بِسْمِ اللَّهِ الرَّحْمَـٰنِ الرَّحِيمِ به نام خداوند بخشندهی مهربان. |
إِذَا السَّمَاءُ انْفَطَرَتْ (١)آنگاه که آسمان شکافته شود. |
وَإِذَا الْكَوَاكِبُ انْتَثَرَتْ (٢)و آنگاه که ستارگان پراکنده شوند. |
وَإِذَا الْبِحَارُ فُجِّرَتْ (٣)و آنگاه که دریاها گشوده شوند و به هم راه یابند. |
وَإِذَا الْقُبُورُ بُعْثِرَتْ (٤)و آنگاه که قبرها زیر و رو گردد. |
عَلِمَتْ نَفْسٌ مَا قَدَّمَتْ وَأَخَّرَتْ (٥)هر کس آنچه را از پیش فرستاده و آنچه را از پس فرستاده است، میداند. |
يَا أَيُّهَا الْإِنْسَانُ مَا غَرَّكَ بِرَبِّكَ الْكَرِيمِ (٦)ای انسان! چه چیز تو را در برابر پروردگارت که کریم و بخشنده است، مغرور ساخت؟ |
الَّذِي خَلَقَكَ فَسَوَّاكَ فَعَدَلَكَ (٧)همان که تو را آفرید و استوار ساخت و هماهنگ و متعادل کرد. |
فِي أَيِّ صُورَةٍ مَا شَاءَ رَكَّبَكَ (٨)و به هر صورت که خواست، تو را ترکیب کرد. |
كَلَّا بَلْ تُكَذِّبُونَ بِالدِّينِ (٩)با این همه، جزا را دروغ میپندارید. |
وَإِنَّ عَلَيْكُمْ لَحَافِظِينَ (١٠)در حالی که قطعاً بر شما نگهبانانی گمارده شدهاند. |
كِرَامًا كَاتِبِينَ (١١)نویسندگانی بزرگوار، |
يَعْلَمُونَ مَا تَفْعَلُونَ (١٢)که به آنچه میکنید، آگاهند. |
إِنَّ الْأَبْرَارَ لَفِي نَعِيمٍ (١٣)بیشک، نیکان در ناز و نعمتاند. |
وَإِنَّ الْفُجَّارَ لَفِي جَحِيمٍ (١٤)و بدکاران در آتشی شعلهور. |
يَصْلَوْنَهَا يَوْمَ الدِّينِ (١٥)که در روز جزا به آن وارد شوند، |
وَمَا هُمْ عَنْهَا بِغَائِبِينَ (١٦)و لحظهای، از آن جدا نشوند. |
وَمَا أَدْرَاكَ مَا يَوْمُ الدِّينِ (١٧)و تو چه میدانی که روز جزا چه روزی است؟ |
ثُمَّ مَا أَدْرَاكَ مَا يَوْمُ الدِّينِ (١٨)باز، چه میدانی که روز جزا چه روزی است؟ |
يَوْمَ لَا تَمْلِكُ نَفْسٌ لِنَفْسٍ شَيْئًا ۖ وَالْأَمْرُ يَوْمَئِذٍ لِلَّهِ (١٩)روزی که هیچ کس برای دیگری هیچ اختیاری ندارد و در آن روز، فرمان، فرمان خداست. |
سورۀ الإنفطار (19 آیه)








