بِسْمِ اللَّهِ الرَّحْمَـٰنِ الرَّحِيمِ به نام خداوند بخشندهی مهربان. |
وَيْلٌ لِلْمُطَفِّفِينَ (١)وای بر کمفروشان! |
الَّذِينَ إِذَا اكْتَالُوا عَلَى النَّاسِ يَسْتَوْفُونَ (٢)کسانی که هرگاه از مردم، کالایی را پیمانه میکنند تمام و کامل میگیرند. |
وَإِذَا كَالُوهُمْ أَوْ وَزَنُوهُمْ يُخْسِرُونَ (٣)ولی هنگامی که میخواهند به آنان پیمانه بدهند، یا برایشان وزن کنند، کم میگذارند. |
أَلَا يَظُنُّ أُولَـٰئِكَ أَنَّهُمْ مَبْعُوثُونَ (٤)آیا آنان گمان ندارند که برانگیخته خواهند شد؟ |
لِيَوْمٍ عَظِيمٍ (٥)در روزی بزرگ |
يَوْمَ يَقُومُ النَّاسُ لِرَبِّ الْعَالَمِينَ (٦)روزی که مردم در پیشگاه پروردگار جهانیان خواهند ایستاد. |
كَلَّا إِنَّ كِتَابَ الْفُجَّارِ لَفِي سِجِّينٍ (٧)چنین نیست ! همانا پروندهی بدکاران در سِجّین است. |
وَمَا أَدْرَاكَ مَا سِجِّينٌ (٨)و تو چه میدانی که سِجّین چیست؟ |
كِتَابٌ مَرْقُومٌ (٩)این سرنوشتی است رقم خورده . |
وَيْلٌ يَوْمَئِذٍ لِلْمُكَذِّبِينَ (١٠)در آن روز، وای بر تکذیبکنندگان! |
الَّذِينَ يُكَذِّبُونَ بِيَوْمِ الدِّينِ (١١)کسانی که روز جزا را انکار میکنند. |
وَمَا يُكَذِّبُ بِهِ إِلَّا كُلُّ مُعْتَدٍ أَثِيمٍ (١٢)و جز تجاوزگر گناهکار، کسی آن را انکار نمیکند. |
إِذَا تُتْلَىٰ عَلَيْهِ آيَاتُنَا قَالَ أَسَاطِيرُ الْأَوَّلِينَ (١٣)هرگاه آیات ما بر او تلاوت شود، میگوید: « افسانههای پیشینیان است!» |
كَلَّا ۖ بَلْ ۜ رَانَ عَلَىٰ قُلُوبِهِمْ مَا كَانُوا يَكْسِبُونَ (١٤)هرگز! بلکه آنچه مرتکب میشدند، بر دلهایشان زنگار نهاده است. |
كَلَّا إِنَّهُمْ عَنْ رَبِّهِمْ يَوْمَئِذٍ لَمَحْجُوبُونَ (١٥)هرگز! آنان در آن روز از پروردگارشان دور و محرومند. |
ثُمَّ إِنَّهُمْ لَصَالُو الْجَحِيمِ (١٦)سپس به دوزخ وارد خواهند شد. |
ثُمَّ يُقَالُ هَـٰذَا الَّذِي كُنْتُمْ بِهِ تُكَذِّبُونَ (١٧)سپس گفته خواهد شد: «این همان چیزی است که آن را دروغ میپنداشتید!» |
كَلَّا إِنَّ كِتَابَ الْأَبْرَارِ لَفِي عِلِّيِّينَ (١٨)چنین نیست ! همانا پروندهی نیکوکاران در علّیین است. |
وَمَا أَدْرَاكَ مَا عِلِّيُّونَ (١٩)و تو چه میدانی که علّیّون چیست؟ |
كِتَابٌ مَرْقُومٌ (٢٠)این ، سرنوشتی است رقم خورده. |
يَشْهَدُهُ الْمُقَرَّبُونَ (٢١)که مقرّبان آن را مشاهده میکنند. |
إِنَّ الْأَبْرَارَ لَفِي نَعِيمٍ (٢٢)بیشک، نیکان در ناز و نعمتاند. |
عَلَى الْأَرَائِكِ يَنْظُرُونَ (٢٣)بر تختها مینگرند. |
تَعْرِفُ فِي وُجُوهِهِمْ نَضْرَةَ النَّعِيمِ (٢٤)در چهرهی آنان خرّمی و طراوت نعمت را بازمیشناسی. |
يُسْقَوْنَ مِنْ رَحِيقٍ مَخْتُومٍ (٢٥)از شرابی ناب و سر به مهر به آنان مینوشانند. |
خِتَامُهُ مِسْكٌ ۚ وَفِي ذَٰلِكَ فَلْيَتَنَافَسِ الْمُتَنَافِسُونَ (٢٦)مهر آن از مشک است و هر کس که اهل مسابقه است، شایسته است که رقابت ورزد. |
وَمِزَاجُهُ مِنْ تَسْنِيمٍ (٢٧)و آمیختهای از تسنیم است، |
عَيْنًا يَشْرَبُ بِهَا الْمُقَرَّبُونَ (٢٨)چشمهای که مقرّبان از آن مینوشند. |
إِنَّ الَّذِينَ أَجْرَمُوا كَانُوا مِنَ الَّذِينَ آمَنُوا يَضْحَكُونَ (٢٩)گناهکاران پیوسته به مؤمنان میخندیدند. |
وَإِذَا مَرُّوا بِهِمْ يَتَغَامَزُونَ (٣٠)و هرگاه از کنارشان میگذشتند، با چشم و ابرو به یکدیگر اشاره میکردند . |
وَإِذَا انْقَلَبُوا إِلَىٰ أَهْلِهِمُ انْقَلَبُوا فَكِهِينَ (٣١)و چون به سوی کسانشان بازمیگشتند، بذلهگو بازمیگشتند. |
وَإِذَا رَأَوْهُمْ قَالُوا إِنَّ هَـٰؤُلَاءِ لَضَالُّونَ (٣٢)و هرگاه آنان را میدیدند، میگفتند: «بیشک این گروه گمراهند!» |
وَمَا أُرْسِلُوا عَلَيْهِمْ حَافِظِينَ (٣٣)در حالی که آنان را بر مؤمنان مراقب نفرستاده بودند . |
فَالْيَوْمَ الَّذِينَ آمَنُوا مِنَ الْكُفَّارِ يَضْحَكُونَ (٣٤)پس امروز، مؤمنان به کافران میخندند. |
عَلَى الْأَرَائِكِ يَنْظُرُونَ (٣٥)آنان بر تختهای بهشتی نظارهگرند، |
هَلْ ثُوِّبَ الْكُفَّارُ مَا كَانُوا يَفْعَلُونَ (٣٦)که آیا کافران به کیفر کارهایشان، رسیدهاند |
سورۀ المطفّفين (36 آیه)
یک دسته را انتخاب کنید: