بِسْمِ اللَّهِ الرَّحْمَـٰنِ الرَّحِيمِ به نام خداوند بخشندهی مهربان. |
وَالشَّمْسِ وَضُحَاهَا (١)سوگند به خورشید و روشنایی آن! |
وَالْقَمَرِ إِذَا تَلَاهَا (٢)سوگند به ماه، آنگاه که از پی خورشید درآید. |
وَالنَّهَارِ إِذَا جَلَّاهَا (٣)سوگند به روز، آنگاه که زمین را روشن سازد. |
وَاللَّيْلِ إِذَا يَغْشَاهَا (٤)سوگند به شب، آنگاه که زمین را بپوشاند. |
وَالسَّمَاءِ وَمَا بَنَاهَا (٥)سوگند به آسمان و آن که آن را بنا کرد. |
وَالْأَرْضِ وَمَا طَحَاهَا (٦)سوگند به زمین و آن که آن را گسترانید. |
وَنَفْسٍ وَمَا سَوَّاهَا (٧)سوگند به جان و آن که آن را سامان داد، |
فَأَلْهَمَهَا فُجُورَهَا وَتَقْوَاهَا (٨)پس پلیدیها و پاکیهایش را به او الهام کرد. |
قَدْ أَفْلَحَ مَنْ زَكَّاهَا (٩)که به راستی رستگار شد آن که جان خود را از آلودگی پاک کرد. |
وَقَدْ خَابَ مَنْ دَسَّاهَا (١٠)و بیشک محروم گشت آن که آن را به پلیدی آلود. |
كَذَّبَتْ ثَمُودُ بِطَغْوَاهَا (١١)قوم ثمود از روی سرکشی، تکذیب کردند. |
إِذِ انْبَعَثَ أَشْقَاهَا (١٢)آنگاه که بدبختترینِ آنها بهپا خاست. |
فَقَالَ لَهُمْ رَسُولُ اللَّهِ نَاقَةَ اللَّهِ وَسُقْيَاهَا (١٣)پس پیامبر خدا به آنان گفت: «شتر خدا و آبشخورش را !» |
فَكَذَّبُوهُ فَعَقَرُوهَا فَدَمْدَمَ عَلَيْهِمْ رَبُّهُمْ بِذَنْبِهِمْ فَسَوَّاهَا (١٤)پس او را تکذیب کردند و ناقه را کشتند و پروردگارشان به سزای گناهشان، آنان را درهم کوبید و یکسانشان کرد. |
وَلَا يَخَافُ عُقْبَاهَا (١٥)و از عاقبت آن کار بیم ندارد. |
سورۀ الشمس (15 آیه)
یک دسته را انتخاب کنید: