بِسْمِ اللَّهِ الرَّحْمَـٰنِ الرَّحِيمِ به نام خداوند بخشندهی مهربان. |
تَبَارَكَ الَّذِي بِيَدِهِ الْمُلْكُ وَهُوَ عَلَىٰ كُلِّ شَيْءٍ قَدِيرٌ (١)پر خیر و برکت و بلند مرتبه است آن که فرمانروایی به دست اوست و او بر هر کاری تواناست. |
الَّذِي خَلَقَ الْمَوْتَ وَالْحَيَاةَ لِيَبْلُوَكُمْ أَيُّكُمْ أَحْسَنُ عَمَلًا ۚ وَهُوَ الْعَزِيزُ الْغَفُورُ (٢)او که مرگ و زندگی را آفرید تا شما را بیازماید که کدام یک از شما کار بهتری میکنید و اوست عزیز و آمرزنده. |
الَّذِي خَلَقَ سَبْعَ سَمَاوَاتٍ طِبَاقًا ۖ مَا تَرَىٰ فِي خَلْقِ الرَّحْمَـٰنِ مِنْ تَفَاوُتٍ ۖ فَارْجِعِ الْبَصَرَ هَلْ تَرَىٰ مِنْ فُطُورٍ (٣)همان کسی که هفت آسمان را بر فراز یکدیگر آفرید. در آفرینش رحمان هیچ نابسامانی و خللی نمیبینی. بار دیگر دیده باز کن، آیا هیچ شکاف و رخنهای میبینی؟ |
ثُمَّ ارْجِعِ الْبَصَرَ كَرَّتَيْنِ يَنْقَلِبْ إِلَيْكَ الْبَصَرُ خَاسِئًا وَهُوَ حَسِيرٌ (٤)باز، پی در پی چشم خود را برگردان چشم در حالی که خسته و ناتوان است، به سوی تو بازمیگردد . |
وَلَقَدْ زَيَّنَّا السَّمَاءَ الدُّنْيَا بِمَصَابِيحَ وَجَعَلْنَاهَا رُجُومًا لِلشَّيَاطِينِ ۖ وَأَعْتَدْنَا لَهُمْ عَذَابَ السَّعِيرِ (٥)و همانا ما آسمان دنیا را با چراغهایی آراستیم و آن را وسیلهی راندن شیطانها قرار دادیم و برای آنها عذاب فروزان آماده کردیم. |
وَلِلَّذِينَ كَفَرُوا بِرَبِّهِمْ عَذَابُ جَهَنَّمَ ۖ وَبِئْسَ الْمَصِيرُ (٦)و برای کسانی که به پروردگارشان کفر ورزند، عذاب جهنّم است که بد بازگشتگاهی است. |
إِذَا أُلْقُوا فِيهَا سَمِعُوا لَهَا شَهِيقًا وَهِيَ تَفُورُ (٧)هنگامی که به دوزخ پرتاب شوند، خروش هولناک و دلخراش آن را میشنوند، در حالی که جوشش و فوران دارد. |
تَكَادُ تَمَيَّزُ مِنَ الْغَيْظِ ۖ كُلَّمَا أُلْقِيَ فِيهَا فَوْجٌ سَأَلَهُمْ خَزَنَتُهَا أَلَمْ يَأْتِكُمْ نَذِيرٌ (٨)نزدیک است از شدّت خشم، پاره پاره شود. هرگاه گروهی در آن افکنده شوند، نگهبانان دوزخ از آنان میپرسند: «آیا هشداردهندهای به سراغ شما نیامد؟» |
قَالُوا بَلَىٰ قَدْ جَاءَنَا نَذِيرٌ فَكَذَّبْنَا وَقُلْنَا مَا نَزَّلَ اللَّهُ مِنْ شَيْءٍ إِنْ أَنْتُمْ إِلَّا فِي ضَلَالٍ كَبِيرٍ (٩)میگویند: «چرا! به راستی هشداردهندهای به سراغ ما آمد؛ ولی ما تکذیب کردیم و گفتیم: خداوند چیزی نازل نکرده است و شما فقط در گمراهی بزرگی هستید.» |
وَقَالُوا لَوْ كُنَّا نَسْمَعُ أَوْ نَعْقِلُ مَا كُنَّا فِي أَصْحَابِ السَّعِيرِ (١٠)و میگویند: «اگر ما میشنیدیم، یا میاندیشیدیم، در میان اهل آتش نبودیم.» |
فَاعْتَرَفُوا بِذَنْبِهِمْ فَسُحْقًا لِأَصْحَابِ السَّعِيرِ (١١)پس به گناه خود اعتراف میکنند، پس لعنت بر اهل آتش باد! |
إِنَّ الَّذِينَ يَخْشَوْنَ رَبَّهُمْ بِالْغَيْبِ لَهُمْ مَغْفِرَةٌ وَأَجْرٌ كَبِيرٌ (١٢)همانا برای کسانی که از پروردگارشان در نهان میترسند، آمرزش و پاداشی بزرگ است. |
وَأَسِرُّوا قَوْلَكُمْ أَوِ اجْهَرُوا بِهِ ۖ إِنَّهُ عَلِيمٌ بِذَاتِ الصُّدُورِ (١٣)گفتارتان را پنهان کنید یا آشکار سازید، او به آنچه در سینههاست، داناست. |
أَلَا يَعْلَمُ مَنْ خَلَقَ وَهُوَ اللَّطِيفُ الْخَبِيرُ (١٤)آیا کسی که آفرید، آگاه نیست؟ در حالی که او باریکبین و آگاه است. |
هُوَ الَّذِي جَعَلَ لَكُمُ الْأَرْضَ ذَلُولًا فَامْشُوا فِي مَنَاكِبِهَا وَكُلُوا مِنْ رِزْقِهِ ۖ وَإِلَيْهِ النُّشُورُ (١٥)اوست که زمین را برای شما رام و آرام ساخت، پس بر شانههای آن گام نهید و از روزی خدا بخورید. برانگیخته شدن فقط به سوی اوست. |
أَأَمِنْتُمْ مَنْ فِي السَّمَاءِ أَنْ يَخْسِفَ بِكُمُ الْأَرْضَ فَإِذَا هِيَ تَمُورُ (١٦)آیا خود را از کسی که در آسمان است، ایمن میدانید که شما را در زمین فروبرد، پس ناگاه زمین به لرزه افتد؟ |
أَمْ أَمِنْتُمْ مَنْ فِي السَّمَاءِ أَنْ يُرْسِلَ عَلَيْكُمْ حَاصِبًا ۖ فَسَتَعْلَمُونَ كَيْفَ نَذِيرِ (١٧)یا خود را از کسی که در آسمان است، ایمن میدانید که تندبادی از سنگریزه بر شما فروفرستد؟ پس به زودی خواهید دانست که هشدار من چگونه است. |
وَلَقَدْ كَذَّبَ الَّذِينَ مِنْ قَبْلِهِمْ فَكَيْفَ كَانَ نَكِيرِ (١٨)همانا کسانی که پیش از آنان بودند، تکذیب کردند، پس کیفر من چگونه بود. |
أَوَلَمْ يَرَوْا إِلَى الطَّيْرِ فَوْقَهُمْ صَافَّاتٍ وَيَقْبِضْنَ ۚ مَا يُمْسِكُهُنَّ إِلَّا الرَّحْمَـٰنُ ۚ إِنَّهُ بِكُلِّ شَيْءٍ بَصِيرٌ (١٩)آیا پرندگان را نمیبینند که بر فراز آنان، بالهای خود را گسترده و جمع میکنند؟ هیچکس جز رحمان آنها را نگاه نمیدارد. البتّه او به هر چیز بیناست. |
أَمَّنْ هَـٰذَا الَّذِي هُوَ جُنْدٌ لَكُمْ يَنْصُرُكُمْ مِنْ دُونِ الرَّحْمَـٰنِ ۚ إِنِ الْكَافِرُونَ إِلَّا فِي غُرُورٍ (٢٠)کیست آن کسی که سپاه شماست و شما را در برابر رحمان یاری میدهد؟ کافران تنها دچار فریبند. |
أَمَّنْ هَـٰذَا الَّذِي يَرْزُقُكُمْ إِنْ أَمْسَكَ رِزْقَهُ ۚ بَلْ لَجُّوا فِي عُتُوٍّ وَنُفُورٍ (٢١)کیست آن که اگر خداوند روزیاش را بازدارد، به شما روزی دهد؟ بلکه آنان در سرکشی و فرار ، لجاجت میکنند. |
أَفَمَنْ يَمْشِي مُكِبًّا عَلَىٰ وَجْهِهِ أَهْدَىٰ أَمَّنْ يَمْشِي سَوِيًّا عَلَىٰ صِرَاطٍ مُسْتَقِيمٍ (٢٢)پس آیا کسی که به رو افتاده راه میرود، هدایتیافتهتر است؟ یا کسی که ایستاده بر راه راست میرود؟ |
قُلْ هُوَ الَّذِي أَنْشَأَكُمْ وَجَعَلَ لَكُمُ السَّمْعَ وَالْأَبْصَارَ وَالْأَفْئِدَةَ ۖ قَلِيلًا مَا تَشْكُرُونَ (٢٣)بگو: «اوست کسی که شما را پدید آورد و برای شما گوش و چشمها و دلها قرار داد. چه اندک سپاسگزاری میکنید!» |
قُلْ هُوَ الَّذِي ذَرَأَكُمْ فِي الْأَرْضِ وَإِلَيْهِ تُحْشَرُونَ (٢٤)بگو: «اوست کسی که شما را در زمین آفرید و به سوی او محشور میشوید.» |
وَيَقُولُونَ مَتَىٰ هَـٰذَا الْوَعْدُ إِنْ كُنْتُمْ صَادِقِينَ (٢٥)و میگویند: «اگر راست میگویید، این وعده کی فرامیرسد؟» |
قُلْ إِنَّمَا الْعِلْمُ عِنْدَ اللَّهِ وَإِنَّمَا أَنَا نَذِيرٌ مُبِينٌ (٢٦)بگو: «علم تنها نزد خداوند است و من تنها بیمدهندهای آشکارم.» |
فَلَمَّا رَأَوْهُ زُلْفَةً سِيئَتْ وُجُوهُ الَّذِينَ كَفَرُوا وَقِيلَ هَـٰذَا الَّذِي كُنْتُمْ بِهِ تَدَّعُونَ (٢٧)پس چون آن را نزدیک ببینند، چهرههای کافران، زشت و گرفته گردد و میگویند: «این است آنچه میخواستید!» |
قُلْ أَرَأَيْتُمْ إِنْ أَهْلَكَنِيَ اللَّهُ وَمَنْ مَعِيَ أَوْ رَحِمَنَا فَمَنْ يُجِيرُ الْكَافِرِينَ مِنْ عَذَابٍ أَلِيمٍ (٢٨)بگو: «به من خبر دهید، اگر خدا من و کسانی را که با من هستند، نابود کند، یا بر ما رحم نماید، چه کسی کافران را از عذابی دردناک پناه میدهد؟» |
قُلْ هُوَ الرَّحْمَـٰنُ آمَنَّا بِهِ وَعَلَيْهِ تَوَكَّلْنَا ۖ فَسَتَعْلَمُونَ مَنْ هُوَ فِي ضَلَالٍ مُبِينٍ (٢٩)بگو: «او رحمان است. ما به او ایمان آوردهایم و بر او توکل کردهایم. پس به زودی خواهید دانست، کیست آن که در گمراهی آشکار است.» |
قُلْ أَرَأَيْتُمْ إِنْ أَصْبَحَ مَاؤُكُمْ غَوْرًا فَمَنْ يَأْتِيكُمْ بِمَاءٍ مَعِينٍ (٣٠)بگو: «به من خبر دهید اگر آب شما در زمین فرو رود، کیست که آب روان و گوارا برای شما بیاورد؟» |
سورۀ الملك (30 آیه)
یک دسته را انتخاب کنید: