بِسْمِ اللَّهِ الرَّحْمَـٰنِ الرَّحِيمِ به نام خداوند بخشندهی مهربان. |
عَمَّ يَتَسَاءَلُونَ (١)از چه از یکدیگر میپرسند؟ |
عَنِ النَّبَإِ الْعَظِيمِ (٢)از خبر بزرگ! |
الَّذِي هُمْ فِيهِ مُخْتَلِفُونَ (٣)همان که دربارهی آن اختلاف دارند. |
كَلَّا سَيَعْلَمُونَ (٤)چنین نیست! به زودی خواهند دانست. |
ثُمَّ كَلَّا سَيَعْلَمُونَ (٥)باز هم چنین نیست! به زودی خواهند دانست. |
أَلَمْ نَجْعَلِ الْأَرْضَ مِهَادًا (٦)آیا زمین را بستر آرامش قرار ندادیم؟ |
وَالْجِبَالَ أَوْتَادًا (٧)و کوهها را میخهایی ؟ |
وَخَلَقْنَاكُمْ أَزْوَاجًا (٨)و شما را جفتهایی آفریدیم. |
وَجَعَلْنَا نَوْمَكُمْ سُبَاتًا (٩)و خواب را مایهی آرامش شما قرار دادیم. |
وَجَعَلْنَا اللَّيْلَ لِبَاسًا (١٠)و شب را پوششی ساختیم. |
وَجَعَلْنَا النَّهَارَ مَعَاشًا (١١)و روز را وقت معاش قرار دادیم. |
وَبَنَيْنَا فَوْقَكُمْ سَبْعًا شِدَادًا (١٢)و بر فراز شما هفت استوار بنا کردیم. |
وَجَعَلْنَا سِرَاجًا وَهَّاجًا (١٣)و چراغی فروزان قرار دادیم. |
وَأَنْزَلْنَا مِنَ الْمُعْصِرَاتِ مَاءً ثَجَّاجًا (١٤)و از ابرهای بارانزا و فشرده، آبی فراوان و ریزان فروفرستادیم. |
لِنُخْرِجَ بِهِ حَبًّا وَنَبَاتًا (١٥)تا با آن دانه و گیاه بیرون آوریم، |
وَجَنَّاتٍ أَلْفَافًا (١٦)و باغهایی پر درخت. |
إِنَّ يَوْمَ الْفَصْلِ كَانَ مِيقَاتًا (١٧)همانا روز جدایی، وعدهگاه است. |
يَوْمَ يُنْفَخُ فِي الصُّورِ فَتَأْتُونَ أَفْوَاجًا (١٨)روزی که در صور دمیده میشود و گروه گروه میآیید. |
وَفُتِحَتِ السَّمَاءُ فَكَانَتْ أَبْوَابًا (١٩)و آسمان گشوده شود و به صورت درهایی باز درآید. |
وَسُيِّرَتِ الْجِبَالُ فَكَانَتْ سَرَابًا (٢٠)و کوهها روان شوند و چون سراب گردند. |
إِنَّ جَهَنَّمَ كَانَتْ مِرْصَادًا (٢١)همانا دوزخ، کمینگاهی است. |
لِلطَّاغِينَ مَآبًا (٢٢)بازگشتگاهی است برای سرکشان. |
لَابِثِينَ فِيهَا أَحْقَابًا (٢٣)روزگاری در آن میمانند. |
لَا يَذُوقُونَ فِيهَا بَرْدًا وَلَا شَرَابًا (٢٤)در آن ، نه چیز خنکی میچشند و نه آشامیدنی ، |
إِلَّا حَمِيمًا وَغَسَّاقًا (٢٥)مگر آب داغ و چرکابی. |
جَزَاءً وِفَاقًا (٢٦)این، کیفری است مناسب. |
إِنَّهُمْ كَانُوا لَا يَرْجُونَ حِسَابًا (٢٧)آنان بودند که به حساب امید و باوری نداشتند. |
وَكَذَّبُوا بِآيَاتِنَا كِذَّابًا (٢٨)و آیات ما را به سختی تکذیب میکردند. |
وَكُلَّ شَيْءٍ أَحْصَيْنَاهُ كِتَابًا (٢٩)ما حساب همه چیز را درکتابی داشتیم. |
فَذُوقُوا فَلَنْ نَزِيدَكُمْ إِلَّا عَذَابًا (٣٠)«پس بچشید که هرگز جز عذاب بر شما نمیافزاییم.» |
إِنَّ لِلْمُتَّقِينَ مَفَازًا (٣١)بیگمان برای پرهیزکاران، رستگاری و کامیابی بزرگی است: |
حَدَائِقَ وَأَعْنَابًا (٣٢)باغهایی و انواع انگورها. |
وَكَوَاعِبَ أَتْرَابًا (٣٣)و دخترانی دلربا و همسال. |
وَكَأْسًا دِهَاقًا (٣٤)و جامهایی لبریز. |
لَا يَسْمَعُونَ فِيهَا لَغْوًا وَلَا كِذَّابًا (٣٥)در آنجا نه سخن بیهودهای میشنوند و نه دروغ و تکذیبی. |
جَزَاءً مِنْ رَبِّكَ عَطَاءً حِسَابًا (٣٦)پاداشی از سوی پروردگارت؛ بخششی حساب شده. |
رَبِّ السَّمَاوَاتِ وَالْأَرْضِ وَمَا بَيْنَهُمَا الرَّحْمَـٰنِ ۖ لَا يَمْلِكُونَ مِنْهُ خِطَابًا (٣٧)پروردگار آسمانها و زمین و آنچه میان آنهاست. آن بخشنده که هیچ کس اختیار چون و چرا با او ندارد. |
يَوْمَ يَقُومُ الرُّوحُ وَالْمَلَائِكَةُ صَفًّا ۖ لَا يَتَكَلَّمُونَ إِلَّا مَنْ أَذِنَ لَهُ الرَّحْمَـٰنُ وَقَالَ صَوَابًا (٣٨)روزی که روح و فرشتگان به صف بایستند، کسی سخن نمیگوید جز آن که رحمان به او اجازه دهد و او سخن درست بگوید. |
ذَٰلِكَ الْيَوْمُ الْحَقُّ ۖ فَمَنْ شَاءَ اتَّخَذَ إِلَىٰ رَبِّهِ مَآبًا (٣٩)آن روز، روز حقّ است. پس هرکس بخواهد، راه بازگشتی به سوی پروردگارش گیرد. |
إِنَّا أَنْذَرْنَاكُمْ عَذَابًا قَرِيبًا يَوْمَ يَنْظُرُ الْمَرْءُ مَا قَدَّمَتْ يَدَاهُ وَيَقُولُ الْكَافِرُ يَا لَيْتَنِي كُنْتُ تُرَابًا (٤٠)همانا ما شما را از عذابی نزدیک بیم دادیم. روزی که انسان به آنچه از پیش فرستاده بنگرد و کافر بگوید: «ای کاش خاک بودم!» |
سورۀ النبأ (40 آیه)
یک دسته را انتخاب کنید: