًا مِنْكُنَّ مُسْلِمَاتٍ مُؤْمِنَاتٍ قَانِتَاتٍ تَائِبَاتٍ عَابِدَاتٍ سَائِحَاتٍ ثَيِّبَاتٍ وَأَبْكَارًا
‎‎(٥)
 
اگر شما را طلاق دهد، چه بسا پروردگارش برای او همسرانی بهتر از شما جانشین سازد که مسلمان، مؤمن، فرمان‌بر، توبه‌کار، عبادت‌پیشه و روزه‌گیر باشند. چه بیوه و چه دوشیزه.
 
 
يَا أَيُّهَا الَّذِينَ آمَنُوا قُوا أَنْفُسَكُمْ وَأَهْلِيكُمْ نَارًا وَقُودُهَا النَّاسُ وَالْحِجَارَةُ عَلَيْهَا مَلَائِكَةٌ غِلَاظٌ شِدَادٌ لَا يَعْصُونَ اللَّهَ مَا أَمَرَهُمْ وَيَفْعَلُونَ مَا يُؤْمَرُونَ
‎‎(٦)
 
ای کسانی که ایمان آورده‌اید! خود و خانواده‌ی خود را از آتشی که هیزم آن مردمان و سنگ‌ها هستند، نگاه دارید. بر آن فرشتگانی درشت‌خو و سخت‌گیر نگهبانند، از آنچه خدا به آنان فرمان داده، سرپیچی نمی‌کنند و آنچه را فرمان یابند، همواره انجام می‌دهند.
 
 
يَا أَيُّهَا الَّذِينَ كَفَرُوا لَا تَعْتَذِرُوا الْيَوْمَ ۖ إِنَّمَا تُجْزَوْنَ مَا كُنْتُمْ تَعْمَلُونَ
‎‎(٧)
 
ای کسانی که کافرشدید! امروز عذرخواهی نکنید که جزای شما تنها همان عملکرد شماست.»
 
 
صفحه
٥٦١
يَا أَيُّهَا الَّذِينَ آمَنُوا تُوبُوا إِلَى اللَّهِ تَوْبَةً نَصُوحًا عَسَىٰ رَبُّكُمْ أَنْ يُكَفِّرَ عَنْكُمْ سَيِّئَاتِكُمْ وَيُدْخِلَكُمْ جَنَّاتٍ تَجْرِي مِنْ تَحْتِهَا الْأَنْهَارُ يَوْمَ لَا يُخْزِي اللَّهُ النَّبِيَّ وَالَّذِينَ آمَنُوا مَعَهُ ۖ نُورُهُمْ يَسْعَىٰ بَيْنَ أَيْدِيهِمْ وَبِأَيْمَانِهِمْ يَقُولُونَ رَبَّنَا أَتْمِمْ لَنَا نُورَنَا وَاغْفِرْ لَنَا ۖ إِنَّكَ عَلَىٰ كُلِّ شَيْءٍ قَدِيرٌ
‎‎(٨)
 
ای کسانی که ایمان آوردید! به درگاه خدا توبه کنید، توبه‌ای خالصانه. امید است که پروردگارتان بدی‌های شما را بپوشاند و شما را به باغ‌هایی که نهرها از زیر آن جاری است، وارد کند. روزی که خداوند، پیامبر و کسانی را که با او ایمان آورده‌اند، خوار نکند. نورشان پیشاپیش آنها و از سوی راستشان می‌شتابد، می‌گویند: «پروردگارا! نور ما را کامل کن و ما را بیامرز! همانا تو بر هر چیز توانایی!»
 
 
يَا أَيُّهَا النَّبِيُّ جَاهِدِ الْكُفَّارَ وَالْمُنَافِقِينَ وَاغْلُظْ عَلَيْهِمْ ۚ وَمَأْوَاهُمْ جَهَنَّمُ ۖ وَبِئْسَ الْمَصِيرُ
‎‎(٩)
 
ای پیامبر! با کافران و منافقان جهاد کن و بر آنان سخت گیر! و جایگاه آنان دوزخ است و بد بازگشت‌گاهی است!
 
 
ضَرَبَ اللَّهُ مَثَلًا لِلَّذِينَ كَفَرُوا امْرَأَتَ نُوحٍ وَامْرَأَتَ لُوطٍ ۖ كَانَتَا تَحْتَ عَبْدَيْنِ مِنْ عِبَادِنَا صَالِحَيْنِ فَخَانَتَاهُمَا فَلَمْ يُغْنِيَا عَنْهُمَا مِنَ اللَّهِ شَيْئًا وَقِيلَ ادْخُلَا النَّارَ مَعَ الدَّاخِلِينَ
‎‎(١٠)
 
خداوند برای کسانی‌که کفر ورزیدند، زن نوح و زن لوط را مثال زده است که این دو، تحت سرپرستی دو بنده‌ی شایسته از بندگان ما بودند؛ ولی به آن دو خیانت کردند. پس در برابر خداوند برای آن دو زن، هیچ کاری از آن دو ساخته نبود و به آنان گفته شد: «با واردشوندگان، به آتش درآیید!»
 
 
وَضَرَبَ اللَّهُ مَثَلًا لِلَّذِينَ آمَنُوا امْرَأَتَ فِرْعَوْنَ إِذْ قَالَتْ رَبِّ ابْنِ لِي عِنْدَكَ بَيْتًا فِي الْجَنَّةِ وَنَجِّنِي مِنْ فِرْعَوْنَ وَعَمَلِهِ وَنَجِّنِي مِنَ الْقَوْمِ الظَّالِمِينَ
‎‎(١١)
 
و خداوند برای کسانی که ایمان آوردند، به همسر فرعون مثَل زده است. آن‌گاه که گفت: «پروردگارا! نزد خود در بهشت برای من خانه‌ای بساز! و مرا از فرعون و کردار او نجات بده! و مرا از گروه ستمگر رهایی بخش!»
 
 
وَمَرْيَمَ ابْنَتَ عِمْرَانَ الَّتِي أَحْصَنَتْ فَرْجَهَا فَنَفَخْنَا فِيهِ مِنْ رُوحِنَا وَصَدَّقَتْ بِكَلِمَاتِ رَبِّهَا وَكُتُبِهِ وَكَانَتْ مِنَ الْقَانِتِينَ
‎‎(١٢)
 
و مریم دختر عمران زنی که دامان خود را پاک نگاه داشت، پس ما از روح خود در او دمیدیم و او کلمات پروردگارش و کتاب‌های او را تصدیق کرد و از فرمان‌برداران بود.
 
سوره قبلیسوره بعدی
سورۀ التحريم (12 آیه)