بِسْمِ اللَّهِ الرَّحْمَـٰنِ الرَّحِيمِ به نام خداوند بخشندهی مهربان. |
هَلْ أَتَىٰ عَلَى الْإِنْسَانِ حِينٌ مِنَ الدَّهْرِ لَمْ يَكُنْ شَيْئًا مَذْكُورًا (١)آیا بر انسان دورهای از روزگار گذشت که چیز قابل ذکری نبود؟ |
إِنَّا خَلَقْنَا الْإِنْسَانَ مِنْ نُطْفَةٍ أَمْشَاجٍ نَبْتَلِيهِ فَجَعَلْنَاهُ سَمِيعًا بَصِيرًا (٢)همانا ما انسان را از نطفهای آمیخته آفریدیم و او را از حالتی به حالتی درآوردیم، پس او را شنوا و بینا گردانیدیم. |
إِنَّا هَدَيْنَاهُ السَّبِيلَ إِمَّا شَاكِرًا وَإِمَّا كَفُورًا (٣)ما راه را به او نشان دادیم، خواه سپاسگزار باشد، یا ناسپاس. |
إِنَّا أَعْتَدْنَا لِلْكَافِرِينَ سَلَاسِلَ وَأَغْلَالًا وَسَعِيرًا (٤)ما برای کافران، زنجیرها و غلها و آتشی برافروخته آماده کردهایم. |
إِنَّ الْأَبْرَارَ يَشْرَبُونَ مِنْ كَأْسٍ كَانَ مِزَاجُهَا كَافُورًا (٥)همانا نیکان از پیمانهای مینوشند که با کافور آمیخته شده است. |
عَيْنًا يَشْرَبُ بِهَا عِبَادُ اللَّهِ يُفَجِّرُونَهَا تَفْجِيرًا (٦)چشمهای که بندگان خدا از آن مینوشند و هرگونه بخواهند، آن را جاری میسازند. |
يُوفُونَ بِالنَّذْرِ وَيَخَافُونَ يَوْمًا كَانَ شَرُّهُ مُسْتَطِيرًا (٧)آنان به نذر وفا میکنند و از روزی که شرش فراگیر است، میترسند. |
وَيُطْعِمُونَ الطَّعَامَ عَلَىٰ حُبِّهِ مِسْكِينًا وَيَتِيمًا وَأَسِيرًا (٨)و غذای خود را با آن که به آن علاقه دارند، به بینوا و یتیم و اسیر میدهند. |
إِنَّمَا نُطْعِمُكُمْ لِوَجْهِ اللَّهِ لَا نُرِيدُ مِنْكُمْ جَزَاءً وَلَا شُكُورًا (٩)که ما فقط برای خشنودی خدا به شما غذا میدهیم، نه پاداشی از شما میخواهیم و نه سپاسی. |
إِنَّا نَخَافُ مِنْ رَبِّنَا يَوْمًا عَبُوسًا قَمْطَرِيرًا (١٠)و ما از پروردگارمان، به خاطر روزی که به شدت گرفته و بسیار سخت است، میترسیم. |
فَوَقَاهُمُ اللَّهُ شَرَّ ذَٰلِكَ الْيَوْمِ وَلَقَّاهُمْ نَضْرَةً وَسُرُورًا (١١)پس خداوند آنان را از شر آن روز نگاه میدارد و آنان را با شادی و سروری بس بزرگ روبرو میکند. |
وَجَزَاهُمْ بِمَا صَبَرُوا جَنَّةً وَحَرِيرًا (١٢)و آنها را برای صبری که کردند، بهشتی و ابریشمی پاداش میدهد، |
مُتَّكِئِينَ فِيهَا عَلَى الْأَرَائِكِ ۖ لَا يَرَوْنَ فِيهَا شَمْسًا وَلَا زَمْهَرِيرًا (١٣)در حالی که در آن بر تختها تکیه زدهاند، در آنجا نه آفتابی بینند و نه سرمایی . |
وَدَانِيَةً عَلَيْهِمْ ظِلَالُهَا وَذُلِّلَتْ قُطُوفُهَا تَذْلِيلًا (١٤)و سایههای درختان بر سرشان نزدیک و میوههایش در دسترس آنهاست. |
وَيُطَافُ عَلَيْهِمْ بِآنِيَةٍ مِنْ فِضَّةٍ وَأَكْوَابٍ كَانَتْ قَوَارِيرَا (١٥)گرد آنان ظرفهای نقرهفام و تنگهای بلورین، گردانده میشود. |
قَوَارِيرَ مِنْ فِضَّةٍ قَدَّرُوهَا تَقْدِيرًا (١٦)بلورهایی نقرهفام که آنها را به هر اندازه که خواستهاند، اندازهگیری کردهاند. |
وَيُسْقَوْنَ فِيهَا كَأْسًا كَانَ مِزَاجُهَا زَنْجَبِيلًا (١٧)در آن ، جامی نوشانده میشود که با زنجبیل آمیخته است. |
عَيْنًا فِيهَا تُسَمَّىٰ سَلْسَبِيلًا (١٨)از چشمهای در آنجا که سلسبیل نامیده میشود. |
وَيَطُوفُ عَلَيْهِمْ وِلْدَانٌ مُخَلَّدُونَ إِذَا رَأَيْتَهُمْ حَسِبْتَهُمْ لُؤْلُؤًا مَنْثُورًا (١٩)و بر گردشان پسرانی همیشه نوجوان، میگردند، هرگاه آنان را ببینی، میپنداری مرواریدهایی غلطان و پراکندهاند. |
وَإِذَا رَأَيْتَ ثَمَّ رَأَيْتَ نَعِيمًا وَمُلْكًا كَبِيرًا (٢٠)و چون آنجا را بنگری، نعمتی و فرمانروایی بزرگی میبینی. |
عَالِيَهُمْ ثِيَابُ سُنْدُسٍ خُضْرٌ وَإِسْتَبْرَقٌ ۖ وَحُلُّوا أَسَاوِرَ مِنْ فِضَّةٍ وَسَقَاهُمْ رَبُّهُمْ شَرَابًا طَهُورًا (٢١)بر اندامشان جامههای سبز از دیبای نازک و ابریشم درشت بافت است و با دستبندهای نقره آراسته شدهاند و پروردگارشان شرابی پاک و پاککننده به آنان مینوشاند. |
إِنَّ هَـٰذَا كَانَ لَكُمْ جَزَاءً وَكَانَ سَعْيُكُمْ مَشْكُورًا (٢٢)«این پاداشی است برای شما و کوشش شما مورد سپاس است.» |
إِنَّا نَحْنُ نَزَّلْنَا عَلَيْكَ الْقُرْآنَ تَنْزِيلًا (٢٣)همانا ما خود، قرآن را آنگونه که باید، بر تو فروفرستادیم. |
فَاصْبِرْ لِحُكْمِ رَبِّكَ وَلَا تُطِعْ مِنْهُمْ آثِمًا أَوْ كَفُورًا (٢٤)پس در برابر فرمان پروردگارت صبر پیشه کن! و از هیچ گنهکار یا ناسپاسِ آنان فرمان نبر! |
وَاذْكُرِ اسْمَ رَبِّكَ بُكْرَةً وَأَصِيلًا (٢٥)و بامداد و شامگاه، نام پروردگارت را یاد کن! |
وَمِنَ اللَّيْلِ فَاسْجُدْ لَهُ وَسَبِّحْهُ لَيْلًا طَوِيلًا (٢٦)و بخشی از شب را برای او سجده کن! و در بلندای شب به تسبیح او بپرداز! |
إِنَّ هَـٰؤُلَاءِ يُحِبُّونَ الْعَاجِلَةَ وَيَذَرُونَ وَرَاءَهُمْ يَوْمًا ثَقِيلًا (٢٧)اینان زودگذر را دوست دارند و روز گرانبار را پشت سر میاندازند. |
نَحْنُ خَلَقْنَاهُمْ وَشَدَدْنَا أَسْرَهُمْ ۖ وَإِذَا شِئْنَا بَدَّلْنَا أَمْثَالَهُمْ تَبْدِيلًا (٢٨)ماییم که آنان را آفریدیم و پیوندهای مفاصلشان را محکم ساختیم و هرگاه بخواهیم، مانند آنها را چنان که باید به جای آنان میآوریم. |
إِنَّ هَـٰذِهِ تَذْكِرَةٌ ۖ فَمَنْ شَاءَ اتَّخَذَ إِلَىٰ رَبِّهِ سَبِيلًا (٢٩)این پندی است. پس هر کس بخواهد، راهی به سوی پروردگارش گیرد. |
وَمَا تَشَاءُونَ إِلَّا أَنْ يَشَاءَ اللَّهُ ۚ إِنَّ اللَّهَ كَانَ عَلِيمًا حَكِيمًا (٣٠)و شما چیزی را نمیخواهید، مگر این که خدا بخواهد. خداوند همواره دانایی فرزانه است. |
يُدْخِلُ مَنْ يَشَاءُ فِي رَحْمَتِهِ ۚ وَالظَّالِمِينَ أَعَدَّ لَهُمْ عَذَابًا أَلِيمًا (٣١)هر که را بخواهد، به رحمت خود درمیآورد و برای ستمکاران عذابی دردناک آماده کرده است. |
سورۀ الانسان (31 آیه)
یک دسته را انتخاب کنید: