قرآن - سورۀ ضحی
چهارشنبه ۱۴۰۵/۰۵/۲۱
×
 
بِسْمِ اللَّهِ الرَّحْمَـٰنِ الرَّحِيمِ
 
به نام خداوند بخشنده‌ی مهربان.
 
 
وَالضُّحَىٰ
‎‎(١)
 
سوگند به روشناییِ آغازِ روز!
 
 
وَاللَّيْلِ إِذَا سَجَىٰ
‎‎(٢)
 
سوگند به شب، آن‌گاه که آرامش بخشد،
 
 
مَا وَدَّعَكَ رَبُّكَ وَمَا قَلَىٰ
‎‎(٣)
 
که پروردگارت تو را رها نکرده و خشم نگرفته است.
 
 
وَلَلْآخِرَةُ خَيْرٌ لَكَ مِنَ الْأُولَىٰ
‎‎(٤)
 
و بی‌تردید آخرت برای تو بهتر از دنیاست.
 
 
وَلَسَوْفَ يُعْطِيكَ رَبُّكَ فَتَرْضَىٰ
‎‎(٥)
 
و به زودی پروردگارت به تو عطا می‌کند که خشنود شوی.
 
 
أَلَمْ يَجِدْكَ يَتِيمًا فَآوَىٰ
‎‎(٦)
 
آیا تو را یتیم نیافت، پس پناه داد و سامانت بخشید؟
 
 
وَوَجَدَكَ ضَالًّا فَهَدَىٰ
‎‎(٧)
 
و تو را سرگشته یافت، پس هدایت کرد.
 
 
وَوَجَدَكَ عَائِلًا فَأَغْنَىٰ
‎‎(٨)
 
و تو را تهی‌دست یافت، پس بی‌نیاز کرد.
 
 
فَأَمَّا الْيَتِيمَ فَلَا تَقْهَرْ
‎‎(٩)
 
پس بر یتیم تندی مکن و خوارش مساز!
 
 
وَأَمَّا السَّائِلَ فَلَا تَنْهَرْ
‎‎(١٠)
 
و نیازمندِ خواهنده را از خود مران!
 
 
وَأَمَّا بِنِعْمَةِ رَبِّكَ فَحَدِّثْ
‎‎(١١)
 
و نعمت پروردگارت را بازگو کن!
 
سوره قبلیسوره بعدی
سورۀ الضحى (11 آیه)