قرآن - سورۀ تکویر
چهارشنبه ۱۴۰۵/۰۵/۲۱
×
 
صفحه
٥٨٦
بِسْمِ اللَّهِ الرَّحْمَـٰنِ الرَّحِيمِ
 
به نام خداوند بخشنده‌ی مهربان.
 
 
إِذَا الشَّمْسُ كُوِّرَتْ
‎‎(١)
 
آن‌گاه که خورشید درهم‌پیچیده و تاریک شود.
 
 
وَإِذَا النُّجُومُ انْكَدَرَتْ
‎‎(٢)
 
و آن‌گاه که ستارگان به خاموشی گرایند.
 
 
وَإِذَا الْجِبَالُ سُيِّرَتْ
‎‎(٣)
 
و آن‌گاه که کوه‌ها به حرکت درآیند.
 
 
وَإِذَا الْعِشَارُ عُطِّلَتْ
‎‎(٤)
 
و آن‌گاه که اموال با ارزش به حال خود رها شوند.
 
 
وَإِذَا الْوُحُوشُ حُشِرَتْ
‎‎(٥)
 
و آن‌گاه که حیوانات وحشی، برانگیخته شوند و گرد آیند.
 
 
وَإِذَا الْبِحَارُ سُجِّرَتْ
‎‎(٦)
 
و آن‌گاه که دریاها شعله‌ور و جوشان شوند.
 
 
وَإِذَا النُّفُوسُ زُوِّجَتْ
‎‎(٧)
 
و آن‌گاه که جان‌ها جفت و قرین شوند.
 
 
وَإِذَا الْمَوْءُودَةُ سُئِلَتْ
‎‎(٨)
 
و آن‌گاه که از زنده به گور شده پرسیده شود
 
 
بِأَيِّ ذَنْبٍ قُتِلَتْ
‎‎(٩)
 
به کدامین گناه کشته شده‌اند؟
 
 
وَإِذَا الصُّحُفُ نُشِرَتْ
‎‎(١٠)
 
و آن‌گاه که نامه‌های عمل گشوده شود.
 
 
وَإِذَا السَّمَاءُ كُشِطَتْ
‎‎(١١)
 
و آن‌گاه که آسمان از جای کنده شود.
 
 
وَإِذَا الْجَحِيمُ سُعِّرَتْ
‎‎(١٢)
 
و آن‌گاه که دوزخ شعله‌ور شود.
 
 
وَإِذَا الْجَنَّةُ أُزْلِفَتْ
‎‎(١٣)
 
و آن‌گاه که بهشت نزدیک آورده شود.
 
 
عَلِمَتْ نَفْسٌ مَا أَحْضَرَتْ
‎‎(١٤)
 
هر کس آنچه را آماده کرده است، می‌داند.
 
 
فَلَا أُقْسِمُ بِالْخُنَّسِ
‎‎(١٥)
 
پس سوگند می‌خورم به ستارگانی که بازمی‌گردند،
 
 
الْجَوَارِ الْكُنَّسِ
‎‎(١٦)
 
در حرکتند و پنهان می‌شوند،
 
 
وَاللَّيْلِ إِذَا عَسْعَسَ
‎‎(١٧)
 
و سوگند به شب، آن‌گاه که برود،
 
 
وَالصُّبْحِ إِذَا تَنَفَّسَ
‎‎(١٨)
 
و سوگند به صبح، آن‌گاه که بدمد،
 
 
إِنَّهُ لَقَوْلُ رَسُولٍ كَرِيمٍ
‎‎(١٩)
 
که آن ، بازخوانده‌ی پیام‌آوری گرامی است.
 
 
ذِي قُوَّةٍ عِنْدَ ذِي الْعَرْشِ مَكِينٍ
‎‎(٢٠)
 
نیرومندی که نزد صاحب عرش، دارای مقامی والاست.
 
 
مُطَاعٍ ثَمَّ أَمِينٍ
‎‎(٢١)
 
از او فرمان می‌برند و امین است.
 
 
وَمَا صَاحِبُكُمْ بِمَجْنُونٍ
‎‎(٢٢)
 
و همنشینتان هیچ‌گونه جنونی ندارد.
 
 
وَلَقَدْ رَآهُ بِالْأُفُقِ الْمُبِينِ
‎‎(٢٣)
 
و قطعاً آن را در افق روشن دیده است.
 
 
وَمَا هُوَ عَلَى الْغَيْبِ بِضَنِينٍ
‎‎(٢٤)
 
و او بر غیب بخل نمی‌ورزد.
 
 
وَمَا هُوَ بِقَوْلِ شَيْطَانٍ رَجِيمٍ
‎‎(٢٥)
 
و آن قرآن، بازخوانده‌ی شیطانِ رانده شده نیست.
 
 
فَأَيْنَ تَذْهَبُونَ
‎‎(٢٦)
 
پس به کجا می‌روید؟
 
 
إِنْ هُوَ إِلَّا ذِكْرٌ لِلْعَالَمِينَ
‎‎(٢٧)
 
آن مایه‌ی تذکّر و پند برای جهانیان است.
 
 
لِمَنْ شَاءَ مِنْكُمْ أَنْ يَسْتَقِيمَ
‎‎(٢٨)
 
برای هر کس از شما که بخواهد راستی و درستی پیشه کند.
 
 
وَمَا تَشَاءُونَ إِلَّا أَنْ يَشَاءَ اللَّهُ رَبُّ الْعَالَمِينَ
‎‎(٢٩)
 
و تا خداوند، پروردگار جهانیان نخواهد، نخواهید خواست.
 
سوره قبلیسوره بعدی
سورۀ التكوير (29 آیه)