قرآن - سورۀ انشقاق
چهارشنبه ۱۴۰۵/۰۵/۲۱
×
 
بِسْمِ اللَّهِ الرَّحْمَـٰنِ الرَّحِيمِ
 
به نام خداوند بخشنده‌ی مهربان.
 
 
إِذَا السَّمَاءُ انْشَقَّتْ
‎‎(١)
 
آن‌گاه که آسمان شکافته شود.
 
 
وَأَذِنَتْ لِرَبِّهَا وَحُقَّتْ
‎‎(٢)
 
و پروردگارش را فرمان برد که چنین سزاوار است.
 
 
وَإِذَا الْأَرْضُ مُدَّتْ
‎‎(٣)
 
و آن‌گاه که زمین کشیده و هموار شود.
 
 
وَأَلْقَتْ مَا فِيهَا وَتَخَلَّتْ
‎‎(٤)
 
و آنچه در درون دارد، بیرون اندازد و خالی گردد.
 
 
وَأَذِنَتْ لِرَبِّهَا وَحُقَّتْ
‎‎(٥)
 
و پروردگارش را فرمان بَرَد و چنین سزاوار است.
 
 
يَا أَيُّهَا الْإِنْسَانُ إِنَّكَ كَادِحٌ إِلَىٰ رَبِّكَ كَدْحًا فَمُلَاقِيهِ
‎‎(٦)
 
ای انسان! بی‌تردید تو با تلاشی سخت به سوی پروردگارت رهسپاری و سرانجام به دیدار او خواهی رسید.
 
 
فَأَمَّا مَنْ أُوتِيَ كِتَابَهُ بِيَمِينِهِ
‎‎(٧)
 
پس هر کس کارنامه‌اش به دست راستش داده شود،
 
 
فَسَوْفَ يُحَاسَبُ حِسَابًا يَسِيرًا
‎‎(٨)
 
به زودی و به آسانی به حساب او رسیدگی خواهد شد،
 
 
وَيَنْقَلِبُ إِلَىٰ أَهْلِهِ مَسْرُورًا
‎‎(٩)
 
و شادمان به سوی کسانش بازمی‌گردد.
 
 
وَأَمَّا مَنْ أُوتِيَ كِتَابَهُ وَرَاءَ ظَهْرِهِ
‎‎(١٠)
 
و امّا هر کس کارنامه‌اش از پشت سر او داده شود،
 
 
فَسَوْفَ يَدْعُو ثُبُورًا
‎‎(١١)
 
پس به زودی فریاد فغان و نابودی بر خواهد آورد،
 
 
وَيَصْلَىٰ سَعِيرًا
‎‎(١٢)
 
و وارد دوزخ خواهد شد.
 
 
إِنَّهُ كَانَ فِي أَهْلِهِ مَسْرُورًا
‎‎(١٣)
 
او در میان کسانش شادمان بود.
 
 
إِنَّهُ ظَنَّ أَنْ لَنْ يَحُورَ
‎‎(١٤)
 
او می‌پنداشت که هرگز بازنمی‌گردد.
 
 
بَلَىٰ إِنَّ رَبَّهُ كَانَ بِهِ بَصِيرًا
‎‎(١٥)
 
چرا! پروردگارش همواره به او بیناست.
 
 
فَلَا أُقْسِمُ بِالشَّفَقِ
‎‎(١٦)
 
به شفق، سوگند می‌خورم،
 
 
وَاللَّيْلِ وَمَا وَسَقَ
‎‎(١٧)
 
و سوگند به شب و آنچه جمع می‌کند،
 
 
وَالْقَمَرِ إِذَا اتَّسَقَ
‎‎(١٨)
 
و سوگند به ماه، آن‌گاه که کامل گردد.
 
 
لَتَرْكَبُنَّ طَبَقًا عَنْ طَبَقٍ
‎‎(١٩)
 
که شما همواره از حالی به حال دیگر درآیید.
 
 
فَمَا لَهُمْ لَا يُؤْمِنُونَ
‎‎(٢٠)
 
پس چرا ایمان نمی‌آورند؟
 
 
وَإِذَا قُرِئَ عَلَيْهِمُ الْقُرْآنُ لَا يَسْجُدُونَ
سجده مستحب
۩
‎‎(٢١)
 
و هنگامی که قرآن بر آنان خوانده می‌شود، سجده نمی‌کنند؟
 
 
بَلِ الَّذِينَ كَفَرُوا يُكَذِّبُونَ
‎‎(٢٢)
 
بلکه کافران همواره تکذیب می‌کنند.
 
 
وَاللَّهُ أَعْلَمُ بِمَا يُوعُونَ
‎‎(٢٣)
 
و خدا به آنچه در دل دارند، داناتر است.
 
 
فَبَشِّرْهُمْ بِعَذَابٍ أَلِيمٍ
‎‎(٢٤)
 
پس آنان را به عذابی دردناک بشارت بده!
 
 
إِلَّا الَّذِينَ آمَنُوا وَعَمِلُوا الصَّالِحَاتِ لَهُمْ أَجْرٌ غَيْرُ مَمْنُونٍ
‎‎(٢٥)
 
مگر کسانی که ایمان آوردند و کارهای شایسته کردند، که آنان پاداشی بی‌پایان دارند.
 
سوره قبلیسوره بعدی
سورۀ الإنشقاق (25 آیه)