بِسْمِ اللَّهِ الرَّحْمَـٰنِ الرَّحِيمِ به نام خداوند بخشندهی مهربان. |
إِذَا الشَّمْسُ كُوِّرَتْ (١)آنگاه که خورشید درهمپیچیده و تاریک شود. |
وَإِذَا النُّجُومُ انْكَدَرَتْ (٢)و آنگاه که ستارگان به خاموشی گرایند. |
وَإِذَا الْجِبَالُ سُيِّرَتْ (٣)و آنگاه که کوهها به حرکت درآیند. |
وَإِذَا الْعِشَارُ عُطِّلَتْ (٤)و آنگاه که اموال با ارزش به حال خود رها شوند. |
وَإِذَا الْوُحُوشُ حُشِرَتْ (٥)و آنگاه که حیوانات وحشی، برانگیخته شوند و گرد آیند. |
وَإِذَا الْبِحَارُ سُجِّرَتْ (٦)و آنگاه که دریاها شعلهور و جوشان شوند. |
وَإِذَا النُّفُوسُ زُوِّجَتْ (٧)و آنگاه که جانها جفت و قرین شوند. |
وَإِذَا الْمَوْءُودَةُ سُئِلَتْ (٨)و آنگاه که از زنده به گور شده پرسیده شود |
بِأَيِّ ذَنْبٍ قُتِلَتْ (٩)به کدامین گناه کشته شدهاند؟ |
وَإِذَا الصُّحُفُ نُشِرَتْ (١٠)و آنگاه که نامههای عمل گشوده شود. |
وَإِذَا السَّمَاءُ كُشِطَتْ (١١)و آنگاه که آسمان از جای کنده شود. |
وَإِذَا الْجَحِيمُ سُعِّرَتْ (١٢)و آنگاه که دوزخ شعلهور شود. |
وَإِذَا الْجَنَّةُ أُزْلِفَتْ (١٣)و آنگاه که بهشت نزدیک آورده شود. |
عَلِمَتْ نَفْسٌ مَا أَحْضَرَتْ (١٤)هر کس آنچه را آماده کرده است، میداند. |
فَلَا أُقْسِمُ بِالْخُنَّسِ (١٥)پس سوگند میخورم به ستارگانی که بازمیگردند، |
الْجَوَارِ الْكُنَّسِ (١٦)در حرکتند و پنهان میشوند، |
وَاللَّيْلِ إِذَا عَسْعَسَ (١٧)و سوگند به شب، آنگاه که برود، |
وَالصُّبْحِ إِذَا تَنَفَّسَ (١٨)و سوگند به صبح، آنگاه که بدمد، |
إِنَّهُ لَقَوْلُ رَسُولٍ كَرِيمٍ (١٩)که آن ، بازخواندهی پیامآوری گرامی است. |
ذِي قُوَّةٍ عِنْدَ ذِي الْعَرْشِ مَكِينٍ (٢٠)نیرومندی که نزد صاحب عرش، دارای مقامی والاست. |
مُطَاعٍ ثَمَّ أَمِينٍ (٢١)از او فرمان میبرند و امین است. |
وَمَا صَاحِبُكُمْ بِمَجْنُونٍ (٢٢)و همنشینتان هیچگونه جنونی ندارد. |
وَلَقَدْ رَآهُ بِالْأُفُقِ الْمُبِينِ (٢٣)و قطعاً آن را در افق روشن دیده است. |
وَمَا هُوَ عَلَى الْغَيْبِ بِضَنِينٍ (٢٤)و او بر غیب بخل نمیورزد. |
وَمَا هُوَ بِقَوْلِ شَيْطَانٍ رَجِيمٍ (٢٥)و آن قرآن، بازخواندهی شیطانِ رانده شده نیست. |
فَأَيْنَ تَذْهَبُونَ (٢٦)پس به کجا میروید؟ |
إِنْ هُوَ إِلَّا ذِكْرٌ لِلْعَالَمِينَ (٢٧)آن مایهی تذکّر و پند برای جهانیان است. |
لِمَنْ شَاءَ مِنْكُمْ أَنْ يَسْتَقِيمَ (٢٨)برای هر کس از شما که بخواهد راستی و درستی پیشه کند. |
وَمَا تَشَاءُونَ إِلَّا أَنْ يَشَاءَ اللَّهُ رَبُّ الْعَالَمِينَ (٢٩)و تا خداوند، پروردگار جهانیان نخواهد، نخواهید خواست. |
سورۀ التكوير (29 آیه)







