قرآن - سورۀ انفطار
چهارشنبه ۱۴۰۵/۰۵/۲۱
×
 
صفحه
٥٨٧
حزب
١١٨
بِسْمِ اللَّهِ الرَّحْمَـٰنِ الرَّحِيمِ
 
به نام خداوند بخشنده‌ی مهربان.
 
 
إِذَا السَّمَاءُ انْفَطَرَتْ
‎‎(١)
 
آن‌گاه که آسمان شکافته شود.
 
 
وَإِذَا الْكَوَاكِبُ انْتَثَرَتْ
‎‎(٢)
 
و آن‌گاه که ستارگان پراکنده شوند.
 
 
وَإِذَا الْبِحَارُ فُجِّرَتْ
‎‎(٣)
 
و آن‌گاه که دریاها گشوده شوند و به هم راه یابند.
 
 
وَإِذَا الْقُبُورُ بُعْثِرَتْ
‎‎(٤)
 
و آن‌گاه که قبرها زیر و رو گردد.
 
 
عَلِمَتْ نَفْسٌ مَا قَدَّمَتْ وَأَخَّرَتْ
‎‎(٥)
 
هر کس آنچه را از پیش فرستاده و آنچه را از پس فرستاده است، می‌داند.
 
 
يَا أَيُّهَا الْإِنْسَانُ مَا غَرَّكَ بِرَبِّكَ الْكَرِيمِ
‎‎(٦)
 
ای انسان! چه چیز تو را در برابر پروردگارت که کریم و بخشنده است، مغرور ساخت؟
 
 
الَّذِي خَلَقَكَ فَسَوَّاكَ فَعَدَلَكَ
‎‎(٧)
 
همان که تو را آفرید و استوار ساخت و هماهنگ و متعادل کرد.
 
 
فِي أَيِّ صُورَةٍ مَا شَاءَ رَكَّبَكَ
‎‎(٨)
 
و به هر صورت که خواست، تو را ترکیب کرد.
 
 
كَلَّا بَلْ تُكَذِّبُونَ بِالدِّينِ
‎‎(٩)
 
با این همه، جزا را دروغ می‌پندارید.
 
 
وَإِنَّ عَلَيْكُمْ لَحَافِظِينَ
‎‎(١٠)
 
در حالی که قطعاً بر شما نگهبانانی گمارده شده‌اند.
 
 
كِرَامًا كَاتِبِينَ
‎‎(١١)
 
نویسندگانی بزرگوار،
 
 
يَعْلَمُونَ مَا تَفْعَلُونَ
‎‎(١٢)
 
که به آنچه می‌کنید، آگاهند.
 
 
إِنَّ الْأَبْرَارَ لَفِي نَعِيمٍ
‎‎(١٣)
 
بی‌شک، نیکان در ناز و نعمت‌اند.
 
 
وَإِنَّ الْفُجَّارَ لَفِي جَحِيمٍ
‎‎(١٤)
 
و بدکاران در آتشی شعله‌ور.
 
 
يَصْلَوْنَهَا يَوْمَ الدِّينِ
‎‎(١٥)
 
که در روز جزا به آن وارد شوند،
 
 
وَمَا هُمْ عَنْهَا بِغَائِبِينَ
‎‎(١٦)
 
و لحظه‌ای، از آن جدا نشوند.
 
 
وَمَا أَدْرَاكَ مَا يَوْمُ الدِّينِ
‎‎(١٧)
 
و تو چه می‌دانی که روز جزا چه روزی است؟
 
 
ثُمَّ مَا أَدْرَاكَ مَا يَوْمُ الدِّينِ
‎‎(١٨)
 
باز، چه می‌دانی که روز جزا چه روزی است؟
 
 
يَوْمَ لَا تَمْلِكُ نَفْسٌ لِنَفْسٍ شَيْئًا ۖ وَالْأَمْرُ يَوْمَئِذٍ لِلَّهِ
‎‎(١٩)
 
روزی که هیچ کس برای دیگری هیچ اختیاری ندارد و در آن روز، فرمان، فرمان خداست.
 
سوره قبلیسوره بعدی
سورۀ الإنفطار (19 آیه)