بِسْمِ اللَّهِ الرَّحْمَـٰنِ الرَّحِيمِ به نام خداوند بخشندهی مهربان. |
قُلْ أُوحِيَ إِلَيَّ أَنَّهُ اسْتَمَعَ نَفَرٌ مِنَ الْجِنِّ فَقَالُوا إِنَّا سَمِعْنَا قُرْآنًا عَجَبًا (١)بگو: «بر من وحی شده است که گروهی از جنّ گوش دادند. پس گفتند:» «ما قرآنی شگفت شنیدیم. |
يَهْدِي إِلَى الرُّشْدِ فَآمَنَّا بِهِ ۖ وَلَنْ نُشْرِكَ بِرَبِّنَا أَحَدًا (٢)که به سوی رشد هدایت میکند. پس به آن ایمان آوردیم و هرگز احدی را شریک پروردگارمان قرار نمیدهیم. |
وَأَنَّهُ تَعَالَىٰ جَدُّ رَبِّنَا مَا اتَّخَذَ صَاحِبَةً وَلَا وَلَدًا (٣)و این که برتر و بلند است عظمت پروردگارمان، نه همسری گرفته و نه فرزندی. |
وَأَنَّهُ كَانَ يَقُولُ سَفِيهُنَا عَلَى اللَّهِ شَطَطًا (٤)و اینکه سفیه ما دربارهی خداوند سخنی ناحقّ میگفت. |
وَأَنَّا ظَنَنَّا أَنْ لَنْ تَقُولَ الْإِنْسُ وَالْجِنُّ عَلَى اللَّهِ كَذِبًا (٥)و ما گمان میکردیم که هرگز جنّ و آدمی بر خداوند دروغ نمیبندند. |
وَأَنَّهُ كَانَ رِجَالٌ مِنَ الْإِنْسِ يَعُوذُونَ بِرِجَالٍ مِنَ الْجِنِّ فَزَادُوهُمْ رَهَقًا (٦)و مردانی از آدمیان به مردانی از جنّ پناه میبردند، پس بر طغیان و تباهیشان افزودند. |
وَأَنَّهُمْ ظَنُّوا كَمَا ظَنَنْتُمْ أَنْ لَنْ يَبْعَثَ اللَّهُ أَحَدًا (٧)و آن آدمیان پنداشتند که خدا هرگز کسی را برنمیانگیزد، چنان که شما پنداشتید. |
وَأَنَّا لَمَسْنَا السَّمَاءَ فَوَجَدْنَاهَا مُلِئَتْ حَرَسًا شَدِيدًا وَشُهُبًا (٨)و ما به آسمانها نزدیک شدیم، پس آنجا را پر از نگهبانان نیرومند و شَهابها یافتیم. |
وَأَنَّا كُنَّا نَقْعُدُ مِنْهَا مَقَاعِدَ لِلسَّمْعِ ۖ فَمَنْ يَسْتَمِعِ الْآنَ يَجِدْ لَهُ شِهَابًا رَصَدًا (٩)و ما پیشتر برای شنیدن در مراکزی از آسمان مینشستیم؛ ولی اکنون هر که بخواهد دزدیده گوش کند، شهابی را در کمین خود مییابد. |
وَأَنَّا لَا نَدْرِي أَشَرٌّ أُرِيدَ بِمَنْ فِي الْأَرْضِ أَمْ أَرَادَ بِهِمْ رَبُّهُمْ رَشَدًا (١٠)و ما نمیدانیم آیا برای کسانی که در زمین هستند، شرّی خواسته شده، یا پروردگارشان برای آنها رهیابی را اراده کرده است؟ |
وَأَنَّا مِنَّا الصَّالِحُونَ وَمِنَّا دُونَ ذَٰلِكَ ۖ كُنَّا طَرَائِقَ قِدَدًا (١١)و برخی از ما افراد شایستهای هستند و برخی غیر از آن. ما فرقههایی گوناگونیم. |
وَأَنَّا ظَنَنَّا أَنْ لَنْ نُعْجِزَ اللَّهَ فِي الْأَرْضِ وَلَنْ نُعْجِزَهُ هَرَبًا (١٢)و ما میدانیم که هرگز نمیتوانیم خدا را در زمین درمانده کنیم و هرگز نمیتوانیم از دسترس قدرت او بیرون برویم. |
وَأَنَّا لَمَّا سَمِعْنَا الْهُدَىٰ آمَنَّا بِهِ ۖ فَمَنْ يُؤْمِنْ بِرَبِّهِ فَلَا يَخَافُ بَخْسًا وَلَا رَهَقًا (١٣)و چون هدایت را شنیدیم، به آن ایمان آوردیم. پس هر کس به پروردگارش ایمان آورد، از هیچ کاستی و ستمی نمیترسد. |
وَأَنَّا مِنَّا الْمُسْلِمُونَ وَمِنَّا الْقَاسِطُونَ ۖ فَمَنْ أَسْلَمَ فَأُولَـٰئِكَ تَحَرَّوْا رَشَدًا (١٤)و برخی از ما اهل تسلیم و بعضی، منحرفند. پس کسانی که تسلیم شدند، آنانند که راه رشد و هدایت را میجویند. |
وَأَمَّا الْقَاسِطُونَ فَكَانُوا لِجَهَنَّمَ حَطَبًا (١٥)ولی منحرفان، هیزم دوزخند.» |
وَأَنْ لَوِ اسْتَقَامُوا عَلَى الطَّرِيقَةِ لَأَسْقَيْنَاهُمْ مَاءً غَدَقًا (١٦)و اگر بر راه پایداری کنند، آنان را با آبی فراوان سیراب میکنیم، |
لِنَفْتِنَهُمْ فِيهِ ۚ وَمَنْ يُعْرِضْ عَنْ ذِكْرِ رَبِّهِ يَسْلُكْهُ عَذَابًا صَعَدًا (١٧)تا آنان را در آن بیازماییم و هر کس از یاد پرورگارش روی برگرداند، او را به عذابی سخت و فزاینده گرفتار میسازد. |
وَأَنَّ الْمَسَاجِدَ لِلَّهِ فَلَا تَدْعُوا مَعَ اللَّهِ أَحَدًا (١٨)«و مساجد ویژهی خداست، پس با خداوند هیچ کس را مخوانید!» |
وَأَنَّهُ لَمَّا قَامَ عَبْدُ اللَّهِ يَدْعُوهُ كَادُوا يَكُونُونَ عَلَيْهِ لِبَدًا (١٩)و چون بندهی خدا میایستاد و او را میخواند، گروهی انبوه نزدیک بود بر سر او بریزند. |
قُلْ إِنَّمَا أَدْعُو رَبِّي وَلَا أُشْرِكُ بِهِ أَحَدًا (٢٠)بگو: من فقط پروردگارم را میخوانم و هیچ کس را شریک او نمیگیرم.» |
قُلْ إِنِّي لَا أَمْلِكُ لَكُمْ ضَرًّا وَلَا رَشَدًا (٢١)بگو: «من مالک هیچ سود و زیانی برای شما نیستم.» |
قُلْ إِنِّي لَنْ يُجِيرَنِي مِنَ اللَّهِ أَحَدٌ وَلَنْ أَجِدَ مِنْ دُونِهِ مُلْتَحَدًا (٢٢)بگو: « هرگز کسی در برابر خدا مرا پناه نمیدهد و جز او هرگز پناهگاهی نخواهم یافت. |
إِلَّا بَلَاغًا مِنَ اللَّهِ وَرِسَالَاتِهِ ۚ وَمَنْ يَعْصِ اللَّهَ وَرَسُولَهُ فَإِنَّ لَهُ نَارَ جَهَنَّمَ خَالِدِينَ فِيهَا أَبَدًا (٢٣)تنها تبلیغی از سوی خدا و رساندن پیامهای اوست.» و کسانی که خدا و پیامبرش را فرمان نبرند، قطعاً آتش دوزخ برایشان خواهد بود. همیشه در آن جاودانهاند. |
حَتَّىٰ إِذَا رَأَوْا مَا يُوعَدُونَ فَسَيَعْلَمُونَ مَنْ أَضْعَفُ نَاصِرًا وَأَقَلُّ عَدَدًا (٢٤)تا آن را که وعده داده میشوند، ببینند. پس به زودی خواهند دانست چه کسی یاورش ناتوانتر و در شمارش کمتر است. |
قُلْ إِنْ أَدْرِي أَقَرِيبٌ مَا تُوعَدُونَ أَمْ يَجْعَلُ لَهُ رَبِّي أَمَدًا (٢٥)بگو: «من نمیدانم که آیا آن وعدهای که به شما دادهاند، نزدیک است، یا پروردگارم برای آن مدتی قرار میدهد؟ |
عَالِمُ الْغَيْبِ فَلَا يُظْهِرُ عَلَىٰ غَيْبِهِ أَحَدًا (٢٦)او دانای غیب است و هیچ کس را بر غیب خود آگاه نمیکند، |
إِلَّا مَنِ ارْتَضَىٰ مِنْ رَسُولٍ فَإِنَّهُ يَسْلُكُ مِنْ بَيْنِ يَدَيْهِ وَمِنْ خَلْفِهِ رَصَدًا (٢٧)مگر پیامبری را که از او خشنود باشد که از پیش رو و از پشت سرش نگاهبانانی میگمارد. |
لِيَعْلَمَ أَنْ قَدْ أَبْلَغُوا رِسَالَاتِ رَبِّهِمْ وَأَحَاطَ بِمَا لَدَيْهِمْ وَأَحْصَىٰ كُلَّ شَيْءٍ عَدَدًا (٢٨)تا معلوم دارد پیامهای پروردگارشان را رساندهاند و او به آنچه نزد آنان است، احاطه دارد و هر چیزی را با عدد، شمرده است.» |
سورۀ الجنّ (28 آیه)
یک دسته را انتخاب کنید: